پیکر جوان 16 ساله لاهیجانی که در ارتفاعات حاج عمران جا ماند

شهید عزیز درویش نیا که در زمان اعزام به جبهه فقط 16 سال سن داشت در 10 شهریور 1365 در عملیات کربلای دو و در ارتفاعات حاج عمران به همراه جمعی دیگر از رزمندگان لشکر 16 قدس به شهادت رسید و پیکر پاک و مطهرش در ارتفاعات حاج عمران جا ماند.

کد خبر: ۴۳۰۸۶۴

سه‌شنبه - ۲۹ خرداد ۱۳۹۷ / 1397 29 March

به گزارش نویدشاهد گیلان شهید عزیز درویش نیا فرزند محمد در سال 1348 در خانواده‌ای مؤمن و مذهبی در روستای کوشال شهرستان لاهیجان دیده به جهان گشود.

وی در یک خانواده مذهبی و متوسط رشد کرد، تحصیلات ابتدایی را در روستای محل زندگی خود گذراند و در سال 1357 به همراه خانواده خود به شهر لاهیجان سفر کردند و ادامه تحصیلات را در مدرسه شهادت لاهیجان سپری کرد.

او در سال 1364 به بسیج علاقه‌مند شد و در بسیج شهرستان لاهیجان عضو و در پایگاه شهید پژوم خمیرکلایه مشغول فعالیت شد.

عزیز در سال 1364 برای گذراندن آموزش نظامی به پادگان منجیل اعزام شد و پس از گذراندن آموزش نظامی به‌عنوان بسیجی و داوطلبانه به جبهه اعزام شد.

او در زمان اعزام به جبهه فقط 16 سال سن داشت و با این سن کمش توانست بااخلاق و رفتار نیکی که داشت دوستان زیادی را جذب خود کند.

وی پس از دوره مأموریت سه‌ماهه که در جبهه بود در عملیات والفجر نه در منطقه شمال سلیمانیه شرکت کرد، او در گردان کمیل تیپ دو لشکر 16 قدس آن زمان و لشکر 16 قدس فعلی به‌عنوان تک‌تیرانداز مشغول بود.

عزیز پس از انجام عملیات و اتمام مأموریت به آغوش گرم خانواده برگشت و مجدداً در پایگاه مقاومت شروع به فعالیت کرد و دیگران را نیز تشویق می‌کرد تا به جبهه بروند و برای باز دوم از پدر تقاضای رفتن به جبهه کرد که پدرش موافقت کرد.

وی مجدداً در تاریخ 23 خرداد 1365 به جبهه اعزام شد و در گردان حمزه سید الشهداء لشکر 16 قدس گیلان به‌عنوان کمک آرپی‌جی انجام‌وظیفه کرد و سپس به مرخصی آمد و به پدر و مادرش گفت که این دفعه که عملیات شود یکی از ما دو برادر که در جبهه هستیم شهید خواهیم شد، این را گفت و مجدداً به‌سوی جبهه رفت.

شهید عزیز درویش نیا پس از رشادت‌های فراوان سرانجام در 10 شهریور 1365 در عملیات کربلای دو و در ارتفاعات حاج عمران به همراه جمعی دیگر از رزمندگان لشکر 16 قدس به شهادت رسید و پیکر پاک و مطهرش در ارتفاعات حاج عمران جا ماند.

پیکر پاک و مطهر شهید درویش نیا که مشتی استخوان، یک عدد پلاک و پیشانی‌بند مزین به یا ثارالله بود پس از گذشت 9 سال در سال 1374 پس از تشییع باشکوه مردم در روستای کوشال اهیجان به خاک سپرده شد.