در سالروز عروج آسمانی شهید منتشر می شود؛

شهید «ذبیح الله طهماسبی»؛ حجاب مثل صدف است برای مروارید

از خواهران بزرگوارم تمنا دارم حجاب را كه مثل صدف است براى مرواريد حفظ كنيد و مرواريد وجودشان را با صدف حجاب از تمامى دامهاى شيطانى نگاهدارند.

کد خبر: ۴۲۶۷۴۲

يکشنبه - ۰۹ ارديبهشت ۱۳۹۷ / 1397 09 February

نویدشاهد البرز؛ شهید «ذبیج اله طهماسبی» فرزند «خیراله» به تاریخ پانزدهم دیماه 1341، در «شهربابک» از توابع استان کرمان دیده به جهان گشود. وی پس از سپری کردن دوران کودکی در آغوش گرم خانواده در سن هفت سالگی به مدرسه رفت و شروع به تحصیل نمود و موفق به اخذ دیپلم تجربی گردید. وی شش ساله بود که به همراه خانواده به کرج عزیمت نمود و دوران تحصیل را در کرج سپری کرد. وی پس از گرفتن دیپلم در سال 61 وارد کمیته شد و در این ارگان مشغول به خدمت گردید که پس از چند سال خدمت از طریق کمیته به جبهه های جنوب جهت نبرد با کفار اعزام گردید که پس از چند ماه حضور در منطقه سرانجام در تاریخ نهم اردیبهشت 1366، بر اثر اصابت ترکش در منطقه عملیاتی شلمچه بعد از رشادت های فراوان به درجه رفیع شهادت نائل گشت. تربت پاک شهید در گلزار شهدای چهارصد دستگاه مظهر ایثار و استقامت می باشد.

فرازی از وصیت نامه شهید «ذبیح اله طهماسبی»را در ادامه مطلب پیش روی دارید:

خدايا! از تو مى خواهم كه از گناهانم در گذرى و مرا مورد رحمت و عفوت قرار دهى. تا در سراى باقى در بهترين روى باشم و پيش روى رسولت سرافكنده نباشم. خدايا! از تو مسئلت دارم كه با كرم وجودت با من برخورد كنى كه مي دانم اگر با عدالتت رفتار كنى هيچ در كوله بار ندارم . خدايا! توفيقى حاصل كن كه در پيش شهدا شرمنده و خجل نباشم.

و اما وصيتم اين است كه در هيچ برهه از زمان دست از ولايت فقيه بر نداريد. پشتيبان امام و روحانيت درخط امام باشيد و هماهنگى را در كليه امور رعايت كنيد تا هميشه فاتح باشيد. اكنون انقلاب اسلامى دارد مي رود تا پرونده تمامى استكبار را به خاك بسپارد و در روزنه اميدى شود و براى ملل مستضعف اگر مسلمان هستيم و اسلام را از جان و دل پذيرفته ايم بايد آستين همت بالا زده با تمامى وجود به يارى اسلام بشتابيم كه در غير اين صورت بویى از مسلمانى نبرده ايم.

از خواهران بزرگوارم تمنا دارم حجاب را كه مثل صدف است براى مرواريد حفظ كنيد و مرواريد وجودشان را با صدف حجاب از تمامى دامهاى شيطانى نگاهدارند. در پايان از پدر و مادر عزيزم كه در طى مسير زندگى مربى و معلم من بودند و باعث شدند كه راه مستقيم را انتخاب كنم و از انحرفات كنار باشم تشكر مي كنم و شرمنده ام كه تا كنون خدمت بسزائى انجام نداده ام . انشاءالله كه مرا ببخشيد و از تمام شما طلب مغفرت دارم و اما برادرم اميد وارم كه راه شهدا را كه همان راه انبياء و اوليا ءخداست ادامه دهيد مسائل و مشكلات مادى علت نشود كه از هدف اصلى باز بمانيد و چند كلامى نيز به خواهران عزيزم اميدوارم با سر مشق قرار دادن زندگى زينب (س ) و فاطمه (س) آنگونه زندگى كنيد كه مورد رضاى خداوند متعال قرار گيرد و فرزندانى پرورش دهيد كه حسين گونه و على وار براى اسلام و ايثار و ايستادگى كنند.

از همه شما التماس دعا دارم نيمه شعبان سال 1366 شلمچه ذبيح الله طهماسبى

منبع: پرونده فرهنگی شهدا،اداره اسناد انتشارات، هنری