در سی و دومین سالگرد شهادت شهید«اکبر اسماعیلی» منتشر می شود؛

«در راه دوست»

حرف آخرم این است که اصلا گریه نکنید که من در راه دوست پیش رفتم.

کد خبر: ۴۲۷۱۰۴

شنبه - ۱۵ ارديبهشت ۱۳۹۷ / 1397 15 February

نویدشاهد البرز؛ شهيد «اكبر اسماعيلي» فرزند «رضا» می باشد که در اول اسفند ماه 1347، در تهران از يك خانوادة مذهبي و معتقد به دين اسلام چشم به جهان گشود. وي دوران كودكي خويش را در آغوش گرم كانون خانواده سپري نمود تا اينكه پا به سن هفت سالگي گذاشت و جهت كسب دانش و معرفت وارد كانون فرهنگي و آموزشي كه همان مدرسه می باشد، شد و تحصيلات خود را تا كلاس دوم راهنمائي ادامه داد.

وی با شغل نقاشي اتومبيل امرار معاش می کرد و بعد از چند سال كار و تلاش در این حرفه، با به ثمر رسيدن انقلاب اسلامي ايشان نيز وارد بسيج گرديد و با ديدن آموزش هاي گوناگون از طريق بسيج به جبهه هاي جنگ حق عليه باطل شتافت.
او در کسوت رزمنده ای غیور تا پای جان از وطن و آرمان های خود دفاع کرد و  تا اينكه سرانجام  آخرین حماسه زندگی خود را رقم زد. او در فکه در تاریخ سیزدهم اردیبهشت ماه 1365، بر اثر اصابت تیر آسمانی شد و به دیدار معبود حقیقی شتافت.  تربت پاک شهید در بهشت زهرا تهران نمادی از ایثار و پایداری در راه وطن و ایمان می باشد.

شهید گرانقدر «اکبر اسماعیلی » در وصیت نامه خود چنین آورده است:
بسم الله الرحمن الرحیم
با سلام به رهبر کبیر انقلاب امام خمینی(ره) و با درود به رزمندگان اسلام که از جان و مال خود گذشته و در راه اسلام قدم برداشته اند و با درود و سلام بر شهدا گلگون کفن اسلام و با سلام بر شما که در اینجا جمع شده اید.
ای افراد با ایمان شما را چه شده که وقتی به شما گفته می شود در راه خدا برای مبارزه با دشمنان حق و عدالت حرکت کنید به زمین سنگینی می کنید؟
آیا زندگی دنیا را بر حیات جاوید ترجیح می دهید؟ بدانید که لذت در برابر خوشی های آخرت اندکی بیش نیست. پیامبر اسلام فرمودند: بالاتر از هر نیکوکاری نیکو کاری دیگری است  تا آنگاه که مرد در راه خدا شهید شود همین که در راه خدا شهید شد بالاتر از او نیست."
من آن کسی نیستم که بتوانم برای شما سخنی بگویم یا حرفی بزنم ولی بر هر انسان مسلمانی واجب است که در موقع مرگ وصیت کند.
من به عنوان یک برادر از شما می خواهم که حتی اگر شده یک ساعت برای رضای خدا فکر کنید و از خانواده ام و مردم می خواهم که اصلا گریه نکنید. برای اینکه فرزند خود را در راه اسلام بدهید باید افتخار کند که پسرش در راه خدا مرده است و از شما می خواهم که یک لحظه هم از یاد خدا غافل نشوید که به یاد خدا دلها آرام می گیرد و از شما می خواهم صبر کنید و امام را دعا کنید و رزمندگان اسلام را دعا کنید و هر کسی که از من بدی دیده به بزرگی خود مرا ببخشد و حلالم کند.
امیدوارم که انقلاب اسلامی ایران بر کفر پیروز شود و به آمریکا و اسرائیل و شوروی درسی بدهد و این را بگویم که در اسلام انسان باید از هیچ کسی یا کشوری نترسد چون خداوند با اوست و هر جا که خداوند باشد کار تمام  جنایات تمام است و این را هم بگویم که اگر کسی قدر امام را نداند واقعا از همه چیز عقب است و حرف آخرم این است که اصلا گریه نکنید که من در راه دوست پیش رفتم. به امید پیروزی حق علیه باطل. امام را دعا کنید. دیگر عرضی  ندارم مرا می بخشید که سرتان را به درد آوردم از یاد خدا غافل نشوید.
«اکبر اسماعیلی»

منبع: پرونده فرهنگی شهدا،اداره اسناد انتشارات، هنری