وصیت نامه شهيد جعفر زارع؛

محاصره اقتصادی کنند؛ فرزند رمضانيم و پیشوايمان علی(ع)/ محاصره نظامی کنند؛ فرزند محرميم و پيشوايمان حسين(ع)

شهید زارع می نویسد: چرا که اگر ما را محاصره اقتصادی کنند فرزند رمضانيم و پیشوايمان علی(ع) و اگر ما را محاصره نظامی کنند فرزند محرميم و پيشوايمان حسين(ع) و رهبرمان خمينی عزيز فرزند عزيز زهراست.

کد خبر: ۴۲۸۱۱۱

چهارشنبه - ۲۶ ارديبهشت ۱۳۹۷ / 1397 26 February

نوید شاهد فارس: شهيد جعفر زارع در دهم فروردین ماه 1340 در خانواده ای کشاورز در روستائی دستجرد خيرِ استهبان چشم به جهان گشود. تحصیلات خود را تا مقطع دیپلم در رشته ی علوم اقتصادی گذراند . با پیروزی انقلاب به خیل سبزپوشان سپاه در آمد و باآغاز جنگ تحمیلی به جبهه رفت و در عملیات بيت المقدس پس از 6 روز مبارزه بی امان با کفار بعثی در 25 اردیبهشت ماه 1361 به درجه رفيع شهادت نائل آمد .

(متن وصیت نامه)

بسم الله الرحمن الرحيم
انا لله و انا اليه راجعون، همه ی ما از خدائيم و به سوی او بازگشت خواهيم کرد.(قرآن کريم).
امروز اسلام عزيز و قرآن کريم نزد ماست تا ما چه کنيم.(امام خمينی)

انقلاب خون بار اسلامی تا کنون با خون هزاران جوان و خون هزاران مادر و خواهر و همسر و کودک رشد نموده و اين درخت نو پا که با خون آبياری شده برای ادامه رشد خود بايد تغذيه شود تا شاخ و برگ بزند و سراسر گيتی را فرا گيرد . پس برای زنده ماندن احتياج به خون دارد و خون ما که روزی بايد خشکيده يا ريخته شود چه بهتر که در راه خدا و پيشبرد و پيروزی اسلام ريخته شود.

هموطنان غير مسلمان: اسلامی که امروز ما از برکاتش و نعمتهای الهی آن متنعميم به سادگی و راحتی تا اينجا نرسيده . خونها به پای آن ريخته شده و گلهای پرپر گشته و بخاطر آن جانها داده شده که هر کدام شايد ارزشش وصف ناشدنی است، که از جمله و در وهله ی اول چهارده معصوم و اولياء خدا در روی زمين بودند که پس از تحمل آن هم شکنجه و آزار و اذيت جان خود را در راه آن داده اند. ميثم ها، ابوذرها، سلمانها، بهشتي ها، باهنرها، رجائی ها، مدنی ها، دستغيب ها چه مظلومانه برای جهانی شدن آن شهيدشده اند.

پس با اين حساب جان ما که ارزش آن را ندارد که از دادن آن در اين راه امتناع داشته باشيم. واقعاً ارزش ندارد.

جان چه ارزد که فدای دوست کنی، اين مطاعی ست که هر بی سر و پائی دارد

سالار شهيدان عزيز زهرا حسين (ع) وقتی که بی کس و تنها در صحرای کربلا جلو لشکر کفار قرار گرفت و کسی به ندای هل من ناصر ينصرنی او جوابی نداد فرمود: اگر دين خدا جز با کشته شدن من تداوم می يابد و پس ای شمشيرها مرا دريابيد.

حال ،آيا به خود اجازه می دهيد دينی را که حسين(ع) با خون خود و هفتاد دو تن از يارانش و نيز بهشتي با خون خود و هفتاد و دو تن از يارانش که هر کدام پر و بال امام بودند آبياری کرده اند، چون امروز به ما احتياج دارد ما از کمک و ياری آن دست بر داريم؟
پس من هم به طبيعت از پيشوايم حسين(ع) ندا سر می دهم اگر انقلاب اسلامی ما با خون و جان ناقابل و بی ارزش ما پيشرفت می کند و جهان گير می شود، پس ای سلاح های دشمن مرا امان ندهيد.

دنيا فانی است و بايد روزی از اين دنيا رخت بر بست و به سرای ديگر هجرت نمود. به فرموده ي مولای متقيان علی (ع) ما برای اين دنيا آفريده نشده ايم، برای دنيای باقی و آخرت آفريده شده ايم. فقط در اين دنيا امتحان مي شويم.

ای خواهر و برادر مسلمان که در هر کجای جهان هستی امروز اسلام در خطر است و تو در امتحان الهی واقع شده ای سعی کن با ياری کردن اسلام امتحانت را به نحو احسن پس دهي.

پدر بزرگوارم، سلام مرا بپذير و مرا ببخش و از خدا هم بخواه که مرا ببخشد. اگر من در اين راه کشته هم شدم قيامت چگونه جواب تو بزرگوار را بدهم؟ چگونه جوابت دهم که تو با وجود جواني و پيريت چقدر زحمت مرا کشيدی؟ و اکنون چگونه و با چه لحنی و نحوه و زبانی از تو تقدير کنم که شايسته تو باشد؟ چگونه تقدير کنم که تو با اين سن و سال شب و روز زحمت به خود خريدی تا اينکه ما در رفاه باشيم و ادامه تحصيل دهيم و فردی مذهبی و متقی باشيم و چه زحمتها که برای من کشيدی تا در پيری عصای تو باشم. اما من هيچ نفعی برايت نداشتم و نتوانستم هيچ گونه کمکی کنم.
شايد هم می توانستم ولی نکردم. من که نمی توانستم و نمی توانم زحمات تو را جبران کنم حتی يک روزش را . تو مزد زحماتت را از خدا بگير. چون که از عهده ی بشری چون من خارج است . من استفاده ای به تو نرساندم ولی تو مرا ببخش که وای بر من اگر نبخشی و برايم از خدا طلب مغفرت نکني.

و اما تو ای مادر مهربان و عزيزم که کسی را روی زمين سراغ ندارم که به اندازه ی تو او را دوست داشته باشم. سلامم را پذيرا باش و بخاطر خدا مرا ببخش . من نميدانم در وصف تو چه بنويسم. اکنون در اين موضوع حيرانم که برای تو مهربان مادر عزيزم چه بگويم. فقط می توانم بگويم از اين جمله برادر شهيدم استفاده کنم و بگويم:مزد شير دادنها و شب بيداريهايت را از خدا بگير . مزد شما از عهده ی من خارج بوده و هست .
اميد داشتم که در وقت پیریتان نه عصا بلکه کفش و فرش زير پايتان باشم. اين آرزويم بود. اما ميدانم که آرزوهای انسانی را شيطان برونی مانع و به کمک شيطان درونی با هزار دسيسه نمی گذارد که به مرحله ی عمل در آيد. اين فکر و خيال من بود. حال که در اين آرزو موفق نشده و نمی شوم اگر خدا سعادت شهيد شدن در راهش را نصيبم کرد و از من درگذشت و مرا بخشيد و بنا شد که به بهشت بروم . پايم را داخل آن نميگذارم مگر اينکه يک طرفم تو ای مادر عزيزم و مهربانم و يک طرف ديگرم هم پدر عزيز و بزرگوارم باشد. اين را گفتم گر چه بهشت زير پاي مادران است .

و شما برادران گرامي و خوب و با ايمانم در سنگر مبارزه با هر ضد خدائی تا جان در بدن و خون در رگ داريد کوشا باشيد و دست از ياری رساندن به اسلام برنداريد. که ما هر چه داريم از انقلاب داریم. و به فرموده امام کبيرمان: تمام مقصد ما مکتب ماست.

برادران عزيزم ما که هيچ کداممان در آن حدی که خدا و رسولش از ما می خواسته اند انجام وظيفه نکرده ايم. اميدوارم که خون ناقابل من از اين به بعد جهش و حرکتی به شما بلکه به تمام برادران آن منطقه دهد تا به نحو مطلوب به وظيفه خود عمل کنيد.

خواهران عزيزم گرچه من برادر خوبی برای شما نبوده ام ولی باز می خواهم از اين جمله ی برادرم شهيد نوبختی استفاده کنم که جمله ای پر معني تر از آن به ذهنم نمی رسد به شما سفارش می کنم که در سنگر حجاب چون زينب صبور باشيد و پيام من که حفظ حجاب است به ديگر خواهران آن منطقه برسانيد و با اين حربه ي سهمگين به دهان اجانب بزنيد و اسلام را زينت دهيد.

و باز ای پدر بزرگوار و عزيزم و ای خواهران و برادران گرامی و مهربانم صبر داشته باشيد که ان الله مع الصابرين و ناراحت نباشيد و غم مداريد که بزودی مهدی زهرا ظهور خواهد کرد و انتقام تمام خونهای به ناحق ريخته را می گيرد. شما فقط مراقب اعمال خود باشيد تا پيش روی حضرت زهرا و فرزندش مهدی صاحب الزمان شرمنده نباشيد.

اين را به عنوان وصيت نمی گويم ولی چنانچه برايتان مقدور است برای من گريه نکنيد اگر خواستيد گريه کنيد برای مظلوميت اسلام و مسلمين و مهدی فاطمه گريه کنيد و از خدا فرج او را بخواهيد. در تشييع جنازه يا جلسات ختم و ترحيم من در هر جلسه و اجتماعی دعای خدايا،خدايا تا انقلاب مهدي خمينی را نگه دار فراموشتان نشود.

هرگاه بياد من افتاديد و خواستيد گريه کنيد اين آيه را پيش خود يا با هم بخوانيد که خدا مي فرمايد: ولا تحسبن الذين قتلو في سبيل الله امواتاً بل احياء عند ربهم يرزقون.هرگز گمان نکنيد کساني که در راه خدا کشته مي شوکند مردگانند . بلکه آنان زنده اند و در نزد خدا روزي می خورند. آيا آغوش و دامان شما بهتر از لقاء و دامان پروردگاراست ؟
البته که نيست و شما که راحتی و سعادت مرا خواهان بوده و هستيد به آرزوي خود رسيده ايد.پس ناراحت نباشيد و با قرآن در رابطه باشيد و ياد خدا کنيد. چرا که علی بذکر الله تطمئن القلوب.

و باز شما اين هموطنان غيور مسلمانم. هميشه گوش به فرمان امام خمينی باشيد چون که او هر چه بگويد از خود نمی گويد و با امام زمان آن يوسف فاطمه در ارتباط است. نکند خدای نخواسته امروز که دشمنان اسلام که هميشه در صددند که با ايجاد تفرقه بين مسلمانان اسلام را از ما بگيرند وحدت خود را از دست بدهيد و يا بخاطر دادن مال و جان از ياری اسلام اين دين رهائی بخش و انسان ساز دست برداريد .

وحدت خود را حفظ کنيد و نائب امام عصر امام زمان را تنها نگذاريد و از خدا فرج حضرت مهدی را بخواهيد . به قول يکی از برادران شهيد ،شما ای دريای بيکران مسلمان از هيچ کس و هيچ نيروئي جز خدا نترسيد.
چرا که اگر ما را محاصره اقتصادی کنند فرزند رمضانيم و پشوايمان علی(ع) و اگر ما را محاصره نظامی کنند فرزند محرميم و پيشوايمان حسين(ع) و رهبرمان خمينی عزيز فرزند عزيز زهراست.

سلام و درود خدا بر خاتم انبياء محمد مصطفی رسول الله و علی ولی الله خمينی روح الله و پيروان صادقش
به اميد پيروزی اسلام و مستضعفين بر کفر و مستکبرين
والسلام

انتهای متن/
منبع: پرونده فرهنگی، مرکز اسناد ایثارگران فارس