مروري به زندگي شهيد فتح الله داودپور

شهید داودپور جوانی با تقوا و صبور و خوش اخلاق و بی آزار بود هرگز به خود اجازه نمی داد کاری کند تا دیگران از او نگرانی داشته باشند .هیچگاه از عبادت و فریضه های دینی غافل نبودند و همه جوانان هم سن و سال خود را به انجام واجبات ترغیب می نمودند..

کد خبر: ۴۲۷۵۶۶

چهارشنبه - ۱۹ ارديبهشت ۱۳۹۷ / 1397 19 February

نويد شاهد كردستان:

شهید معظم فتح الله داودپور

شهید معظم فتح الله داود پور در تاریخ بیست و هفتم خرداد ماه سال یکهزار و سیصد و سی و نه در روستای سعد آباد از توابع بخش مرکزی شهرستان بیجار دیده به جهان گشود

دوران تحصیلات ابتدائی خود را در روستای سعد آباد و دوران راهنمائی را در شهر بیجار باتمام رسانید و سپس برای ادامه تحصیل وارد هنرستان صنعتی سنندج گردید و بعد از اخذ دیپلم اتوماتیک در خرداد ماه سال یکهزار و سیصد و پنجاه و هشت در پاییز همان سال جهت خدمت مقدس سربازی به شهرستان تربت حیدریه اعزام و پس از پایان آموزش در تیپ هوابرد شیراز به ادامه خدمت پرداخت .

شهید داودپور جوانی با تقوا و صبور و خوش اخلاق و بی آزار بود هرگز به خود اجازه نمی داد کاری کند تا دیگران از او نگرانی داشته باشند .هیچگاه از عبادت و فریضه های دینی غافل نبودند و همه جوانان هم سن و سال خود را به انجام واجبات ترغیب می نمودند و انگیزه اش نیز رسیدن به هدف اصلی یعنی همان راه خدا و قرآن بود.

شهید همزمان با شکل گیری انقلاب اسلامی تمام اوقات خود را در جلسه های مذهبی با روحانیون بر ضد رژیم طاغوت سپری می نمودشهید داودپور بصورت داوطلبانه جهت دفاع از میهن اسلامی و رویارویی با رژیم سفاک عراق در تاریخ 23/9/1359به جبهه اعزام گردید و مدت پنج و ماه و نیم در جبهه حضور داشت .هرگاه که به مرخصی می آمد از صحنه های جنگ علیه باطل برای خانواده و دیگران تعریف می کرد ، از جنایتهای صدام کافر و صدامیان مزدور سخن می گفت از کودکان بی پدر صحبت میکرد یک روز از مرخصی او باقی مانده بود که خواست برود مادرش به او گفت که هنوز مرخصی تو تمام نشده است گفت مادر جان باید بروم گوئی کسی در گوشم زمزمه میکرد که دیگر او را نخواهم دید اشک در چشمانم حلقه زد او سخن آخرش را گفت مادر گریه نکن بجای گریه از تو میخواهم که هنگام نماز برای پیروزی اسلام و نابودی صدام دعا کنی و رفت بعد از رفتن او چشم انتظار نامه او بودم که خبر شهادتش را آوردند شهید فتح الله داود پور در تاریخ سی و یکم اردیبهشت ماه سال یکهزار و سیصد و شصت بهمراه دیگر جان برکفان هنگام پیشروی در ارتفاعات الله اکبر با ترکش خمپاره به آرزوی دیرینه اش که همانا شهادت بود نائل گشت ودر گلزار مطهر شهدای شهر بیجار بخاک سپرده شد %