شهید اردیبهشت ماه

عکسم را در آغوش بگیر و با سربلندی به همه بگو! این برادر شهید من است

شهید غلامرضا یقینی در سال 1349 در روستای شادباغی از توابع همدان متولد شد و در اردیبهشت ماه سال 1367 در حلبچه به درجه والای شهادت نائل گردید.

کد خبر: ۴۲۶۶۴۰

شنبه - ۰۸ ارديبهشت ۱۳۹۷ / 1397 08 February

غلامرضا، در شهریور سال 1349 در روستای «شادباغی» از توابع استان همدان دیده به جهان گشود. در همان کودکی مادرش را از دست داد. شش ساله بود که به همراه خانواده‏اش به تهران، محله‏ی شادشهر مهاجرت کردند.

غلامرضا دوران ابتدایی را در تهران پشت سر گذاشت و با ورود به مقطع راهنمایی در کنار تحصیل، در یک مکانیکی مشغول به کار شد تا کمک خرج پدرش باشد. ایشان با پشت‏کار و همت بالا توانست استاد حرفه‏ای مکانیکی شود. او دل‎سوز، مهربان و بسیار آرام بود. نمازش را اول وقت می‏خواند و مقید به احکام شرعی بود.

هفده ساله بود که با هجرت خانواده‏اش به شهر قم در جوار کریمه‏ی اهل بیت(سلام الله علیها) سکنی گزیدند. برای انجام وظیفه‎ي سربازی در بسیج سپاه قم مشغول به خدمت شد. وی پس از طی دو ماه آموزشی داوطلب شد تا به خط مقدم جبهه اعزام شود.

چند ماه بیش‏تر از انتقالش به خط نگذشته بود که در منطقه‏ی تپه‏ی «ریشن» ـ محور حلبچه ـ در سال 1367 شهادتی را که به استقبالش رفته بود در آغوش کشید.

غلامرضا در هنگام مجروحیت، با دستی که به خون خویش آغشته بوده است، اقدام به نوشتن وصیت‏نامه نمود و با خون خود اثری بر روی کاغذ برای همیشه بر جای گذاشت و به فیض شهادت نايل آمد.

بدرقه

نامادریاش می‏گوید: «هنگامی که غلامرضا عازم منطقه‏ی عملیاتی غرب کشور، سقز و بانه بود، به همراه برادران کوچکش به بدرقه‏ی ایشان رفتیم. او برادرش سعید را در آغوش گرفت و گفت: «بعد از شهادتم عکسم را در آغوش بگیر و با سربلندی به همه بگو! این برادر شهید من است.»

سپس برادرش مجید را در بغل گرفت و گفت: «مجید جان! بعد از من تفنگ مرا زمین مگذار.» و از من خواست تا بر سر مزارش زیارت عاشورا بخوانم و برای علی‏اکبر امام حسین(عليه السلام) گریه کنم.»

منبع:اسناد ومدارک موجود در ارشیو فرهنگی بنیاد شهید و امور ایثارگران استان قم.