وصیت نامه شهید حیدر حمزه ای؛

شهادت طلبی افتخار خاندان نبوت و ولایت است

امت مسلمان ایران! خط سرخ شهادت طلبی، خط آل محمد ( ص ) و علی ( ع ) است و این افتخار از خاندان نبوت و ولایت به ذریه و فرزندان آن بزرگواران به ارث رسیده است.

کد خبر: ۴۳۴۸۷۰

دوشنبه - ۱۵ مرداد ۱۳۹۷ / 1397 15 May

به گزارش نوید شاهد کرمانشاه؛ شهید حیدر حمزه ای در سال 1347 در خانواده ای مومن و متعهد در روستای تپه رش  پا به عرصه هستی گذارد و سرانجام شهید حیدر حمزه ای در تاریخ هفتم اسفند 1366 در سلیمانیه عراق در جبهه نبرد حق و باطل چشم از دنیای فرو بست و به شهادت رسید.
*وصیت نامه شهید
ای اهل ایمان! از کافران پیروی نکنید ( که آنها ) شما را از اعتقادتان به کفر برمی گرداند آنگاه شما هم مانند آنان از زیانکاران خواهید بود.
امت ایران! خط سرخ شهادت طلبی، خط آل محمد ( ص ) و علی ( ع ) است و این افتخار از خاندان نبوت و ولایت به ذریه و فرزندان آن بزرگواران به ارث رسیده است. درود خداوند و سلام امت اسلام بر این خط سرخ شهادت و رحمت بی پایان حق تعالی بر شهیدان کربلا از سقای دست پرورده ی حسین تا کربلای خمینی. رهبر کبیر و عظیم شأن ایران درود می فرستم.

افتخار  و پیروزی آفرین اسلام و شهدا باد و ننگ و نفرین و لعنت ابدی بر وابستگان و پیروان شیاطین شرق و غرب یعنی آمریکای جنایتکار خائن و شوروی، دشمن سرسخت ما. اکنون که این وصیت نامه ناقابل را برای امت شهید پرور می نویسم روزی است که خورشید پشت ابرها پنهان شده و ساکت و آرام آهسته آهسته در حال حرکت است. برف می بارد و کوه ها، دره ها و دشت دیگر شکل خود را ندارد. ساکت و آرام و غمگین به نظر می رسد.
و اما وصیت من! از اقوام و خویشان خود خواهشمندم اگر بدی از من دیده اند مرا به بزرگی خودشان ببخشند و حلالم کنند. شما را به خون شهیدان گلگون کفن قسم می دهم مرا حلال کنید.
ای پدر و مادر عزیز، بزرگوار، مهربان، دلسوز و زجر کشیده! من نمی توانم سپاس لطف و مرحمت و مهر و وفای شما را به جای آورم و زبانم قاصر است از ( سپاس ) زحمت هایی که برای من کشیده اید. چه شب ها که بر بالین من نشستی و به خاطر من شب غذا نخوردی، نگران من بودی و نگرانی تو به خاطر این بود که من پاره ی تن تو بودم؛ من از تو می خواهم که در این لحظات و دقایق مرا حلال کنی.

افتخار کن که توانستی چنین فرزندی را به جامعه تحویل دهی، نکند خدای ناکرده به خاطر این حقیر که نمی توانم اسم خودم را شهید بنهم ذره ای از صورت خویش را بخراشی یا گریه کنی؛ زیرا این کار موجب شادی دشمنان اسلام خواهد شد.

ای پدر مهربان و دلاورم! افتخار کن که فرزند تو در راه خدا شهید شده است. ناراحت مباش و غم مخور که من با اهل بیت حسین ( ع ) یعنی با اصغر و اکبر همنشین شده ام. برای آنان گریه کنید که در کربلا شهید شدند.

از خداوند متعال توفیق خدمت خالصانه در جهت تحقق بخشیدن به اهداف متعالی جمهوری اسلامی برای همه ی مسئولین خواستارم. انشا الله زودتر با نابودی صدام جنایتکار و تجاوزگر به زیارت کربلای حسین نایل آییم و شر استکبار جهانی را از منطقه و از سراسر جهان کوتاه کنیم.
انتهای پیام