به مناسبت سالروز «شهادت» منتشر شد؛

چهار وصیتِ به یادگار مانده از «شهید غلامعلی کریمی فر»

1- از شما مى‌خواهم كه مانند ديگر پدران و مادران شهيدان بردبار و صبور باشيد و ذره‌اى غم از شهادت من به خود راه ندهيد چرا كه شهادت افتخارى است كه خداوند به هر كس عطا نمى‌كند . 2- مادر عزيزم از تو مى‌خواهم كه زينب‌وار ناراحتيها را بر خودت هموار كنى . و از تو و پدرم خواستارم كه مرا ببخشيد كه نتوانستم ذره‌اى از زحمات و محبتهاى شما را در طول زندگى دنيايى جبران كنم و اميدوارم كه در آن دنيا مورد رحمت شما در نزد پروردگار باشم. و ...

کد خبر: ۴۲۵۴۳۸

سه‌شنبه - ۲۱ فروردين ۱۳۹۷ / 1397 21 January

نوید شاهد شهرستان های استان تهران؛ شهید غلامعلی کریمی فر/ بیست و هشتم آبان 1343، در شهرستان تهران دیده به جهان گشود. پدرش قوچعلی و مادرش صغرا نام داشت. تا اول راهنمایی درس خواند. جوشکار بود. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. بیست و یکم فروردین 1363، در سومار توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت ترکش به سر، شهید شد. مزار وی در امامزاده عقیل شهرستان اسلامشهر قرار دارد.

وصیت نامه متفکرانه شهید غلامعلی کریمی فر؛

به نام خداى شهيدان

وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّـهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ عِندَ رَ‌بِّهِمْ يُرْ‌زَقُونَ

گمان مبريد آنانكه در راه خدا كشته شده‌اند مرده‌اند بلكه زنده‌اند و نزد خدا روزى مى‌خورند .

با سلام و درود به امام امت و ملت شهيدپرور ايران و عرض سلام و درود خالصانه به پدر و مادر عزيزم .

نوشته‌اى را كه من الان به نام وصيتنامه روى كاغذ مى‌آورم از روى آگاهى كامل انجام گرفته است و از شما مى‌خواهم كه به آن توجه و عمل كنيد .

پدر و مادر گرامى منطقه‌اى را كه الان در اختيار ماست با قطره قطره خون شهيدانمان آبيارى شده و من به خود اين حق را نمى‌دهم كه ذره‌اى نسبت به وظيفه‌اى كه بر دوش من گذاشته شده است كوتاهى كنم.

بنابراين پدر و مادر عزيزم اگر زنده ماندم و شهيد نشدم اين اميد را دارم كه دين خود را تا حدودى به اين انقلاب و جنگ ادا كرده‌ام و اگر شهيد شدم وصاياى زير را دارم :

1- از شما مى‌خواهم كه مانند ديگر پدران و مادران شهيدان بردبار و صبور باشيد و ذره‌اى غم از شهادت من به خود راه ندهيد چرا كه شهادت افتخارى است كه خداوند به هر كس عطا نمى‌كند .

2- مادر عزيزم از تو مى‌خواهم كه زينب‌وار ناراحتيها را بر خودت هموار كنى . و از تو و پدرم خواستارم كه مرا ببخشيد كه نتوانستم ذره‌اى از زحمات و محبتهاى شما را در طول زندگى دنيايى جبران كنم و اميدوارم كه در آن دنيا مورد رحمت شما در نزد پروردگار باشم .

3- از برادران و خواهران عزيزم خواهان هستم كه بعد از من يارى دهنده پدرم و همچنين تسلى دهنده وجود مادرم باشند و بتوانند فرزندان نمونه‌اى براى آنها و جامعه خود باشند و از آنها مى‌خواهم كه برپا دارنده نماز و روزه باشند كه راه رستگارى در اين است .

4- مجلس ختم من با شكوه نباشد چرا كه يك شهيد را احتياجى به اين تشريفات نيست .

در خاتمه از شما پدر و مادر و برادران و خواهران عزيز و همچنين از تمامى آشنايان و دوستان حلاليت طلبيده و برايتان آرزوى رستگارى و سعادت دارم .

سرباز اسلام غلامعلى كريمى‌فرد

منبع: پرونده فرهنگی شهدا/ اداره هنری، اسناد و انتشارات/ شهرستان های استان تهران