تاملی بر وصیت نامه شهید فیروز همایون / شهادت 10 فروردین

من به عنوان برادری کوچک به تمام برادران و خواهران عزيز مي گويم که من آگاهانه و با عزمي راسخ و قاطع به سوی جبهه نبرد حق عليه باطل مي روم و به شما هم توصيه مي کنم به اين دانشگاه بيائيد ، اگر لايق بوديد شهيد بشويد .

کد خبر: ۴۲۴۹۴۸

سه‌شنبه - ۱۴ فروردين ۱۳۹۷ / 1397 14 January

نوید شاهد فارس: شهید فیروز همایون در پنجم اردیبهشت 1345 در روستای کوشک مرودشت دیده به جهان گشود. تحصیلات خود را تا مقطع اول متوسطه در رشته تجربی گذراند. با آغاز جنگ تحمیلی به جبهه رفت و سرانجام در دهم فروردین 1361 به فیض شهادت نائل آمد.

«متن وصیت نامه»

بسم الله الرحمن الرحيم
" و لا تحسبن الذين قتلوا في سبيل الله امواتا بل احياء عند ربهم يرزقون .
اشهدان لا اله الا الله ، اشهدان محمداً رسول الله .
السلام عليک يا ثار الله. سلام بر امام زمان منجی بشر و ريشه کن ظالمين و درود بر نائب بر حقش حضرت آيت الله العظمي الخميني و سلام بر شهيدان گلگون کفن اين انقلاب و جنگ تحميلي و بر ملت شهيد پرور و امت سلحشور برادران و خواهران .

از خداوند متعال التماس مي کنم که اين آرزوي من را برآورده سازد که اين نائب بر حق امام زمان موسی زمان ، فرزند ابراهيم خليل الله، رهبر عاليقدر امام خمينی را تا انقلاب مهدی (عج) نگهدارد و مرا به عنوان يک سرباز کوچک اسلام و در آخر شهيدی کوچک در درگاه ايزد متعالش قبول و اين عمل بي ارزش من را قبول بفرمايد .

شما اي برادران و خواهران اگر ان شاءالله من و امثال من شهيد شدند زينب وار راه آنها را ادامه دهيد و نگذاريد خدایی ناکرده نهضت شکست بخورد .

و در آخر پدر و مادر عزيزم شما بايد افتخار کنيد که اين فرزند ناقابلتان در جهاد في سبيل الله به درجه رفيع شهادت که مقامی بس عظيم است نائل گرديده و به علاء علي پيوسته .

انا لله و انا اليه راجعون .
ما از خدائيم و به سوی او باز می گرديم . مالک من خداي تبارک و تعالي است و او هر چه خواست همان می شود . مادر مبادا به حال من گريه کني و بايد زينب وار چون کوه استوار باشي مگر نبايد انسان در راه خدا از بهترين چيزهايش و عزيزترين کسانش بگذرد . مگر ابراهيم خليل الله از عزيزترينش اسماعيل پسرش نگذشت و در راه خدا او را به قربان گاه نبرد تا در راه خدا قرباني کند؟ مگر مکتب ما مکتب سرور شهيدان حسين بن علي نيست؟ مگر حسين بن علي در راه اسلام خونش را نريخت تا درخت اسلام را آبياري کند تا اسلام پايدار بماند مگر راه ما راه سيدالشهداء نيست؟
مگر جان و خون ناقابل ما از حسين (ع) که در راه مکتبش ايثار کرد پر ارزش تر است ( البته که نه) پس ديگر چه غصه اي و چه گريه اي داريد .
پس بايد خوشحال باشيد و جشن بگيريد از اينکه فرزند ناقابل شما در راه خدا کشته شد . مي خواهم که خوشحال باشيد هر چند که سخت است و بر سر قبرم شيريني پخش کنيد . از همه ي برادران و خواهران و همين طور شما پدر و مادرم حلاليت مي طلبم . والسلام .
ساعت هفت و دقيقه کم شب
1/1/61
ان شاءالله که ادامه دهنده ي راه شهداء هستيد

انتهای متن/
منبع: پرونده فرهنگی، مرکز اسناد ایثارگران فارس