وصیت نامه شهید علی محبی

همیشه لبخند بزنید تا زندگی به شما لبخند بزند!

علی محبی، نهم تیر ۱۳۴۴، در روستای انگورازوج از توابع شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش اسکندر، کشاورزی می‌کرد و مادرش حواخاتون نام داشت. تا پایان دوره متوسطه در رشته تجربی درس خواند و دیپلم گرفت. کارگر کارخانه بود. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. بیست و یکم فروردین ۱۳۶۷، در پنجوین عراق به شهادت رسید. پیکرش مدت‌ها در منطقه برجا ماند و سال ۱۳۷۱ پس از تفحص در گلزار شهدای شهر زادگاهش به خاک سپرده شد.

کد خبر: ۴۲۵۳۲۹

دوشنبه - ۲۰ فروردين ۱۳۹۷ / 1397 20 January

به گزارش نوید شاهد قزوین:

وصیت نامه شهید علی محبی

پدر و مادر جان! من در تمام طول عمرم یک آرزو داشتم و آن‏ هم اینکه یک روز بتوانم جوابگوى زحمات بی ‏پایان شما باشم و گوشه‏ اى از آن همه محبت شما را جبران کنم؛ ولى افسوس که چنین نعمتى نصیب من نشد و دست سرنوشت خیلى زود ما را از هم جدا نمود.
با وجود این، براى آخرین بار یک خواهش از شما دارم و آن اینکه از نبود من در محفل خانواده نگران نباشید و سعى کنید مانند همه ی پدر و مادرهاى شهید داده، صبور و محکم باشید و به زندگى خود ادامه دهید.
دوست دارم در مجالس من خوشحال باشید و به روى همگان لبخند بزنید، در غیر این صورت باعث آزردگى روح من خواهید شد.
آخرین خواهشم از برادرانم این است: پدر و مادر را تنها نگذارید؛ آنان - مخصوصاً بعد از این- خیلى به کمک احتیاج دارند.
زیاده عرضى نیست؛ همگان را به خدا می ‏سپارم و از کلیه ی دوستان حلالیت می طلبم.
همیشه لبخند بزنید تا زندگى به شما لبخند بزند!

منبع: بنیاد شهید و امور ایثارگران استان قزوین.