نگاهي كذرا به زندگي شهید سعدی نصرالله‌پور

بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به شهر مهاجرت کرد و چند سالی در یک مغازه کبابی مشغول به کار شد و در همان سال‌ها با حضور در کلاس‌های بزرگسالان سواد خواندن و نوشتن را آموخت و با یادگیری حرفه رانندگی به شغل رانندگی اشتغال پیدا کرد....

کد خبر: ۴۳۰۶۵۹

يکشنبه - ۲۷ خرداد ۱۳۹۷ / 1397 27 March

نويد شاهد كردستان:

شهید سعدی نصرالله‌پور

فرزند:.................. محمد

ولادت:................ 2/8/1324

شهادت:.............. 27/3/1369

محل شهادت:..... منطقه عملیاتی بانه

نحوه‌ی شهادت:. درگیری با ضد انقلاب

محل دفن:........... قبرستان روستای گویزله

در کودکی پدر و مادرش دار فانی را وداع گفتند در همان روستای زادگاهش گویزله نزد بستگان نزدیک رشد و نمو یافت. محرومیت از نعمت پدر و مادر و فقر و تنگدستی موجب شد تا از بدو کودکی مجبور به کار شود و از نگهداری و مراقبت از اهشام گرفته تا کار در مزرعه و کارگری، اموری بودند که غالباً روستائیان به آن اشتغال داشتند.

بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به شهر مهاجرت کرد و چند سالی در یک مغازه کبابی مشغول به کار شد و در همان سال‌ها با حضور در کلاس‌های بزرگسالان سواد خواندن و نوشتن را آموخت و با یادگیری حرفه رانندگی به شغل رانندگی اشتغال پیدا کرد.

سال 1361 به امر مقدس ازدواج اهتمام ورزید و در پانزده خرداد سال 1363 بر اثر حمله هواپیماهای رژیم بعث عراق همسر و فرزندش هر دو سخت مجروح شدند و این یکی از حوادث تلخی بود که در زندگی او روی داد

در اوایل سال 1367 با عضویت در سپاه به جمع پیشمرگان مسلمان کرد که برای مقابله با دشمن داخلی و خارجی سلاح به دوش گرفته بودند، درآمد و در بدو فعالیتش در سپاه چند ماهی به منطقه عملیاتی مریوان اعزام گردید بعد از اتمام ماموریت به شهر و دیار خود بازگشت و با کاردانی خاص به ادامه فعالیت پرداخت و بارها در عملیات‌های مختلف توانمندی خود را به نمایش گذاشت و در یکی از درگیری‌ها که در محاصره دشمن قرار گرفته بودند با تدابیر او محاصره دشمن را در هم شکستند. یکی از همرزمانش نقل می‌کرد در نیمه‌های شب قصد عزیمت به یکی از ارتفاعات منطقه بانه را داشتیم که به علت صعب العبور بودن محل امکان انتقال کالیبر 50 را به بالای کوه نداشتیم ولی با ایثار خاص کاک سعدی با وجود تاریکی شب سلاح را باز کرد و هر کدام تکه‌ای از سلاح را برداشتیم و به قله انتقال دادیم. در هوایی سرد زمستانی پشت کالیبر 50 بر پشت تویوتا می‌نشست و گاهی تمام بدنش یخ می‌زد ولی خنده از روی لبان او جاری بود و سرانجام پس از سال‌ها ایثار و فداکاری در حالی که ثمره‌ی زندگی‌اش سه فرزند قد و نیم قد بود در ارتفاعات روستای ساوان در کمال شجاعت و پس از مقاومت جانانه عاشقانه شربت گوارای شهادت را نوشید و خون پاکش امنیت را برای مردم شهر و دیارش به ارمغان آورد.