به مناسبت سالروز شهادت» روایتی خواندنی از «برادر» و «خواهر» شهید احمد آقامجیدی را در ادامه می خوانید

حقيقت را بگو

پرسيدم ، متن تلگراف چه باشه ؟ جواب داد يك چيزى بنويس . سئوال كردم : بنويسم علت گرفتارى خانوادگى ؟ پاسخ داد نه من كه گرفتارى ندارم ميخواهم بروم به زيارت بالاخره رفت به پابوس امام رضا (ع) و درآخرين لحظات حركت هم گفت : فراموش نكنى براى تمديد مرخصى ام از گرفتارى نام نبرى فقط بنويس رفته است مشهد براى زيارت امام رضا (ع) سرانجام روزى كه بايستى تلگراف مى زدم.

کد خبر: ۴۲۸۷۹۲

يکشنبه - ۰۶ خرداد ۱۳۹۷ / 1397 06 March

به گزارش نوید شاهد شهرستان های استان تهران؛ شهید احمد آقا مجیدی/ پانزدهم خرداد 1334، در روستای عشق آباد تابعه شهرستان ری دیده به جهان گشود. پدرش عبدالحسین، کشاورزی می کرد و مادرش کوکب نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. سال 1354 ازدواج کرد و صاحب دو پسر شد. به عنوان ستوان دوم ارتش در جبهه حضور یافت. سوم خرداد 1361، با سمت راننده تانک در ام الرصاص عراق بر اثر اصابت ترکش موشک به سر، شهید شد. مزار وی در بهشت زهرای شهرستان تهران واقع است.

برادر گرامی شهید «احمد آقامجیدی» روایتی خواندنی و تاثیر گذار را از برادرش بیان می کند:

در يكى از دفعاتى كه احمد به مرخصى آمده بود ، يكباره در آخرين روزهاى مرخصى تصميم گرفت به زيارت امام رضا برود ولى ميگفت : دو روز وقت كم دارم سرانجام قرار شد ، به مشهد برود به من گفت : تلگراف بزن و دو روز مرخصى ام را تمديد كن .

فرا رسيد .من كه خودم خدمت سربازى را انجام داده بودم و مى ديدم هميشه براى تمديدمرخصى ، تلگراف مى زنند بعلت گرفتارى خانوادگى ، بيمارى و عناوينى نظير آنها ، عنوان تلگراف را گرفتارى خانوادگى ذكر نمودم وقتى ازمشهد برگشت پرسيد تلگراف زدى ؟ جواب دادم بلى .

سئوال كرد چى نوشتى ؟ گفتم نوشتم به علت گرفتارى خانوادگى احمد ناراحت شد و پرسيد مگر حقيقت چه عيبى داشته ننوشتى ؟ بعدا گفت ببين عبدالله هيچوقت در زندگى دروغ مگو .

هميشه حقيقت را بگو ، حتى اگر به زيانت باشد چونكه خداوند تبارك وتعالى بر اعمال ما نظارت دارد و همانطوركه ميدانى ، دروغگو دشمن خداست و اين عمل هم درمكتب ما به شدت منع شده است .

خواهر گرامی شهید «احمد آقامجیدی» روایتی خواندنی از برادرش بیان می کند؛

يك بار كه شنيدم احمد به مرخصى آمده است، با پدر و مادرم براى ديدن وى به خانه اش رفتيم . از ديدن برادرم خيلى خوشحال شدم همانطوركه دور هم نشسته بوديم و صحبت ميكرديم ، پسر برادرم (مهدى‌6 ساله ) گفت : بابا مرا به جبهه مى برى پيش خودت تا عراقى ها را بكشم .

احمد گفت : نه بابا وقتى من در جبهه هستم ، تو بايد مرد خانه باشى و به مامانت كمك كنى. وقتى بزرگتر شدى مى توانى با دشمنان خدا ومردم بجنگى ومقابله نمائى آنگاه برادرم رو به ما كرد و گفت : دوست دارم پسرم ، افسر شود ، افسرى كه از مكتبش اسلام الهام بگيرد و اضافه كرد اگرمن شهيد شدم ، بچه هايم راخوب تربيت كنيد و با مكتب اسلام آشنا سازيد و بگذاريد به خدمت ارتش اسلام در آيند .

ولى فراموش نكنيد كه هدفشان خدمت به اسلام و ترويج احكام آن باشد و از انقلاب اسلامى حراست نمايند . و برادر بزرگتر شهيد هم بيان نموده است كه :

در فروردين ماه 1361 براى آخرين بار به مرخصى آمده بود . پس از يك روز استراحت و ديدار با همسر وفرزندانش به اتفاق به روستاى زادگاه خودمان ، براى ديدن پدر و مادر رفته بوديم . پس از رسيدن به روستا و ديدار با پدر ومادر و كمى استراحت.

احمد گفت : رضا ، برويم و ببينيم كه درخت ها در چه وضعى هستند ؟ به محلى كه درختكارى شده بود ، رفتيم. درهنگام گشت بين درختان ، خطاب به من اظهار داشت : آخرنتوانستى درين دوسال كه من در جبهه بودم ، به اين درختها ، چند تا اضافه كنى جواب دادم كه من منتظر بودم كه جنگ برعليه كفر با پيروزى تمام شود .

يااينكه ديگر تو به جبهه نروى . و باهم درختكارى كنيم . احمد خنديد و گفت : به جبهه نروم اينهمه شهيد داده ايم كه پيروز شويم و صدام را سرنگون كنيم ومن آرزو دارم ، پس از سرنگون شدن صدام و پيروزى بركافران بعثى راه كربلا را با تانك طى كنيم و تانك خود را جلوى حرم مطهر امام حسين (ع) متوقف كنم و به زيارت بپردازم و از طرف اقوام دوستان وهم وطنان نايب الزياره باشم .

گرامى باد خاطره ستيزش كه پيكره جوانى و تقوى بود .

منبع: پرونده فرهنگی شهدا/ اداره هنری، اسناد و انتشارات/ شهرستان های استان تهران