بررسی و تحلیل تأثیر تعزیه بر ادبیّات نمایشی دفاع مقدّس

در این مقاله، شیوۀ اثرگذاری تعزیه بر ادبیّات نمایشی دفاع مقدّس بررسی و تحلیل شده‌است. برای تحقّق این هدف، تأثیرپذیری مهم‌ترین نمایشنامه‌ها در این زمینه از دو جنبۀ ساختاری و محتوایی تحلیل گشته و چندی و چونی این اثرپذیری در هریک از دو محور مذکور شرح و بیان شده‌است.

کد خبر: ۴۳۱۸۴۴

يکشنبه - ۱۰ تير ۱۳۹۷ / 1397 10 April

نویسندگان احسان رئیسی (عضو هیأت علمی دانشگاه اصفهان)، مصطفی جعفری امین آبادی
( دانشجوی کارشناسی ارشد ادبیات پایداری دانشگاه اصفهان)

چکیده: تعزیه از مهم‌ترین گونه‌های نمایش مذهبی محسوب می‌شود که علاوه بر احیا، حفظ و اشاعۀ فرهنگ عاشورایی مهم‌ترین گونۀ نمایشی ایران بعد از اسلام نیز به شمار می‌رود. با توجّه به نقش تأثیرگذار آموزه‌های عاشورایی در شکل‌گیری انقلاب اسلامی و نیز اهمّیّت احیا، حفظ و اشاعۀ فرهنگ عاشورایی، بعد از انقلاب توجّه به تعزیه دوچندان شد. همچنین با شروع جنگ تحمیلی و پیدایش و رواج ادبیّات نمایشی دفاع مقدّس، نمایشنامه‌نویسان این حوزه کوشیدند با بهره‌گیری از گونۀ نمایشی تعزیه بر غنای آثار خویش بیفزایند؛ در واقع بدان جهت که دفاع مقدّس دنبالۀ نهضت حسینی به شمار می‌رفت، اثرپذیری از تعزیه ـ به عنوان یکی از مهم‌ترین ابزارهای فرهنگی- هنری در ترویج آموزه‌های واقعۀ کربلا ـ در آثار نمایشی این حوزه ناگزیر بود.

کلیدواژه ها: تعزیه؛ ادبیّات پایداری؛ ادبیّات دفاع مقدّس؛ نمایشنامه‌های دفاع مقدّس

دریافت متن کامل مقاله

منبع: نشریه ادبیات پایداری