قرعه شهادت / زندگینامه بسیجی شهید عبدالله مشهدی

بسیجی شهید عبدالله مشهدی تفرشی در سال 1337 در یک خانواده مذهبی و زحمتکش در تهران پا به عرصه وجود نهاد وی پس از دوران کودکی به تحصیل مشغول شد...

کد خبر: ۴۳۵۳۸۳

يکشنبه - ۲۱ مرداد ۱۳۹۷ / 1397 21 May

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی ؛ بسیجی شهید عبدالله مشهدی تفرشی در سال 1337 در یک خانواده مذهبی و زحمتکش در تهران پا به عرصه وجود نهاد وی پس از دوران کودکی به تحصیل مشغول شد و در ضمن تحصیل در کسب و کار یاور پدر بود. تحصیلات را تا پایان کلاس اول نظری ادامه داد که بنا به مشکلاتی ترک تحصیل کرد. در همین اوان که مصادف با اوج گیری مبارزات ملت قهرمان ایران به رهبری امام امت خمینی عزیز بود، در راهپیمایی ها، تظاهرات مردم شهید پرور تهران شرکت می نمود و پس از پیروزی انقلاب به خدمت سربازی اعزام شد. پس از اتمام خدمت، همراه با خانواده به تفرش آمد و در کار کشاورزی و دامداری مشغول بود.

در سال 1361 ازدواج نمود که ثمره این ازدواج دو فرزند پسر است به علت علاقه خاص به امام امت نام اولین فرزندش را روح الله نهاد.

شهید با توجه به مشغولیت زیاد در مجالس مذهبی - سیاسی - اجتماعی فعالانه شرکت می نمود و علاقه زیادی به مطالعه روزنامه و کتاب، برنامه های رادیو و تلویزیون داشت و نوارهای سخنرانی گوش می داد مسائل سیاسی و اجتماعی را به خوبی و تحلیل می کرد. به امام و روحانیت درخط امام عشق می روزید. که این دلیل حضور فعالش در صحنه انقلاب بود. شهید تمام سعیش بر این بود که هر طریقی شده در دو جبهه حضور فعال داشته باشد. در سال 1362 برای سه ماه به جبهه جنوب «پاسگاه زید» اعزام شد که با پسر عمویش شهید مجتبی مشهدی تفرشی همزرم بود. وی پس از بازگشت از جبهه به عضویت ستاد مقاومت بسیج مسجد جامع امام حسن عسگری(ع) در آمد و در مأموریت های بسیج چون مراسم ها، مانورها، اردوها، انتخابات و... شرکت می کرد، احساس مسئولیت عبدالله در مورد حفظ اسلام و انقلاب اسلامی در مقابل توطئه های اسکتبار جهانی خصوصا جنگ تحمیلی، روز به روز جدی تر می شد. تا اینکه دفاع از اسلام و جنگ را سرلوحه امور و مسئله اصلی زندگیش قرارداد. تا به این وسیله به ندای امام عزیزش لبیک گفته باشد.

شهید با توجه به مشکلات زیاد زندگی همسر و دو فرزندش را به خدا سپرد و با گفتن جمله من راهم را  انتخاب کرده ام مجدداً رهسپار جبهه گردید. روز قبل از اعزام و لحظه نزدیک به اعزام دائماً در کارهایش شتاب می کرد و حالاتش آنچنان بود که گویی از دنیا و متعلقاتش کاملا دل کنده است. بطور مثال جالبترین حالتش آن موقعی بود که عزمش جهت رفتن جبهه جزم شد و این موضوع را با خانواده در میان گذاشت چون از یک خانواده دو نفر تصمیم رفتن به جبهه گرفته بودند دو نفری با هم صحبت می کردند که هر دو صلاح نیست جبهه بروند، به وی پیشنهاد شد ایشان بماند سه ماه دیگر  که هم رزمش برگشت آن موقع برود، که قبول نکرد. پیشنهاد دوم جریان قرعه کشی بود که هر کس به نامش قرعه درآمد جبهه برود این بار شهید با حالتی فراموش شدنی گفت چه اسمم در بیاید چه در نیاید به جبهه می روم در نهایت هر دو باهم اعزام شدند.

همرزمش خاطرات بسیاری از شهید نقل می نمود. یک نمونه اش نذر ختم 200 هزار صلوات بود که شهید همزمان بارزم زیر لب زمزمه صلوات را ترک نمی کرد. تا اینکه در منطقه عملیاتی  کربلای 1 «مهران» بر اثر اصابت ترکش خمپاره، سنگر به خونش رنگین گردید. و در روز عید قربان اسماعیل تقدیم شده این خانواده به خداوند با تشییع با شکوه امت شهید پرور به خاک سپرده شد.

عبدالله با شهادتش مردم محل را در اندوه و تأثر نشاند چرا که مظلومیت وی از یک طرف و برخورد گرمش از طرف دیگر باعث شده بود که در ذهن ها و قلب ها جای داشته باشد. براستی که خداوند خلقت زیبای شهادت را در مقابل مظلومیت خارج از وصف، عاشق بودن، اخلاق نیکو، و ... به عبدالله ارزانی داشت.

انشاءالله که خداوند با شهدای صدر اسلام محشورش نماید.

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی