در سالروز شهادت منتشر می شود؛

فرازی از زندگی شهید «مرتضی بیک محمدلو»؛ از قله‌هاي سر به فلك كشيده غرب تا سرزمين سوزان جنوب

از طلايه داران صف مبارزه با خصم بود. همه جا حضور داشت؛ از قله‌هاي سر به فلك كشيده در غرب تا سرزمين تفتيدة و سوزان جنوب و تا اینکه سرانجام شهادت و معراج خون بار اين فرزند پانزدهم خرداد سال 1367، در جبهه هاي جنوب در منطقه جنگی اهواز به وقوع پيوست و اين حقيقت را به اثبات رساند كه به راستي تداوم بخش راه شهيدان بود.

کد خبر: ۴۲۹۸۷۶

سه‌شنبه - ۱۵ خرداد ۱۳۹۷ / 1397 15 March

نویدشاهدالبرز؛ شهيد «مرتضي بيگ محمدلو» فرزند قيام و انقلاب بود. در بیستم اسفند ماه 1342، در شهر تهران پا به عرصة جهان نهاد. او زاده خون و شهادت بود و هم پاي انقلاب شكوهمند امت اسلامي رشد و تكامل آغاز نمود.

بعد از پايان تحصيلات ابتدايي و راهنمايي با موفقيت وارد مدرسه‌اي در شهرستان كرج شد و توانست دوره دبيرستان را به پايان برساند و موفق به اخذ دیپلم شود. وی در ورزش فوتبال تبحر داشت و با علاقه به این ورزش می پرداخت.

حيات پر افتخار خود را همپاي انقلاب و نهضت ادامه داد. در پيروزي نهضت با حضور خود در صفوف امت به پا خاسته ايران پيروزي و سربلندي اسلام را لمس كرد. بعد از پيروزي انقلاب با تمام توان و با جان و دل به پاسداري از اين نهان نوشكفته پرداخت. بي‌اعتنا به ظواهر پوچ دنيوي و مادي چون پروازي عاشق و وارسته و دل سوخته برگرد شمع وجود رهبر و چراغ فروزان انقلاب به ايثار و جان فشاني پرداخت.

در سال 66، تشكيل خانواده داد كه حاصل آن فرزند دختري است او از لحاظ اخلاق و ايمان يك نمونه والا بود. در دوران دفاع مقدس ملت ايران در مقابله با بعثيان كافر در اكثر عمليات‌ها حضور فعال و مؤثر داشت. از طلايه داران صف مبارزه با خصم بود. همه جا حضور داشت؛ از قله‌هاي سر به فلك كشيده در غرب تا سرزمين تفتيدة و سوزان جنوب و تا اینکه سرانجام شهادت و معراج خون بار اين فرزند پانزدهم خرداد سال 1367، در جبهه هاي جنوب در منطقه جنگی اهواز به وقوع پيوست و اين حقيقت را به اثبات رساند كه به راستي تداوم بخش راه شهيدان بود. تربت پاک شهید در گلزار شهدای قم نمادی از ایثار و جانفشانی در راه وطن است.

منقول از همسر شهيد است که آخرين باري كه شهيد مرتضي با خانواده خداحافظي نمود و به جبهه رفت ما منتظر تولد نوزاد كوچكش بوديم كه ايشان نيز خيلي مايل بودند در تولدش حضور داشته باشند. مرتبه آخر همه او را چون گلي معطر در آغوش گرفته بودند و ايشان با صداي بلند در فضاي منزل زمزمه كرد كه السلام عليك يا اباعبدالله (به خانواده ام صبر بده).

منبع: پرونده فرهنگی شهدا،اداره اسناد انتشارات، هنری