«امتحان نهایی»، خاطره‌ای از شهید غلامحسین ابوالحسنی

گفتم: «چرا اینطور ایستاده‌ای؟ کمی استراحت کن» او در حالی که به کتاب زیر بغلش اشاره می‌کرد، گفت: «نمی‌توانم بنشینم. برای امتحان دادن به اینجا آمده‌ام» ناگهان از خواب پریدم. صبح شده بود، خودم را به حیاط رساندم و لحظاتی بعد خبر شهادت غلامحسین را آوردند.

کد خبر: ۴۲۹۳۱۰

سه‌شنبه - ۰۸ خرداد ۱۳۹۷ / 1397 08 March

به گزارش نوید شاهد اردبیل؛بعد از اینکه آخرین بار تلفنی با غلامحسین صحبت کردم، حالت عجیبی دلم را فرا گرفته بود. دلم بدجوری شور می‎زد. احساس می‎کردم که آخرین بار بود که صدای پسرم را شنیدم. همان شب که خوابیدم، در خواب غلامحسین را دیدم که کتابی را زیر بغل گرفته و رو به روی من ایستاده بود. گفتم: «چرا اینطور ایستاده‌ای؟ کمی استراحت کن» او در حالی که به کتاب زیر بغلش اشاره می‌کرد، گفت: «نمی‌توانم بنشینم. برای امتحان دادن به اینجا آمده‌ام» ناگهان از خواب پریدم. صبح شده بود، خودم را به حیاط رساندم و لحظاتی بعد خبر شهادت غلامحسین را آوردند.

خوابم تعبیر شده بود و غلامحسین از امتحان نهایی نیز سربلند بیرون آمد و قبول شده بود. رو به آسمان کردم و در حالی که ناله‎ام، مه سرد صبحگاهی را می‌شکافت و تا اوج آسمان می‌رفت، فریاد زدم: «غلامحسین، غلام حسین شد».

راوی خاطره: ربابه گوزلی، مادر شهید
برگرفته از کتاب امتحان نهایی، نویسنده: امیر رجبی، نشر شاهد