شهید عملیات رمضان؛

دست نوشته های شهید «صمدالله بياد»/ خیانت این بعثیان برای ما ثابت شده است

برای تمام ملت های شرق و غرب ثابت شده است و برای تمام ملت ایران هم ثابت شده است که جنگ ایران با عراق «فی سبیل الله» است و خیانت این بعثیان برای ما ثابت شده است. چرا ما باید ساکت بنشینیم.

کد خبر: ۴۳۳۴۳۳

يکشنبه - ۳۱ تير ۱۳۹۷ / 1397 31 April

نوید شاهد کرمان، شهید «صمدالله بياد» دوم فروردين 1340 ، در روستاي آب‌‌برده رمون از توابع شهرستان جيرفت چشم به جهان گشود. وی تا پايان دوره متوسطه درس خواند و ديپلم گرفت. به عنوان بسيجي در جبهه حضور يافت. بيست و سوم تير1361 ، در كوشك بر اثر اصابت تركش به سينه، شهيد شد.

پیکر وي را در گلزار شهداي شهرستان زادگاهش به خاك سپردند.

گزیده ای از وصیت نامه شهید «صمدالله بياد» را با هم می خوانیم:

بسمه تعالی

سلام بر پدرم و مادرم، خواهرم و برادرم، همسنگرم و همرزمم. 30 تیر ماه 1360، ماه رمضان روز پر احساسی است. یعنی 19 رمضان و لحظه فراموش نشدنی است که وصیتم را شروع کردم. بارالها ما را به صراط مستقیم هدایت فرما.

به صراطی که به آنها انعام و اکرام و الطاف فرموده ای صراط مستقیم بدون افراط و تفریط، نه غضب شده های آن را، نه گمراه کندگان در آن را و پرچم صراط مستقیم را به دست مومنین سپرده و فرمود:«کنتم خیر امت اخرجت للناس تامرون بالمعروف و ینهون عن المنکر» «و برتر و بالاتر و بهترین رهبر جهان در راه مستقیم متصل به کمال مطلوب هستید. خود را شایسته و به وظایف خود عمل کنید.»

عرض سلام به ساحت مقدس امام زمان(روحی ...) و درود بر منجی بشریت امام خمینی که از خدا می خواهم که از عمر من بکاهد و به عمر او بیافزاید و درود بر روحانیت اصیل اسلام و درود بر سرور آزادگان سیدالشهدا علیه السلام که درس فداکاری و آزادی رابه همه ملل جهان آموخت و با دادن سر و جان طیب و طاهر خودش و جوانانش و کودکانش ثابت کرد که همیشه حق بر باطل پیروز است.

نباید انسان آزاد زیر بار ظلم و ستم برود. امام حسین(ع) در بین راه مکه به کربلا سخنرانی فرمود از جمله:«فانی لا اری الموت الا سعادة و الحیوة مع الظالمین الا ؟ یعنی مرگ شرافت مند بهتر از زندگی با ستمکاران است.

درود بر شهیدان انقلاب اسلامی ایران و درود بر شهیدان جنوب خوزستان. درود بر شهیدان خرداد و درود بر شهیدان هفت تیر. درود بر شهید مظلوم بهشتی. با عرض سلام پدرجان. دعا می کنم و امیدوارم مرا ببخشید. هر چند این عمری که نمی دانم 20 سال یا 19 سال است، لحظه به لحظه باعث ناراحتی شما بودم. پدر جان برای تمام ملت های شرق و غرب ثابت شده است و برای تمام ملت ایران هم ثابت شده است که جنگ ایران با عراق «فی سبیل الله» است و خیانت این بعثیان برای ما ثابت شده است. چرا ما باید ساکت بنشینیم.

مادرجان مرا حلال کن. فکر نکن من از خانه بیرون رفتم. مادرجان در فغان من گریه نکنید. مادرجان موقعی که خبر شهید شدن من به دست شما می رسد. از خوشحالی باید فکر کنید عروسی مرا در دست دارید.

مادرجان این حرف من واجب است بر شما نباید گریه کنید. چون ما حق هستیم و به سوی حق عجله داریم و باید به حق برسیم. مادرم من حبس این خانه بودم. رفتم و بعد از من امیدم به برادرانم است.

در پایان وصیتم، با کلیه اقوام خودم خداحافظی می کنم. خواهش دارم که برایم گریه نکنید چون باعث ناراحتی روح من می شود.  و چون واجب بود وصیت بنویسم، وصیتم این است که محل دفن من جیرفت باشد.

پدرجان برای من مجلس یادبود و ترحیم نگیرید. وصیت می کنم اگر هم خواستید پول یا چیز دیگری را خرج کنید به فقرا بدهید. به آن کسانی که خرج خود را نمی توانندبه دست بیاورند بسا که خودمان فقیر هستیم و تو که پول خرج می کنی بده به فقیر تر از خودت.

در ضمن کسانی که حقی به گردن من دارند باید برطرف شود. وصیتم به برادر کوچکم رحمت است. برادرم، نور چشمم، عزیزم، قلب من، روح من، جان من و ... سخن خودم را برای تو خلاصه می کنم امیدم به تو است که درس بخوانی و به انقلاب اسلامی وفاداری نمایید.