به مناسبت سالروز «شهادت» وصیت نامه «شهید عبدالصمد بسیج» منتشر شد؛

صبر را پیشه راه خود کنید

«شهید عبدالصمد بسیج» در وصیت نامه اش می نویسد؛ از شما می خواهم که ناراحت نباشید و صبر را پیشه راه خود کنید از برادرانم می خواهم که مواظبت کامل از پدر و مادرمان کنند که غم مرگ من آنان را از پا در نیاورد .

کد خبر: ۴۲۸۵۵۶

سه‌شنبه - ۰۱ خرداد ۱۳۹۷ / 1397 01 March

به گزارش نوید شاهد شهرستان های استان تهران؛ شهید عبدالصمد بسیج/ هشتم شهریور 1344، در شهرستان تهران چشم به جهان گشود. پدرش اسدالله، سرایدار بود و مادرش هاجر نام داشت. تا پایان دوره متوسطه در رشته اقتصاد درس خواند و دیپلم گرفت. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. سی و یکم اردیبهشت 1365، در اطراف رودخانه میمه توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت گلوله به سر، شهید شد. پیکر وی را در بهشت زهرای زادگاهش به خاک سپردند.

فرازی از وصیت نامه شهید عبدالصمد بسیجکه ابتدا تقدیم به مادر و پدرش کرده است را در ادامه می خوانید؛

حضور محترم پدر و مادر گرامیم سلام

اول : مادر گرامی از تو طلب پوزش و غذر خواهی می کنم که با وجود این همه رنج و زحمتی که برایم از اولین لحظات حیات کشیدی من فرزندی شایسته نبودم و نتوانستم کوچکترین زحمت تو را جبران کنم .

پدر گرامی از شما هم بخاطر اینکه فرزندی شایسته برایتان نبودم عذر می خواهم چرا که اگر مادرم در خانه وظیفه تربیت مرا داشت شما هم در کنار آن وظیفه از اول عمر خود را برای من بکار بردید و فرزندی شایسته پیدا نکردید که در پیری یار شما باشد .

از برادرانم نیز عذر می خواهم که برای آنان نیز برادر و یاری غم خوار نبودم از فامیل و آشنایان نیز عذر می خواهم که باعث سربلندی آنان نبودم .

پدر و مادر گرامیم از مال دنیا چیزی ندارم که در مورد آن حکم کنم و اگر من کشته شدم بدانید که برای وطنم به جبهه آمدم و برای دفاع از آن هم کشته شده ام و بس.

در پایان از شما می خواهم که ناراحت نباشید و صبر را پیشه راه خود کنید از برادرانم می خواهم که مواظبت کامل از پدر و مادرمان کنند که غم مرگ من آنان را از پا در نیاورد .

من نمی گویم که برای من گریه نکنید چرا که این حق شماست ولی از شما می خواهم که اگر خیلی ناراحت شدید در کنار خانواده های جوان داده بروید و یا به بهشت زهرا بیاید و در آنجا ببینید که چقدر خانواده هایی همچون شما وجود دارد .

به امید پیروزی فرزندان ایران و به امید عزت برای شما/ ساعت 12/6 شش و دوازده دقیقه بعداظهر روز نوزدهم آذر 1364

زندگی قصه تنهایی هاست *** زندگی قصه پر عقده یک زندانی است

که به حبس ابدی محکوم است *** زندگی بازی شطرنجی است

که در آن انسانها کیش و به آخر نرسیده ماتند
منبع: پرونده فرهنگی شهدا/ اداره هنری، اسناد و انتشارات/ شهرستان های استان تهران