وصیت نامه شهید اکبر عاملی

وحدت داشته باشید

اکبر عاملی، سوم شهریور ۱۳۴۲، در روستای شال از توابع شهر بوئین‌زهرا به دنیا آمد. پدرش محمد، کشاورز بود و مادرش مولود نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. بیست و هفتم تیر ۱۳۶۱، در شلمچه بر اثر اصابت گلوله به صورت، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش قرار دارد. برادرش اصغر نیز به شهادت رسیده است.

کد خبر: ۴۳۳۱۳۹

سه‌شنبه - ۲۶ تير ۱۳۹۷ / 1397 26 April

به گزارش نوید شاهد قزوین:

وصیت نامه شهید اکبر عاملی

وحدت داشته باشید

اکنون که در جبهه ی جنگ حق علیه باطل هستم، لازم می دانم چند کلمه ای با شما ملت مبارز سخن بگویم.

ملت مبارز! این را بدانید که صدام به زودی از بین می رود و وقتی صدام از بین رفت، باید آماده شد تا با جنایتکار دیگری سر پنجه نرم کنیم.

ملت مبارز ایران! خواهش من از شما این است که تا آخرین قطره ی خون خود از امام امت پیروی کنید و این پیر بزرگوار را تنها نگذارید و اگر شما وحدت داشته باشید، بدانید که ابرقدرت های دنیا -اگر همه با هم متحد شوند- نمی توانند صف متحد شما را بر هم بزنند.

پیروی از امام، پیروی از پیامبر(ص) و پیروی از خداست.

ملت مبارز ایران! هیچ موقع از روحانیت مبارزی که سالها برای این انقلاب زحمت کشیده و برای پیروزی آن شکنجه دیده و زجر کشیده و سالها در زندان ها به سر برده است، دور نشوید و آنها را تنها نگذارید، که اگر آنها را تنها بگذارید هم باعث شکست شما می شود و هم این که به اسلام خیانت کرده و خون شهدا را زیر پا گذاشته اید.

...و اینک که دست لیبرال ها و منافقین وابسته به شرق و غرب از کشور عزیزمان قطع شده است، باید کوشش کنیم تا کشور عزیزمان را آباد کنیم.

ما باید در این زمان هم احساس مسؤولیت کنیم و کشور را همچون خانه ی خود بدانیم و همان طور که می خواهیم خانه مان را آباد کنیم، کشور خود را نیز آباد کنیم.

چند کلمه ای هم به هموطنان شالی خود تذکر می دهم که از اختلاف و تفرقه بپرهیزند، که تفرقه موجب شکست و باعث نابودی می شود و همیشه از روحانیت مبارز «شال» حمایت کنند، که حمایت از روحانیت شال، حمایت از امام و حمایت از امام، حمایت از پیامبر خداست.

چند کلمه ای هم با پدر و مادر عزیزم دارم، که سالها برای من زحمت کشیدند و مرا به این سن و سال رساندند؛ پدر و مادری که روز و شب برای من کوشش کردند و راحتی نداشتند.

هر چند لیاقت ندارم از آنها تشکر کنم؛ ولی وظیفه دارم از آنها تشکر کنم و پوزش بطلبم و نیز اگر اذیت و آزاری به آنها رساندم، خواهش کنم مرا ببخشند و از خدای خود هم طلب مغفرت و آمرزش می کنم و از او می خواهم که گناهان مرا -هر چند زیاد است- ببخشد.

منبع: بنیاد شهید و امور ایثارگران استان قزوین.