به مناسبت سالروز «شهادت» وصیت نامه «شهید نادر قشقایی» منتشر شد؛ +دستخط شهید

مجلس عزایم جز مجلس شادمانی نیست!

«شهید نادر قشقایی» در وصیت نامه اش می نویسد: و این زمان وقت بی تابی نیست، زیرا که من شهید کشته ام و بر محبوب خود رسیدم و این را بدانید که آنقدر که علاقه به شهادت داشتم به مجلس عروس نداشتم و شما اگر نیک نظر کنید.

کد خبر: ۴۲۵۷۸۸

دوشنبه - ۲۷ فروردين ۱۳۹۷ / 1397 27 January

نوید شاهد شهرستان های استان تهران ؛ شهید نادر قشقایی/ بیستم دی 1340، در روستای کردزار از توابع شهرستان شهریار به دنیا آمد. پدرش فرضعلی، کشاورز بود و مادرش مریم نام داشت. تا چهارم متوسطه در رشته اقتصاد درس خواند. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. دهم اردیبهشت 1361، در فکه توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. مزار وی در گلزار شهدای زادگاهش قرار دارد.

وصیت نامه شهید نادر قشقایی را در ادامه می خوانید ؛

بسم الله الرحمن الرحیم

به نام تو ای هستی بخش که هستی ام از توست و اشرف مخلوقات فقیر و درمانده درگاهت است. بی چیزی که چیزش بدادی و وجودش بخشیدی، سر بطغیان نهاده است که کسی است! ز هی خیال باطل که بی تو هیچ و پوچ است.

عاقبت خاک گل کوزه گران خواهی شد *** حالیها صبر کن که پر از باده کنی

ای معبودا عابدان، و ای معشوق عاشقان، ز تو ای قبله گاه قلب مومنان خواهیم که گناهانم را ببخشی که ز شتیش چهره ظالمانیم را سیاه تر نگرداند.

تا در آنجا که تنهای تنهایم، تو ای خدای بلند مرتبه زمان روی مگردانی، خدایا وجودم را سیاهی پوشانیده. معبودا؛ با نور خود ایمان تو بگویم. ای خانواده ام با شما که ثمره عمرتان بودم و اینک جان را بر جان هدیه کرده ام.

و این زمان وقت بی تابی نیست، زیرا که من شهید کشته ام و بر محبوب خود رسیدم و این را بدانید که آنقدر که علاقه به شهادت داشتم به مجلس عروس نداشتم و شما اگر نیک نظر کنید.

مجلس عزایم جز مجلس شادمانی نیست، از شما می خواهم که غمگین و ناراحت نباشید زیر شما امانتان را بر صاحبش برگردانیدید و اجرتان را خدای تبارک تعالی در آخرت خواهد داد.

والدینم اگر در طول زندگیم گناهی دیدید ببخشید که من فرزند بدی برای شما بودم و حق فرزندی را ادا نگردید. احتیاج دارد و به گفته امام که؛ اگر درس نخواهید حراست و مدرسه بمانید پس بکوش در آینده فرد مفیدی برای جامعه باشید و اگر در مدرسه کار زشتی از ما سر زده و یا حتی بر ما دارید از آن در گذرید.

اما با تو ای معلم که شغلت شغل «انبیاست» زیرا تو نیز همانگونه که پیامبران انسان ساز بوده اند، شما نیز نسل آینده را در کلاس درس تربیت می کنند.

پس کوشش کنید که اعمالتان سنجیده باشد و از شما تشکر می کنم که از عمرتان گذشته تا بر علم من افزدوه شود و اگر بدی ز ما دیده اید می خواهم که آن را بخشید.

و در انتها از کلیه کسانی که از من به عللی ناراحتند می خواهم که مرا به خوبی خودشان ببخشید.

منبع: پرونده فرهنگی شهدا/ اداره هنری، اسناد و انتشارات/ شهرستان های استان تهران