وصیت نامه شهيد کُردم عرب زاده؛

مردم؛ دلتان را به این دنیا خوش نکنيد اندکي هم خدا را به نظر آوريد

به اميد اين که همه بخاطر اسلام شهيد بشويم و به اميد ادامه دادن انقلاب و پيروي از نورچشمانمان امام خميني

کد خبر: ۴۳۴۷۱۶

شنبه - ۱۳ مرداد ۱۳۹۷ / 1397 13 May

نوید شاهد فارس : شهيد کُردم عرب زاده در سال 1343 در روستاي مهرنجان جاويد متولد شد و در خانواده اي مذهبي ولي از نظر مادي فقير و محروم بزرگ شد . دوران ابتدايي را در روستا سپري نمود ولی به علت فقر مادی از ادامه تحصیل محروم ماند. شهید از ابتداي جنگ با علاقه وافر به عنوان يک فرد بسيجي وارد جبهه ها شد. به مدت دو سال در تيپ ويژه شهداي کردستان که فرماندهي آن به عهده شهيد کاوه بود به عنوان مشاور شهيد کاوه خدمت کرد . شهيد کردم عرب زاده پس از مدتی وارد سپاه پاسداران شد و بلافاصله به عنوان پاسدار در جزيره مجنون حضور پيدا کرد و در 14 مرداد ماه 1365 در آنجا شربت شهادت نوشيد.

(متن وصیت نامه)

بسم الله الرحمن الرحيم
يُرِيدُونَ لِيُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ
کافران مي خواهند تا نور خدا را به گفتار باطل و طعن و مسخره خاموش کنند و البته خدا نور خود را هر چند کافران خوش ندارند تمام محفوظ خواهد داشت.

اکنون که براي چندمين بار به سوي جبهه نورانيت اسلامي مي روم اميدي ديگر مرا بدان واداشت که آن اميدم فهمم بيشتر به مسائل اسلام و آگاهي بهتر از اسلامي که منافع و حامی راستين مستضعفين است مي باشد هنوز صحنه هاي بسيار جالب و حماسه هاي تاريخي سپاهيان نور در عمليات مقدماتي والفجر و محرم در نظرم مجسم است هنوز فراموش نکرده ام که سربازان دشمن که بايد گفت غيرت در آنها نيست و سستي و ترس در آنها حکم فرماست چون ايمان ندارند چه طور به وسيله اندک سپاه اسلام روانه جهنم مي شدند .

آري قرآن اين نور هميشگي اين مظهر حق و حقيقت نويد داده است که مسلمانان با کساني که به شما تعدي مي کنند به نبرد برخيزيد هر چند شما اندک باشيد اگر متکي به خدا باشيد پيروز هستيد و آنها شکست خواهند خورد دلاوري هاي انسانهايي که هنوز نه دوره هاي طولاني جنگ را ديده اند و نه براي خوردن خون انسانها تعليم يافته هستند در خاطر است که نيروي ايمان درآنها معلوم بود و صدا مي زدند رزمندگان اسلام  براي اسلام و حيثيت و شرف به پيش.

خدايا تو آن نور واقعي و جدا کننده حق از باطل هستي و تو آني که از ذره ذره کارهاي انسانها آگاه هستي خدايا قبول کن که اگر اين چيزها را بگويم شايد رحم کني که براي رضايت بپذيري تا حقير شرمسار از در خانه ات برنگردم و اگر هم ناخالصي دارد تو هستي که فرياد انساني که ضجه مي کند مي شنوي و اگر تو پاسخم ندهي کيست که مرا پاسخ دهد .

جنگ برکت خيري است که خداي بزرگ براي خودسازي و براي شناخت و براي امتحان انسان قرار مي دهند تا معلوم کند کدام شخص براي اسلام در عمل کار مي کند و کدام شخص است که فقط مطرح کردن اسلام را تا آنجا که نفع ماديش راي مي دهد قبول مي کند مال و اولاد شما اسباب امتحان و فتنه شماست اما انسان هائي که مال و اولاد آنها را از ذکر خدا باز ندارد انسان هائي هستند که فضل و رحمت خدا شامل حالشان شده است .
اي انسان سعي کن که با ذکر خدا بر اين ماديات دنيائي بر عصبانيت هاي دنيائي بر شهوت هاي دنيائي غلبه کنيم که اگر غلبه نکنيم واي بر سرانجاممان و واي بر آن روزي که صدا مي کنيم و ناله مي کنيم و مي گريزيم و خدا را از سر سوز مي خوانيم اما نه مولا علي به فريادمان مي رسد نه محمد نوراني و نه کس ديگر همگي مي فرمايند که اي انسان در دنيا به تو همه چيز داديم دست و پا و اعضاء و جوارح داديم آب داديم قدرت داديم چرا در راه خدايت بکار نبردي و در راه مطامع دنيائي بکار بردي مگر قرآن به تو نداديم که آن همه از زندگي و آخرت را شامل است چرا فقط دنياي لهو و لعب و دنياي زود گذر را به دنبالش حرکت کرديم مگر رهبري بنام مولا علي به شما نداديم که فرمود دنيا در نزد من از آبني که از دماغ بز خارج مي شود پست تر است آيا به اين سخن نبايد توجه کنيم .

برادران و خواهران مهربان درست است که اينجانب سواد کافي و زياد ندارم که قلم به دست بگيرم و با دست خود مطلب بر روي کاغذ بياورم اما زبان دارم که اگر گوياي عدالت باشد مي تواند بگويد و انساني هم بر روي کاغذ بياورند مسئله اين است که زبانم هم مانند دست و پايم نمي تواند به طور کامل گوياي حقيقت باشد.

مسئله اين است که انسان دو زيان است انسان نمي تواند حق را که از مو باريک تر است رعايت کند مگر انسان هائي که ايمان آورده و اين ايمان هم نه تنها با زبان بلکه با عمل است اينجانب وقتي که در جبهه و يا جاي ديگر برادري را مي ديدم که قرآن مي خواند و ترجمه مي کند وقتي گوش مي دادم چيزهائي مي شنيدم که مو از بدن هر انساني بلند مي کرد من هم سخت تحت تاثير واقع مي شدم و مي خواستم فرياد بزنم. داد بزنم، اما باز مي گفتم اگر واقعاً راست مي گويم چرا خداوند که به جهاد اينقدر اوج گذاشته و مقام شهادت را آن چنان بالا قرار داده است چرا در حال حاضر که عده اي خدا نشناس عده اي شرابخوار عده اي که کاخ را در نظر مي گيرند و خوش گذراني هاي داخل کاخ را در عده اي که به شما مردم محروم کار ندارند .

کاري ندارند که فرزندان شما در راه بميرند يا در خانه کاري ندارند که زنها زنده به گور شوند يا بميرند حتي به کودک داخل رحم مادر رحم نمي کنند و اکنون به مرزهاي ما قريب چند سال است که دائم حمله مي کنند اکنون به اسلام حمله مي کنند اين جبهه را خدا داده که بندگاني که مي خواهند که روحي پاک به دست آورند و در مقابل فاطمه زهرا رو سفيد باشند حرکت کنند و چنين جائي تا فوز عظيم شهادت نصيبشان گردد و بتوانيم و بتوانيد با ريختن خون خودمان از قرآن حفاظت کنيم.

وقتي مي شنيدم که روزي است که در آن روز کودک از حول و سختي آن روز پير مي شود چه مي توانستم بکنم در آنجا که انسان هاي رو سياه و نوراني مي بينيم که هر کدام با نامه اعمال خود چه حالي دارند انسان هاي نوراني خوشحال و انسان هاي رو سياه سر به زير و خجالت زده هستند اي کاش انسان به طور کامل اين چيزها را درک مي کرد.

اي مردم آن روز برادر از برادر و پدر و مادر و همه از هم مي گريزند . اين صميميت و برادري که در اين جا وجود دارد در آن دنيا حساب و کتاب يک برادر نمي تواند ياوري براي کسي ديگر باشد نامه اعمال انسان ها در دست آنهاست طبق نامه اعمال آنها خداي عادل حکم خواهد کرد توصيه اين است که قرآن را تنها نگذاريد اسلام را تنها نگذاريد فراموش کار نباشيد،غيبت گو و تهمت گو نباشيد  بدانيد آنهائي که ادعا مي کنند که کساني که به جبهه مي روند براي پول و چيز غير از اسلام به جبهه مي روند افرادي هستند که بايد آگاه شوند و بعد از آگاه شدن اگر چنين حرفي زدند با قاطعيت جلوي آنها را بگيريد. ممکن که در هر کجائي يا در هر نقطه ايي چند انساني فاسد باشد اما اکثر انسان هائي که در جبهه هستند انسان هائي با ايمان و مخلصند برادر و خواهر تکبر و ريا و خود پسندي و کينه اين ها نابود کننده انسان هستند سعي کنيد اين ها را از خود دور کنيد متواضع باشيد و اخلاق کريمه اسلامي را نصيب خودتان کنيد.

چند جمله دارم که خطاب به همه مخصوصاً پدر و مادر و برادران و خواهرانم است:
جاي بسي خوشحالي است که توانسته ايد در راه اسلام فرزندي را هديه کنيد همانند ديگر خانواده هائي که در مملکت اسلاميمان فرزندانشان را در راه اسلام داده اند شما هم مانند آنها صابر باشيد که خدا صابران را دوست مي دارد تا حد امکان گريه و زاري نکنيد که گريه و زاري بجز گريه و زاري صحيح اصلاً براي شهيد معنا ندارد بياد آوريد که امام حسين را در صحراي کربلا با هفتاد و دو نفر با لب تشنه شهيد کردند چقدر برايشان گريه و زاري شد اگر گريه و زاري بيش از اندازه کنيد هر قطره آن زخمي است بر بدن من که مرا آزار و شکنجه مي دهد.
شما فقط تکيه به خدا کنيد اگر توانائي داريد قرآن بخوانيد حتماً زياد بخوانيد که قرآن داروي تمام دردهاست برادرانم و خواهرانم شهدا را فراموش ننمائيد فقط دور و بر قبر احساساتي شدن و گريه و زاري فايده ندارد ادامه دادن راه شهيد خيلي مهم است مهم اين است که بتوانيد الگو و نمونه باشيد چرا که خانواده هائي که شهيد داده اند بايد نمونه واقعي تا حد امکان از اسلام باشند .

مردم دلتان را فقط به خانه و سالن خوش نکنيد اندکي هم خدايتان را به نظر آوريد اندکي هم ذکر خدا کنيد تا قلبتان صاف شود اگر در زندگي کسي از من ناراحت شده اين از اشتباهات هر انسان است مي خواهم که به بزرگواري خودتان مرا ببخشيد خانواده الحمدالله آگاه من هميشه بايد خوشحال باشند و خداي نخواسته نکند که بخاطر من غصه و ناراحتي و تنگي بر خانواده هايمان حاکم شود فقط مي خواهم که با ياد خداي خويش مرا سرافراز فرمائيد.

به اميد اين که همه بخاطر اسلام شهيد بشويم و به اميد ادامه دادن انقلاب و پيروي از نورچشمانمان امام خميني. اگر خداوند مرا به حضورش پذيرفت ديگر همه جا زمين خدا است اما مرا به زادگاه خويش ببريد و مي خواهم که تا مي توانيد خدايتان را فراموش نکنيد در قدم به قدم شما رضاي خدا را در نظر بگيريد.خدايا همه ما سربازان واقعي اسلام و مسلمين قرار بده خدايا همه پاسدار اسلام باشيم.پاسداري که فقط ايمان را در نظر مي گيرد و هيچ پاسداري که فقط با نور ايمان خويش سعي در راهنمائي مردم دارد.
والسلام کردم عرب زاده

انتهای متن/
منبع: پرونده فرهنگی، مرکزاسناد ایثارگران فارس