خاطره خودنوشت از شهيد حسام الدين بهمه ای (1)

روزهایی که تکرار نمی شود

نوید شاهد - شهيد حسام الدين بهمه ای در دفتر خاطرات خود می نویسد: «اي خوشا دوران کودکي که انسان دلي پاک روحي شاد و داراي ويژگي خاصي بود گرچه عمري از من سپري شده و چيزي از آن دوران به ياد ندارم ولی...» متن کامل خاطره خود نوشت این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۴۳۲۱۴۶

پنجشنبه - ۱۴ تير ۱۳۹۷ / 1397 14 April

به گزارش نوید شاهد فارس، شهيد حسام الدين بهمه ای سوم دی ماه 1343 در روستای يحيی آباد بيضاء دیده به جهان گشود. 7 ساله بود که راهی مدرسه شد. تحصیلات خود را تا مقطع دوم راهنمایی گذراند. با آغاز جنگ تحمیلی درس را رها کرد و عازم جبهه شد. 18 ماه در مناطق جنگ کردستان گذراند. پس از مرخصی کوتاه مجدد عازم جبهه شد. او سال 1364 به خدمت سربازی رفت و سرانجام 13 تیرسال 1365 به شهادت رسید.

متن خاطره خودنوشت: روزهایی که تکرار نمی شود

بسم الله الرحمن الرحيم / اي خوشا دوران کودکي که انسان دلي پاک روحي شاد و داراي ويژگي خاصي بود گرچه عمري از من سپري شده و چيزي از آن دوران به ياد ندارم ولي اي کاش دوران به همان اول باز مي گشت تا من شيوه زندگي را از اول مي آموختم و زندگی شيريني را آغاز مي نمودم ولي افسوس که زمان خيلي زودگذر است و تا چشم به هم بزنی گذشته و لحظه های غنيمتی از دست می رود و هنوز همچون گم کرده راهی بر سر دو راهي وامانده ام.

درخواب غفلت

دوران جوانی، به اين دوران که رسيدم فکر می کردم به همه ی آرزوهايم رسيدم و از شادی در پوست خود نمی گنجيدم و احساس وقار از خود گذشتگی به معنی اين که فردی پيروز در زندگی هستم و خيلی خوشبخت هستم و پيش خود آرزوهای بزرگی را مي کردم که برايم خيلي کوچک و بي وقفه مي باشد ولي چه بسا به اين دوران هم رسيدم. بله شايد من اين طور بودم و شايد هم کساني باشند به هر حال من در مورد شخص خودم تفسير مي کنم که به اين برهه ي زمان که رسيدم و پايم به شهر باز شد همچون غرب زدگان فقط به ماديات و دنيا پرستي افکارم را متوجه کرده بودم و دائم مي گفتم البته پيش خودم من چنان بايد باشم و چونان... ولي همه اين ها اين کار که خوابي غفلت بار بود و آرزوهاي ديگري به آنها افزوده و کم مي شد.

به دنبال گم شده ای...

به هر حال من پيش خود احساس مي کردم که چيزي را گم کرده ام و دائماً در فکر بودم و هيچگاه در اين زمان خوشحال نشدم و نتوانستم بشوم تا اين که روزها همچون برق و طوفان را سپري مي شد و لحظه هاي زندگي که بايد خيلي از آنها بهره برد مفت مي گذشت و من در خواب غفلت بسر مي بردم و اي کاش چرخ زمانه در همان اوايل زندگي مي ماند تا من و من ها از اين خواب غفلت بيدار مي شديم.

ادامه دارد...

منبع:
خاطره خودنوشت شهيد حسام الدين بهمه ای، پرونده فرهنگی،مرکز اسناد ایثارگران فارس