زندگی نامه شهید داود یعقوبی فر از شهدای تفرش

شهید داود یعقوبی فر فرزند محمود در 29 شهریور سال 1345 در تفرش از پدری کشاورز و مادری خانه دار که لقمه نانی از دست رنج روزانه ی خود به دست می آوردند، دیده به جهان گشود و از این تاریخ دفتر زندگی پربارش گشوده شد...

کد خبر: ۴۲۶۵۴۴

شنبه - ۰۸ ارديبهشت ۱۳۹۷ / 1397 08 February

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی ؛شهید داود یعقوبی فر فرزند محمود در 29 شهریور سال 1345 در تفرش از پدری کشاورز و مادری خانه دار که لقمه نانی از دست رنج روزانه ی خود به دست می آوردند، دیده به جهان گشود و از این تاریخ دفتر زندگی پربارش گشوده شد. چهارساله بود که پدرش برای پیداکردن کار به تهران رفت و او در کنار مادر، با برادر15 ماهه اش در خانه ای ساده و محقر، دور از پدر زندگی می کرد؛ تا اینکه به دبستان رفت. در دبستان مصطفی مشیری سال اول و دوم را سپری کرد و درست در همین زمان که تشنه ی محبت مادر بود، او را از دست داد و در مرگش به سوگ نشست. برای مدتی با برادر کوچکش نزد عمه هایش بودتا پدرش انتقالی گرفت و به تفرش آمد. آنگاه دو انسان معصوم در کنار پدری دلشکسته، زندگی را ادامه دادند ولی این مدت طولانی نبود و به زودی با زندگی جدیدی خو گرفتند. در کنار خانواده دوران ابتدایی و راهنمایی را با موفقیت به پایان رساند. حرکات و رفتار او در کودکی حکایت از طوفانی بزرگ در روح ناآرام او داشت. در مسائل اطرافش کنجکاوی و دقت خاصی از خود نشان می داد. در دوران دبستان و راهنمایی همواره یکی از چهره های فعال بود و اخلاق اسلامی و نیکوی وی زبانزد دوستان هم دوره اش بود. خضوع داود، انسان را به تفکر وا می داشت. با شکل گیری انقلاب اسلامی در سال 57 هم گام با سایر اقشار مردم به فعالیتهایی در زمینه ی پاسداری، پخش اعلامیه، عکس و پوستر و نوار و شرکت درتظاهرات و راهپیمایی ها پرداخت و با این همگامی خود با امت شهید پرور و با شرکت در مجالس مذهبی، سخنرانی و قرآن به فعالیتهای خود رنگ و بوی خاصی بخشید. در 22 بهمن 57 به آرزوی اولش دست یافت و پیروزی اسلام را به چشم دید و به دلیل درک والایش از روح عظیم انقلاب، مشتاقانه به حراست از دستاوردهای انقلاب پرداخت و در ستاد مقاومت به فعالیت پرداخت به طوری که شبها در ستاد و روزها در پشت نیمکت درس، در صحنه بود. با آغاز جنگ تحمیلی به جبهه اعزام شد و مدتی را در عرصه های نبرد گذراند. در مردادماه سال 62 برای دومین بار اعزام شد و مدت 5/3 ماه در جبهه بود و در 17/8/1362 در منطقه ی پنجوین عراق با عشق مولایش امام حسین (ع) به دیدار یار شتافت و شربت شهادت را نوشید و به آرزوی خود رسید. تربت منورش در بهشت معصومه(س) شهر تفرش هدایتگر رهروان کوی جهاد و شهادت است . روحش شاد و روحش پر رهرو باد.

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی