وصیت نامه

قدر این آب و خاک را بدانید /وصیت نامه شهید محمدکریم بابایی ملکیان

به وظیفه شرعی خودتان پایبند باشید و قدر این آب و خاک را بدانید امیدوارم که نصیحتهایم را فراموش نکنید و اگر روزی بر سر مزارم آمدید خوشحال باشید که من هم خوشحال باشم لبخند بزنید که خنده بر هر درد و غمی دواست...

کد خبر: ۴۲۷۱۷۰

شنبه - ۱۵ ارديبهشت ۱۳۹۷ / 1397 15 February

نوید شاهد ایلام

بسم الله الرحمن الرحیم
وصیتنامه
پدر و مادر عزیزم سلام و از درگاه خداوند بزرگ و تعالی سلامتی شما را خواستارم که به یاری خداوند و محبتهای شما توانستم لباس مقدس(یاران) الصاحب الزمان را در تن خود جویا شدم (شوم) هر چند هر چه دارم از شما دارم اما این وصیت نامه را می نویسم که روزی به امید خداوند به بزرگتریم آرزویم یعنی شهادت برسم و اگردر میان شما نباشم خواهشم این است که در غیابم ناراحت نشوید و خوشحال باشید که فرزندتان به آرزویش رسیده خواهران گرامیم سلام، نصیحتهای برادرتان را فراموش نکنید قدر پدر و مادرم را بدانید امیدوارم در تمام مراحل زندگی با پاکدامنی و آبرومندانه رو سفید باشید و برادران بزرگوار سلام مراقبت از پدر و مادر وخواهر به عهده هر برادری است پس به وظیفه شرعی خودتان پایبند باشید و قدر این آب و خاک را بدانید امیدوارم که نصیحتهایم را فراموش نکنید و اگر روزی بر سر مزارم آمدید خوشحال باشید که من هم خوشحال باشم لبخند بزنید که خنده بر هر درد و غمی دواست.
التماس دعا محمد کریم بابایی ملکیان

زندگینامه شهید محمدکریم بابایی ملکیان
محمدکریم بابایی ملکیان در سال 1351 در یکی از روستاهای گلان از توابع شهرستان صالح آباد چشم به جهان گشود .
محمدکریم در یک خانواده مذهبی و متوسط زندگی می کرد . پدرش در سپاه کار می کرد و زندگی آنها از طریق اندک حقوقی که از سپاه دریافت می کرد تامین می شد. شهید محمدکریم از وقتی خود را می شناخت سعی می کرد در همه عرصه ها نفر اول باشد  در یک خانواده پر جمعیت دارای چهار برادر و چهار خواهر می باشد . شهید محمدکریم فرزند ارشد خانواده بود با وجود آنکه در دوران جنگ تحمیلی خانواده شهید محمدکریم آواره شدند و در زیر چادر زندگی می کردند .
شهید محمدکریم همزمان مشغول ادامه تحصیل بود و اوقات بیکاری به کارگری می پرداخت تا از این طریق کمک خرجی برای خانواده باشد و شبانه در زیر چادر جلوی نور چراغ (فانوس) به درس خواندن مشغول بود.
شهید محمدکریم چون فرزند ارشد خانواده بود . همیشه در درس خواندن به خواهر و بردارهایش کمک می کرد.
بعد از آنکه دپلیم گرفت راهی خدمت مقدس سربازی شد و به کی از پادگان های ارتش در اصفهان منتقل شد و در همان جا مشغول انجام وظیفه شد بعد از خدمت سرباز به خاطر علاقه وافری که شهید محمدکریم به نیروی انتظامی داشت در نیروی انتظامی ایلام استخدام شد و تا لحظه شهادت در پانزدهم اردیبهشت ماه 1379 در منطقه جنگی میمک که بر اثر اصابت به مین بجای مانده از جنگ تحمیلی  به شهادت رسید. با جان و دل از کیان مملکت خویش دفاع می کرد.
روحش شاد و یادش گرامی باد

منبع : اداره هنری، اسناد و انتشارات - معاونت فرهنگی و آموزشی بنیاد شهید و امور ایثارگران استان ایلام