شهید علی اکبر عنایت زاده

داوطلب عشق؛ خاطراتی از شهید علی اکبر عنایت زاده

مناسبتی بود. ده پانزده روز متوالی کسی باید حسینیه را تمیز می کرد. علی اکبر داوطلب شد. آخر کار پرسیدم:«چیزی بهت دادن؟». گفت:«خواستم افتخاری کار کنم، برای مزد نبود. پیش خدا که گم نمی شه».

کد خبر: ۴۲۸۸۳۵

شنبه - ۰۵ خرداد ۱۳۹۷ / 1397 05 March

نوید شاهد سمنان

حسینیه ی ولی عصر سرخه یک زیر زمین داشت که مردم آنجا نماز می خواندند. گاهی برای نظافت آنجا اعلان می کردند:«کی میاد حسینیه رو تمیز کنه و مزد بگیره؟».

مناسبتی بود. ده پانزده روز متوالی کسی باید حسینیه را تمیز می کرد. علی اکبر داوطلب شد. آخر کار پرسیدم:«چیزی بهت دادن؟».

گفت:«خواستم افتخاری کار کنم، برای مزد نبود. پیش خدا که گم نمی شه».

شهید علی اکبر عنایت زاده

برگرفته از خاطره محّمد (برادر شهید)

*********************************

عنايت‌زاده، علي‌اكبر: نوزدهم دي 1325، ‌در شهر سرخه از توابع شهرستان سمنان ديده به جهان گشود. پدرش ابوطالب و مادرش بي‌بي نام داشت. تا پايان دوره ابتدايي درس خواند. كشاورز بود. ازدواج كرد و صاحب سه پسر و دو دختر شد. به عنوان بسيجي در جبهه حضور يافت. بيستم بهمن 1361، در تنگه چزابه بر اثر اصابت تركش به پا و سينه، شهيد شد. مزار وي در گلزار شهداي زادگاهش واقع است.

منبع:بنیاد شهید و امور ایثارگران استان سمنان