زندگینامه امیر سرتیپ شهید کریم بیاتی

این عمل او باعث تشویق فرماندهی وقت نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران، امیر سپهبد شهید صیاد شیرازی و فرماندهان لشکر ۷۷ پیروز ثامن‌الائمه (ع) خراسان شد .

کد خبر: ۴۳۲۴۲۷

يکشنبه - ۱۷ تير ۱۳۹۷ / 1397 17 April

زندگینامه امیر سرتیپ شهید کریم بیاتی

امیر سرتیپ شهید کریم بیاتی هشتم فروردین سال ۱۳۴۱ در روستای «اشکفتک» از توابع شهرستان «شهرکرد» استان چهارمحال و بختیاری و دریک خانواده مذهبی، متدین و زحمتکش دیده به جهان گشود. پدرش عزیزالله کارگر ذوب آهن بود و مادرش صغری نام داشت .
تحصیلات خود را تا پایان مقطع متوسطه در شهرکرد با موفقیت به پایان رسانید.وی در محیط گرم خانواده با تعالیم اسلامی آشنایی پیدا کرد و همین امر باعث شد که او درراه تبلیغ اهداف انقلاب اسلامی کوشش و فعالیت نماید که می‌توان کمک به تشکیل اولین کتابخانه روستا و همچنین برگزاری مراسم و مناسبت‌های مذهبی ازجمله میلاد باسعادت حضرت ولیعصر (عج) و دیگر ایام مذهبی فعالیت می کرد و علاقه زیادی برای خدمت به اسلام و میهن اسلامی داشتند . با توجه به اینکه در رشته دندانپزشکی دانشگاه مشهد قبول‌شده بود اما بنا به شرایط جنگی کشور، دانشکده افسری را انتخاب و با موفقیت دوران آموزش دانشکده را سپری نمود و با درجه ستوان سومی از دانشکده افسری فارغ‌التحصیل شد و در «لشکر ۷۷ ثامن‌الائمه خراسان» شروع به کار نمود . وی بلافاصله داوطلبانه عازم جبهه‌های نبرد حق علیه باطل شد
و در عملیات پیروزمند بدر شرکت کرد و در این عملیات مجروح گردید. در عملیات «ظفر ۴» در تیرماه سال ۶۴ رشادت زیادی از خود نشان داد و پس از انجام مأموریت و درحالی‌که مجروح شده بود با موفقیت کامل از محاصره دشمن رهايی یافت.

شهید کریم بیاتی در گردان ویژه شهادت که یک گردان مشترک از نیروهای سپاه و ارتش بود، با اهداف خاص جنگی و با آمادگی همیشگی و کامل، به‌عنوان یکی از فرماندهان مقتدر و شجاع و باتقوا در مأموریت‌ها و عملیات‌های زیادی ازجمله (عملیات بدرـ ظفر ۴ ـ آزادسازی تپه‌های ۵۶ و ۵۷ و ۵۸ غرب کشور و عملیات والفجر ۸ و گشتی شناسایی‌های متعدد) شرکت کرد .
امیر سرافراز شهید کریم بیاتی، همیشه جلودار قافله و پیشتاز میدان رزم علیه دشمنان اسلام بود . وی پس از چندین سال حضور در جبهه‌ها، رشادت‌های فراوان از خود نشان داد و به‌سرعت مراحل ترقی را طی کرد که به قول یکی از فرماندهان لشگر، درجه برای او اهمیتی نداشت و آنچه برایش مهم بود، کسب درجه و منزلت در نزد خداوند باری‌تعالی و سرباز بودن در رکاب امام زمان (عج) و نائبش امام امت بود. وجب‌به‌وجب جبهه‌های شمال غرب، غرب و جنوب کشور، شاهد رشادت‌ها و دلاوری‌ها و ازخودگذشتگی‌های این شهید بزرگوار است.

سرانجام در عملیات (والفجر ۸) با توجه به اینکه شهید بیاتی به‌عنوان جانشین و فرمانده گردان «شهادت» بود با اصرار خودش و علیرغم نظر فرماندهان، به‌عنوان فرماندهی گروه غواص درحالی‌که سر، صورت و دست خود را حنا بسته و بعد از قرائت زیارت عاشورا با غسل و وضو وارد عملیات شد. پس از تسخیر و شکستن خط دشمن و تصرف پاسگاه کوت سواری عراق در منطقه شلمچه با رشادت‌های زیادی که از خود نشان داد، همراه ده تن از یاران باوفایش در 20 بهمن 1364 براثر آتش پرحجم و کمین‌های دشمن، در جنگ تن‌به‌تن به دیدار معبود شتافت و جام شهادت را نوشید . پیکر وی هیجده ماه در منطقه بر جا ماند و پس از تفحص در گلزار شهدا زادگاهش به خاک شپرده شد