به مناسبت سی و یکمین سالگرد «شهادت» وصیت نامه «شهید محسن برآورده» منتشر شد؛

خدایا! لطفی کن لا به لای لذایذ زندگانی غرق نشوم

خدایا عنایتی کن و لطفی ،ما را ومن را از زمره شهیدان در خون غلطان قرار بده.آری خوشا به حال کسانی که رفتند و کلمه ای برلب داشتند ،لا به همه لذایذ زندگانی،لا به هوای نفس،لا به احساسات مادر ،لا به لای عواطف. لبیک به هل من ناصر ینصرنی حسین زمان خمینی بت شکن،گفتند یا مهدی (عج)ادرکنی.

کد خبر: ۴۳۱۵۰۸

سه‌شنبه - ۰۵ تير ۱۳۹۷ / 1397 05 April

به گزارش نوید شاهد شهرستان های استان تهران؛ شهید محسن برآورده/ بیستم شهریور 1349، در شهرستان ورامین چشم به جهان گشود. پدرش فرج الله، دامدار بود و مادرش شهربانو نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. شاگرد در و پنجره سازی بود. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. پانزدهم تیر 1365، در مهران توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت ترکش خمپاره به سر، شهید شد. مزار وی در امامزاده جعفر شهرستان پیشوا واقع است.

وصیت نامه شهید محسن برآورده به مناسبت سالروز شهادتش منتشر شد؛

بسم الله الرحمن الرحیم

خدایا شکرت که به من منت نهادی و مرا در جوار مجاهدان راهت قرار دادی .خدایا چقدر نعمتها که به من دادی و نتوانستم شکر گذار باشم.خدایا اکنون که قلم در دست گرفته و وصیتی می نویسم تو میدانی که من باور نمیکنم که شهید شوم لیکن به صفت رحمانی تو رحیمیت تو امیدوارم و همواذه با در نظر گرفتن این صفت است که خود را آماده رزم وشهادت می کنم. مرا ببخش و از تقصیرات و گناهانم بگذر.بگذار عاشقانه شهید شوم وعاشقانه پا در وادی عشق نهم.

خدایا اکنون که با شهیدان زنده تاریخ ،با حماسه آفرینان صحرای غریب کربلا و با تمامی عزیزانی که پیکرشان زیر گرمای خوزستان است و خانواده هاشان چشم به دردوخته ،منتظرشان می باشند و به اشک چشم خرد سالانشان که همواره سراغ پد ررا از مادر گرفته و مانند رقیه حسین سراغ پدر را از خویشان می گیرند.

آری وقت پیوستن است ،وقت رفتن است،وقت دیدار معشوق است،خدایا نمی دانم که به واسطه چه چیزی است که مدام مرا مورد لطف قرار میدهی .خدایا ترا شکر که مرا شهید ساختی .

خدایا تو را به امید مومنان قسمت میدهم ما را که خود را از شیعیان تو میدانیم همواره این عشق شهادت را در میان ما زنده نگه دار و مگذار که مرگی غیر از شهادت داشته باشیم.

و اما شما خانواده محترم پدر،مادر ،برادرانم وخواهرم به شما نیز خیلی علاقه داشتم ،همه شما را مانند چشمانم میدانستم، چرا که پند و اندرزهای شما بود که مرا در خط اسلام و قران و ولایت نگهداشته است و همواره خدا را شکر مش گویم که برای من چنین خانواده ای بود که من در آن پرورش یابم.

از همه شما متشکرم به خاطر اینکه زحمات بسیاری برایم کشیده اید واز همه شما معذرت میخواهم که اذیتتان کردم.شما ای پدرومادرم هیچگاه برایم گریه نکنید،بلکه برای مظلومیت امام حسین گریه کنیدو شما ای برادرانم پرچم افتاده مرا بردارید و راهم را ادامه دهیدوشما ای خواهرم همچون زینب صبور باشید که خداوند با صابران است."ان الله مع الصابرین" وخلاصه همگی مرا حلال کنید واز همه برادران وخواهرانی که این نصیحت نامه رامی خوانندحلالیت میطلبم.

خدایا،خدایا ،تاانقلاب مهدی خمینی را نگه دار. به امید پیروزی رزمندگان پر توان اسلام

والسلام

منبع: پرونده فرهنگی شهدا/ اداره هنری، اسناد و انتشارات/ شهرستان های استان تهران