بیست و چهارم اردیبشهت سال 65

سالروز حمله شیمیایی به سه منطقه مهران، صالح آباد و امیر آباد

بیست و چهارم اردیبشهت سال 65 در تاریخ 8 ساله دفاع مقدس شاهد د رویداد بود که مهم‌ترین آن بمباران شیمیایی مناطق مهران، صالح آباد و امیر آباد محسوب می‌شود.

کد خبر: ۴۲۷۹۲۸

سه‌شنبه - ۲۵ ارديبهشت ۱۳۹۷ / 1397 25 February

هواپیماهای عراقی را مورد بمباران شیمیایی قرار دادند. همچنین در همین روز در منطقه عمومی اربیل حاج عمران، منطقه عملیاتی والفجر 2 با استعداد 7 تیپ و 12 گردان مستقل کماندو، جمعاً 26 گردان نتیجه طی 10 روز جنگ منجر به بازپس‌گیری ارتفاعات 2519 و 2435 شد در این عملیات، دشمن 3000 کشته و زخمی و 200 اسیر داد و 17 فروند هلی‌کوپتر آن منهدم شد.

سه دوره حمله شیمیایی

استفاده عراق از جنگ افزارهای شیمیایی در جنگ علیه ایران دارای سه دوره است.

دوره اول نیروهای عراقی به طور پراکنده برای درهم شکستن مقاومت‌های پراکنده نیروهای ایران و هموار کردن مسیر پیشروی به داخل کشور از سلاح‌های شیمیایی استفاده کردند.

نوع عوامل شیمیایی مورد استفاده در این دوره گازهای ساده‌ای همچون گاز اشک آور با نام علمی «اورتو کلرو بنز یلید این مالو نو نیتریل» یا «سی اس» و گازهای موسوم به «باران زرد» بود که نوعی علف کش به حساب می‌آید.

این دوره از آغاز تهاجم برق آسای ارتش عراق به خاک جمهوری اسلامی ایران در 31 شهریور 1359 تا پایان آزادسازی مناطق اشغالی به ویژه آزادی خرمشهر در سوم خرداد 1361 که بزرگ‌ترین اشغالگری ارتش عراق بود را شامل می‌شود.

دوم از تیرماه سال 1361 و عملیات رمضان که نخستین عملیات نفوذی نیروهای ایران به داخل خاک عراق بود شروع شد تا پایان سال 1365 و عملیات‌های کربلای 4 و 5 ادامه یافت

دوره دوم از تیرماه سال 1361 و عملیات رمضان که نخستین عملیات نفوذی نیروهای ایران به داخل خاک عراق بود شروع شد تا پایان سال 1365 و عملیات‌های کربلای 4 و 5 ادامه یافت.

در سال 1365، حملات شیمیایی عراق به دو علت افزایش زیادی یافت:

1)      افزایش تعداد حملات نیروهای ایران به داخل خاک عراق

2)       آغاز استراتژی دفاع متحرک عراق

حمله شیمیایی به سه منطقه

بدین ترتیب، در این سال، تعداد حملات شیمیایی به 79 مورد، یعنی دو برابر سال پیش افزایش یافت. موقعیت جغرافیایی مناطق بمباران شده نشان می‌دهد که مواضع مورد هجوم در این سال نیز تابعی از مناطق عملیاتی نیروهای ایران بوده است، به طوری که در ماه‌های فروردین و اردیبهشت سال 1365، با ادامهِ عملیات والفجر 8، محور فاو و منطقهِ عملیاتی آن به شدت هدف حملات شیمیایی قرار گرفت و هواپیماهای عراق بمب‌های حاوی گاز خردل را در منطقه فرو ریختند.

با وجود این، در حملات شیمیایی عراق در سال 1365 استثنایی وجود داشت و آن اینکه استفاده از سلاح شیمیایی به عنوان ابزاری تهاجمی بود. عراق از آغاز سال 1365، با توسل به استراتژی دفاع متحرک از لاک دفاعی شکنندهِ خود خارج شد و با حمله به مواضع رخنه پذیر نیروهای ایران، بخش‌هایی از مواضع آنان را به تصرف خود درآورد که مهم‌ترین آن‌ها شهر مهران بود که در 26 اردیبهشت ماه سال 1365 به دست نیروهای عراق افتاد.

نیروهای عراق پیش از آغاز تهاجم به مهران، با استفاده از عوامل تاول زا و اعصاب منطقه را به شدت آلوده و سپس، این شهر را تصرف کردند. در اثر این حملات شیمیایی، 150 تن از نیروهای ایران مصدوم شدند.

دوره سوم جنگ شیمیایی عراق علیه ایران از ابتدای سال 1366 شروع شد. با این که ایران قطعنامه «598» را پذیرفت اما حملات شیمیایی عراق تا تابستان سال 1367 ادامه داشت.