وصیت نامه شهید «بمانعلی اسدی»؛

دوست داشتم پیشتان باشم، اما اسلام در خطر است

اما شما همسر ارجمند و فهمیده ام، دوست داشتم که برای همیشه پیشتان باشم و اینکار در صورتی می تواند عملی باشد که اسلام در خطر جدی کفر نباشد، شما خود باید این توقع را تقلیل دهید.

کد خبر: ۴۳۳۲۸۵

پنجشنبه - ۲۸ تير ۱۳۹۷ / 1397 28 April

نوید شاهد کرمان، شهید «بمانعلی اسدی» در سال 1344  در روستای کرم از توابع شهرستان شهر بابک متولد شد. وی اولین فرزند خانواده بود، تحصیلات ابتدایی را در دبستان زادگاهش به پایان رسانید و سپس به مدرسه راهنمایی رازی رفت و تحصیلات متوسطه را در دبیرستان امام(بابکان) شروع کرد.

وی پس از دو سال تحصیل روانه مرکز تربیت معلم شهید بهشتی رفسنجان شد  و به صورت داوطلبانه به جبهه اعزام شد.

بمانعلی در تاریخ ششم اردیبهشت ماه سال 65 به جبهه اعزام شد و سرانجام  در تاریخ 10 تیرماه سال 65 در عملیات کربلای یک در منطقه مهران به فیض شهادت نائل و پیکر پاکش در زادگاهش به خاک سپرده شد.

قسمت هایی از وصیت نامه شهید «بمانعلی اسدی»  را با هم مرور می کنیم:

بسم الله الرحمن الرحیم

خدا را شکر و سپاس بیکران که در زمان مردی از تبار هابیل به دنیا آمدم که مرا در تمام شئون زندگی رهنما شد و طریقت زندگی و حقیقت اسلام را از پشت پردۀ ابهام برایم نمایان ساخت تا توانستم گامی هر چند کوچک از مسیر دین خدا که با خون آبیاری شده و تا کنون شهدای زیادی از صدر اسلام تا بحال در جلگه خود پرورانده است بردارم.

هر چندکه من در خود نمی بینم که چنین لیاقتی داشته باشم و در زمره شهیدان قرار گیرم، اما در باب اینکه وظیفه است، لازم دانستم چندکلامی از آنچه در درونم است و مرا به این سرزمین آورده مطالبی را بیان نمایم.

پدر بزرگوار و مادر گرامیم به شما چه بگویم که هرچه بگویم کم گفته ام و این گفته های من همه حرف است و تا عمل فاصلۀ زیادی دارد چون نتوانستم زحمت ها و سختی هایی که برایم تا این زمان از عمرم کشیده اید جبران کنم و من خود م یدانم که در این چند سال اخیر خیلی شما را رنج داد هام، امیدوارم که مرا ببخشید.

اگر لطف خداوند شامل حالم شد و به خیل شهدا پیوستم اصلاً برایم گریه نکنید و بدانید که انسان رفتنی است چه بهتر که در راه اسلام و به خاطر خدا باشد خداوند در ازای این زحمات شما اجر عظیم نصیبتان گرداند.

و شما برادران عزیز و خواهران کوچولویم امیدوارم که آنچه را اسلام به عنوان تکلیف بر دوشتان گذاشته و می گذارد بطور صحیح و کامل انجام دهید که تکلیف خدا بر خلقش از اهم تکلیفات بشری بیشتر اهمیت دارد.

و اما شما همسر ارجمند و فهمیده ام دوست داشتم که برای همیشه پیشتان باشم و اینکار در صورتی می تواند عملی باشد که اسلام در خطر جدی کفر نباشد، اما در این زمان که بر همه واجب است از اسلام و دین خدا که در خطر است دفاع کنند شما خود باید این توقع را تقلیل دهید و بدانیدکه خداوند این سخت یهای شما را در آن روز رستاخیز بی نتیجه نخواهدگذاشت و اوست که باید در آنروزکه هیچ چیز و هیچکس از اجزاء و افراد دنیوی نمی تواند خواست انسان که همان سعادت در جوار حق تعالی است را برآورده سازد، مهیا سازد پس به عمل صالح خود را مجهز سازید که این عمل صالح است که دوای درد انسان در آن روز است.

و در آخر از شما به خاطر اینکه در این چند مدت اگر بدی دیدید به خاطر رضای خدا ببخشید.

سخنی کوتاه دارم با همکاران و معلمان آینده، شما که چراغ هدایت نوجوانان و کودکان معصوم این مرز و بوم را در دست دارید مواظب باشید که آنها را به مسیر اسلام هدایت کنید که اگر جز این باشد جزء مغضوبین خواهید بود.