در سالروز عروج شهید منتشر می شود؛

مروری بر زندگی شهید «حسن زارعی نژاد»: از جوشکاری تا شهادت حین اقامه نماز

در مرزهای میهن اسلامی به دفاع از وطن و پیکار با دشمن ایستاد و در منطقه عملیاتی اهواز، تپه های «الله اکبر» به نبرد مشغول شد. پس از چهار ماه نبرد بی امان با دشمن بی ایمان، در همین مقر در حین اقامه نماز در کنار تانکها و کنار سنگرهای نیروهای اسلام در اثر اصابت ترکش خمپاره، به ملکوت اعلی پرواز کرد و روح بلندش به عرش الهی نایل شد.

کد خبر: ۴۳۰۳۷۶

سه‌شنبه - ۲۲ خرداد ۱۳۹۷ / 1397 22 March

نویدشاهدالبرز؛ شهید « حسن زارعی نژاد» در سال 1334، در خانواده ای روستایی ولی متدین و متعهد در روستای «خور» از منطقه ساوجبلاغ متولد شد. دوران کودکی را در آغوش گرم خانواده به تربیت و آموزش الفبای زندگی گذراند. در سن هفت سالگی راهی دبستان شد و در دبستان روستای محل تولدش تا پایه چهارم ابتدایی تحصیل کرد. پس از آن به علت مشکلات اقتصادی خانواده و کمبود امکانات رفاهی اولیه، از ادامه تحصیل صرفنظر کرده و به منظور آموزش حرفه ای راهی شهر تهران شد.

در تهران حرفه جوشکاری را آموخت و چند سالی به کسب تجربه در این باب صرف کرد.

سپس به زادگاهش بازگشت و در کارخانه ریسندگی و بافندگی فخر ایران در نزدیکی محل تولدش مشغول کار شد. پس از چند سالی که در آن واحد تولیدی کار کرد. به خدمت مقدس سربازی فراخوانده شد.

پس از پایان دوره سربازی، در کارخانه «سیمان آبیک» قسمت ساخت ماشین آلات اشتغال یافت و مدتی بعد به پیشنهاد پدر و مادر و برادر بزرگش یک کارگاه جوشکاری و اسکلت سازی در شهرک نظر آباد دایر می کند و به طور خصوصی مشغول کار می شود که بسیاری از منازل مسکونی و ساختمانهای این شهرک هنوز هم یادگار تلاش های او در این حرفه ی به خصوص، در خود جای داده اند.

ایشان فردی دلسوز و متعهد بود. از زمان ازدواج ایشان اطلاعی در دست نیست ولیکن ثمره این پیوند مقدس دو فرزند بود. دختری به نام «زهرا» و پسری به نام «عباس». در صله رحم و احوالپرسی از خویشان همیشه دست پیش می گرفت.

کینه از کسی به دل نمی گرفت و در حل اختلافات دیگران بسیار می کوشید و محبوبیت خاصی در اجتماع داشته است. احترام و ارزش خاصی برای پدر و مادر و اهل خانه قائل بود و همواره سعی در یاری همگان و به خصوص پدر و مادر داشت.

ایشان البته از افراد متقاضی خدمت سال 56، محسوب می شد  بنابراین در هنگام جنگ تحمیلی، مجددا به خدمت فرا خوانده شد که قبل از زمان موعود، داوطلبانه راهی جبهه شد و در مرزهای میهن اسلامی به دفاع از وطن و پیکار با دشمن ایستاد و در منطقه عملیاتی اهواز، تپه های «الله اکبر» به نبرد مشغول شد.

پس از چهار ماه نبرد بی امان با دشمن بی ایمان، در همین مقر در حین اقامه نماز با وضو در کنار تانکها و کنار سنگرهای نیروهای اسلام در اثر اصابت ترکش خمپاره، به ملکوت اعلی پرواز کرد و روح بلندش به عرش الهی نایل شد.

منبع: پرونده فرهنگی شهدا،اداره اسناد انتشارات، هنری