خاطراتی از فرمانده گردان علی ابن ابیطالب علیه السلام، شهید جهانگیر نویدی

اشک عشق برای امام شهیدان

گریه هایش بيانگر سوز و عشق دروني شهيد به معنويت و امام حسين(ع) و نشانگر معنويت بالا و اعتقاد قوي شهيد بود كه در دل مي سوخت و اشك از چشمانش جاري مي گرديد.

کد خبر: ۴۳۰۱۲۸

يکشنبه - ۲۰ خرداد ۱۳۹۷ / 1397 20 March

نوید شاهد آذربایجان غربی: سردارشهید «جهانگیر نویدی یاریجان» دهم اردیبهشت سال 1336 در روستای یاریجان از توابع شهرستان میاندوآب چشم به جهان گشود. از انقلابیون فعال بود که دوران جنگ تحمیلی نیز با وجود داشتن همسر و فرزند، حضور در جبهه های جنگ را از یاد نبرد و سمتهای فرماندهی پایگاه، گروهان و گردان را عهده دار بود. سرانجام این سردار دلاور، زمانیکه فرماندهی گردان علی ابن ابیطالب علیه السلام را بر عهده داشت، در هجدهم خرداد 1368 با سمت فرمانده گردان در بوکان هنگام درگیری با گروهک دموکرات بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید.

به نقل از دوستان شهید:

شهيد بزرگوار به كارهايی كه در جهت رضاي خدا بود، علاقه داشت و از كارهاي خلاف رضاي الهي بدش مي آمد و از افراد نماز خوان كه به خاطر خدا قدم بر مي داشتند و قدمهاي في سبيل ا... برمي داشتند خوشش مي آمد و حتي بارها مي گفت: فلاني چقدر نوراني است، چون اهل نماز و عبادت است، ولي با اينهمه يك خصلت نيكوئي كه شهيد داشتند اين بود كه افراد بد را هم از خود نمي راندند و طرد نمي كردند. بعضي بر او خرده مي گرفتند، حتي چندين مورد من خودم از او پرسيدم كه شما چرا با چنين افرادي رفت و آمد مي كني، شهيد جواب داد: اگر اینها با من در ارتباط نباشند، با چه كساني ارتباط خواهند داشت. مشخصا اگر با من در ارتباط باشند، بسياري از كارهاي ناپسند را ترك خواهند كرد. بدینگونه من جواب خويش را گرفته و قانع شدم و اجازه دادم كه با چنين افرادي در تماس باشد. ایشان آنقدر بزرگوار بودند که علاوه بر افراد انقلابي و متعهد با افرادی که رفتارهای خداپسند نداشتند، نيز با نيت اصلاح گرايانه ارتباط داشت تا بتواند آنها را اصلاح کند.

اشک عشق بر امام حسین:

آن زمان مراسماتي مثل دعاي كميل، توسل و غيره در سپاه رسم بود و برگزار مي شد. شهيد بزرگوار در مراسم و فعاليتهاي مذهبي مثل دعاي كميل يا عزاداري امام حسين(ع) شرکت می کرد و از اولين مرحله شروع مراسم، اشك مي ريخت. ایشان در هر مجلسی که بودند تا اسم اباعبدا...الحسين(ع) به ميان می آمد، شروع به گريه مي كرد. اين گریه ها بيانگر سوز و عشق دروني شهيد به معنويت و امام حسين(ع) و نشانگر معنويت بالا و اعتقاد قوي شهيد بود كه در دل مي سوخت و اشك از چشمانش جاري مي گرديد.

منبع: پرونده فرهنگی بنیاد شهید اذربایجان غربی