شهدای اردیبهشت

مختصری از زندگینامه شهید سيدمرتضي آذرنيا

شهيد مرتضي آذرنيا فرزند آقاي مصطفي آذرنيا در سال 1343 در يك خانواده مذهبي و فقير در روستاي الياسي سرفارياب چشم به جهان گشود .

کد خبر: ۴۲۶۶۱۰

شنبه - ۰۸ ارديبهشت ۱۳۹۷ / 1397 08 February

نام شهید: سيدمرتضي

نام پدر:سید مصطفي

تاریخ تولد:1343

محل تولد: روستاي الياسي

تاریخ شهادت:65/2/19

محل شهادت:بیمارستان سینای اهواز

زیارتگاه: روستای سرفاریاب

زندگینامه

بسم الله الرحمن الرحيم

شهيد مرتضي آذرنيا فرزند آقاي مصطفي آذرنيا در سال 1343 در يك خانواده مذهبي و فقير در روستاي الياسي سرفارياب چشم به جهان گشود . بعد از رسيدن به سن هفت سالگي در روستاي خود پا به مدرسه گذاشت و تا كلاس سوم راهنمايي به درس خواندن ادامه داد . ولي به دليل مشكلات معيشتي خانواده ديگر قادر به ادامه تحصيل نشد و اين بود كه بالاخره در سال 1357 يعني در اوايل انقلاب مدرسه را ترك كرد و به اتفاق پدرش به كار كشاورزي و دامداري و بعداً كارگري در شهرهاي جنوبي از جمله بوشهر و بنادر ادامه داد ، تا اينكه در سال 1364 بعنوان سرباز از طريق سپاه پاسداران به منطقه جنگي اعزام شد و مدتي در جبهه ها حضور داشت . بعد از مدتي خبر دادند كه فرزند شما مصدوم شده ولي چون محل و بيمارستاني را كه در آنجا بستري شده بود را كسي نمي دانست به تهران ، اهواز و شيراز رفتم و مدت 20 روز دنبال او مي گشتم ، تا اينكه وي را در بيمارستان نمازي شهر شيراز ديدم ، ابتدا او را ديدم ولي چون سرش تركش زيادي خورده بود به درستي او را نمي شناختم ، اين بود كه چندين بار پيش او رفتم تا اينكه بالاخره به يقين رسيدم كه او فرزند من است . حدود سه ماه كه شهيد در بستر بيماري و در بيمارستان بود پيش او بودم ولي او هيچگاه چشمش را باز نكرد تا مرا ببيند و حتي يك كلمه هم با من حرف نزد و بالاخره در تاريخ 65/2/19 براثر جراحات و عفونتهاي شديدي كه از ناحيه زخم سر بر او چيره شده بود به درجه رفيع شهادت نائل گرديد .

خصوصيات شهيد از زبان مادرش :

شهيد مرتضي آذرنيا بهترين فرزند خانواده ما بود ، او هميشه يار و ياور پدرش در گذران چرخ اقتصادي خانواده بود ، هميشه حامي خواهران و پدر و مادرش بود . هر وقت از جبهه به محل مي آمد ما را به نماز و تقوا دعوت مي كرد و هرگاه ما و دوستانش از وضعيت جنگ مي پرسيديم هيچگاه حرف نمي زد كه كسي بترسد و بچه ها و دوستان را به رفتن به جبهه تشويق مي كرد . هر وقت از جبهه برمي گشت و چون نامزد هم داشت به او مي گفتم تا زنت را برايت به خانه بياوريم ، ولي او قبول نمي كرد و مي گفت بگذار خدمتم تمام شود .

شهيد فردي بود كه هيچ كس در فاميل و خانواده از او ناراحت نمي شد و خوش اخلاق و مهربان و كم حرف بود .

پيام خانواده شهيد به مردم :

خانواده شهيد و برادران شهيد بايد الگوي جامعه باشند و مردم نيز نگذارند كه خون شهدا پايمال گردد .

منبع : بنیاد شهید وامور ایثارگران استان کهگیلویه وبویراحمد