در سالروز شهادت شهید «رجبعلی معدنی» منتشر می شود؛

ایمان ملاک پیروزی در جبهه نه سلاح

هر روز رزمندگان اسلام به پیروزی می رسند و اگر این سلاح را ملاک قرار دهیم، عراق بیشتر از ما سلاح جنگی دارد چرا هر روز پا به فرار می گذارند برای اینکه ایمان در انها وجود ندارد و با یک الله اکبر گفتن همه پا به فرار می گذارند.

کد خبر: ۴۲۵۵۰۹

چهارشنبه - ۲۲ فروردين ۱۳۹۷ / 1397 22 January

نویدشاهد البرز؛ شهید «رجبعلی معدنی» در یکی از روستاهای ساوجبلاغ ( هیو) در یک خانواده مذهبی و متدین در سال 1342، در بهاری بسیار خرم چشم به جهان گشود و تحصیلات ابتدایی راهنمایی و دبیرستان را با موفقیت در مدارس «هیو» به پایان رساند و با شروع انقلاب با هم کلاسی هایش جهت پیروزی اسلام در تظاهرات مردمی شرکت کرد و درگردهمایی های شبانه و شرکت در جلسات قران نقش به سزایی در پیشبرد انقلاب داشت. با شروع جنگ تحمیلی عضو بسیج بود برای اولین بار در سال 61 ، به مناطق کردستان بانه و سقز اعزام شد بعد از دو ماه جهت امتحانات اخر سال به محله امد و بعد از امتحانات مجددا به جبهه اعزام و این بار به منطقه فکه عزیمت نمود و در اثر ترکش «آر پی چی» در تاریخ بیست و دوم فروردین ماه 1362، به فیض عظیم شهادت نائل امد و به علت عقب نشینی رزمندگان اسلام از مکان شهادت این عزیز پیکر مطهرش به مدت یازده سال از سال 62 الی 73 در جبهه ها باقی مانده بود. با تلاش و کوشش کاوشگران رزمنده پیکر پاکش پیدا شد و در مزار شهدا «هیو» در جوار همرزمانش به خاک سپرده شد.

نامه به یادگار مانده از شهید گرانقدر «رجبعلی معدنی»

به نام الله پاسدار حرمت خون شهیدان

«قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَر مِثْلُکُمْ یوحی إلَی أَنَّما إلهُکُمْ إِله واحِد فَمَن کانَ یرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْیعْمَلْ عَمَلاً صالِحاً وَ لا یشْرِکْ بِعِبادةِ رَبِّهِ أَحَدا؛ (سوره کهف، آیه 110) کسی که امید دارد به ملاقات پروردگارش پس باید کار شایسته کند و کسی را در پرستش شریک خداوند قرار ندهد.

با درود فراوان به امام امت و با سلام و درود بر رزمندگان اسلام که در جبهه های حق علیه باطل در نبردند و درود بی کران به ارواح پاک شهیدان، شهیدانی که با خون پاکشان درخت انقلاب را ابیاری کردند و سلام و درود بر شما ای عزیزان پدر و مادر و برادران و خواهر عزیزم امیدوارم که در جوار رحمت الهی شاد و خرم باشید و امیدوارم که همچون گذشته دعا کنید برای این امام عزیز و رزمندگان دعا کنید.

بله! پدر و مادرجان! من که این نامه را می نویسم در سنگر هستم و سنگری که قبلا در دست عراق بود و رزمندگان اسلام انجا را فتح کردند و ما فعلا از خط انقدر فاصله نداریم ولی به دلیل اینکه در حال حاضر به ما نیاز ندارند ما را به خط نمی برند چونکه به یاری خدا خیلی نیرو است و تا چشم کار می کند نیرو است و ما را به جای اولی که همان پادگان دو کوهه است بر می گردانند و به ما قول دادند که تا چند روز دیگر شما را به خط می بریم به این دلیل هم اینکه... و سنگری هست که مثل تونل می ماند. ...

و در اخر از شما تقاضا دارم که سلام من را به تمام فامیلها برسانید مخصوصا به مهدی و حبیب بگویید که برای من نامه بفرستند.

شما را به خداوند تبارک و تعالی بفرستم.

خداحافظ شما

خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگه دار

تاریخ بیست و پنجم بهمن ماه 1361

منبع: پرونده فرهنگی شهدا،اداره اسناد انتشارات، هنری