شهید محمد رضا اکبری

رهایی از دنیایی فانی تا پیوست به لقاء محبوب در وصیت نامه شهید محمد رضا اکبری

خدایا حیاتمان را سعادت و مرگمان را شهادت قرار ده. میخواهم به لقاء محبوب خویش نائل گردم. این دنیا همانند زندان است. از کثرت گناه و قلت عبادت در رنجم.

کد خبر: ۴۲۸۸۳۸

شنبه - ۰۵ خرداد ۱۳۹۷ / 1397 05 March

نویدشاهدسمنان

محمدرضا اكبري

بسم‌ الله الرحمن الرحيم

«فمن كانوا يرجوا لقاء ربه فليعمل عملاً صالحاً و لا يشرك بعبادة ربّه احداً»[1] «والعصر ان الانسان لفي خسر الا الذين آمنو و عملوا الصالحات و تواصوا بالحق و تواصوا بالصبر».[2]

سلام به پيشگاه مقدّس مولايم و صاحبم حضرت حجة ابن الحسن العسكري (روحي و ارواح العالمين له الفداء) و با درود بي‌پايان بر رهبرم نور چشمم، روحم امام خميني و با سلام به روندگان خط سرخ شهادت آل رسول‌الله و با سلام و درود به شهدا و بازماندگان پر غم و سوز كه قرآن شما را توصيه به صبر و نماز مي‌كند: «يا ايها الذين آمنوا استعينوا بالصبر و الصلوة ان الله مع الصابرين».[3] شهادت مي‌دهم كه نيست خدايي جز الله و حضرت خاتم الانبياء محمد(6) رسول اوست و مولايم علي(7) ولي اوست و كتابم قرآن و مذهبم شيعة دوازده امامي و افتخار مي‌كنم به غلامي اهل بيت(:) نائل گردم و اعمالم نزد حضرت حق و ولي‌عصر(عج) مقبول گردد. «الهي هَب لي كمال الانقطاع اليك و انر ابصار قلوبنا بضياء نظرها اليك حتي تخرق اَبصار القلوب حُجبُ النور فتصل الي معدن العظمة و تصير ارواحنا معلقة بِعزِّ قدسكَ».[4] «خدايا بريدن و انقطاع كامل از خلق به‌سوي خود عطا فرما و ما را عاشق ديدار لقايت فرما و روشن كن ديده‌هاي دلمان را به نور توجهشان به‌سوي خود تا كه ديده‌هاي دل پرده‌هاي نور را پاره كند و به معدن اصلي عظمت برسد و ارواح ما آويخته به عزت پاكيزه‌ات گردد».

خدايا خدايا چه بگويم و چه بنويسم: همه حدیث‌ها را مردان مؤمن در عمل (شهدا) گفتند و نوشتند و خواندند. آن چيزي كه هميشه و در همة لحظات زندگي‌ام مرا مي‌رنجاند و مي‌رنجاند انبوهي و كثرتِ گناه و قليليِ عباداتم است و زندگي كردن در اين دنيا همانند زندان است و مي‌خواهم با شتابي هرچه تمام‌تر به لقاء محبوب خويش نائل گردم. كاروان اولياءالله و راهيان لقاءالله و وارثان شجرة طيبه رفتند. خدايا، اصحاب باوفاي رسول الله(6) رفتند، خدايا، ياران و اصحاب و اولاد امام حسين(7) رفتند، خدايا شيعيان جگر زخم‌خورده و اُسراي كربلاي حسين(7) رفتند، خدايا گذشتگان و پاكان و مخلصان رفتند، خدايا عارفان و عاشقان به قرب تو پيوستند، خدايا ياران و اصحاب خميني، شهداي اسلام و انقلاب و جنگ تحميلي، با سرعت و شتابي هرچه تمام‌تر به‌سويت آمدند و ما مانديم. خدايا قلبي خاشع، ايماني قوي، جودي مطهر عنايت فرما كه از شر وسوسه‌هاي خناسان رهايمان كند. خدايا حياتمان را سعادت و مرگ‌مان را شهادت قرار ده و ما را يك آن به خود وامگذار. «اللهم لا تكلني الي نفسي طرفة عيناً ابداً. و احينا يا ربنا سعيدا و توفنا شهيداً»[5].

اما بعد، خدا را شكر مي‌نمايم كه چنين پدر غيور و مادر مهربانی را به من عطا فرمود كه از همان اوايل كودكي با نماز و روزه و تعاليم عاليه اسلام آشنايم ساختند و آن وقت كه دوران كودكي‌ام را مي‌گذراندم، به من ياد مي‌دادند كه بايد نماز را به پا داشت، روزه را بايد گرفت، دروغ نبايد گفت و اين زمينه‌هایي بود در آن زمان، براي حفظ مسلمان بودن و شدن كه اميدوارم از تمام خطاها و تندخويي‌ها و لغزش‌هايم درگذرند. اموالم را- هرچند ناچيز است و نمي‌توان اموال گفت- آنچه را كه به درد جبهه و جنگ‌زدگان عزيز مي‌خورد به آنها بدهيد (200 ريال بابت نذر امام‌زاده بسطام دارم كه آن را واريز نماييد) و از ياران و رفقايم مي‌خواهم در حفظ مسجد و كتابخانه مجدانه كوشش نمايند، براي برپايي و تحرك بيشتر آن و به نوجوانان مسجد كه مهره‌هاي حساس و آينده‌سازان انقلابند بيشتر برسيد.

طلب حلاليت و گذشت از جميع برادران و خواهران عزيزم. به اميد پيروزي حق بر باطل و نابودي استكبار جهاني به سركردگي امپرياليسم آمريكا و ديگر ابرقدرت شرق و اسرائيل غاصب و سعي نماييد اين كمربند اطمينان در عمل كه دعا و نماز و ديگر مسائل را به يكديگر القاء نمایيد كه هميشه برپا داريد و نماز و روزه قضا نيز در حق ما به ‌جا آوريد در صورت امكان. «و ما توفيقي الاّ بالله عليه توكلت و اليه اُنيب».[6]

محمدرضا اكبري

تيپ 21 امام رضا(7) گردان كربلا

16/11/64[7]

[1]- بخشي از آيه 110 سوره كهف: «هر کس به لقاء او امیدوار است باید نیکوکار باشد و هرگز در پرستش خدا احدی را به او شریک نگرداند».

[2]- سوره والعصر/ آیات 1 تا 3. «قسم به عصر كه انسان بر در خسارت و زيان است مگر آنان كه به خدا ايمان آورده، نيكوكار شدند و به درستي و راستي و پايداري در دين يكديگر را سفارش كردند».

[3]- بقره/ 153. «ای اهل ایمان در پیشرفت کار خود صبر و مقاومت پیشه کنید و به ذکر خدا و نماز توسل جویید که خدا یاور بردباران است».

[4]- فرازی است از مناجات شعبانیه. (مفاتیح‌الجنان، ص 182).

[5]- حدیث شریف نبوی است.

[6]- بخشي از آيه 88 سورة هود. «در هر کار از خدا توفیق می‌طلبم و بر او توکل کرده، به درگاه او (از شر بدان) پناه می‌برم».

[7]- شهيد نشاني منزل خود را نوشته است: «آدرس: شاهرود، خيابان معلّي، كوچه مسجد، پلاك 39، منزل اكبري».

منبع: کتاب وصیت نامه کامل شهدای استان سمنان / نشر شاهد / بنیاد شهید و امور ایثارگران استان سمنان