وصيتنامه شهيد غلامرضا حمزه‌لوئى

نگذاريد خصم و ظلم و تيرگى بر شما پيروز شود

شهید در بخشی از وصیتنامه خود می نویسد: سخن از واژه‌هاى آتشين است كه تاريخ را ميسازد و انسان را به اعلا هدايت ميكند.و همچون مشعلى فروزان در دلها ميسوزد. سخن از عشق است. عشق تك چراغى بيدار در شبى تاريك است . نگذاريد خصم و ظلم و تيرگى بر شما پيروز شود...

کد خبر: ۴۲۴۸۶۳

يکشنبه - ۱۲ فروردين ۱۳۹۷ / 1397 12 January

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی ؛ شهيد غلامرضا حمزه‌لوئى در هفدهم مرداد 1350، در روستای لکان از توابع شهرستان خمین به دنیا آمد. پدرش علی اصغر، کشاورز بود و مادرش اکرم نام داشت. تا پایان دوره ‏راهنمایی درس خواند. سال 1368ازدواج کرد و صاحب یک پسر شد. به عنوان پاسدار وظیفه خدمت می کرد. دوازدهم فروردین 1370، در قصر شیرین هنگام آموزش نظامی بر اثر انفجار مین و اصابت ترکش آن به پا، شکم و سینه، شهید شد. مزار او در زادگاهش واقع است.

وصيتنامه شهيد غلامرضا حمزه‌لوئى

بسم الله الرحمن الرحيم
بنام الله پاسدار حرمت خون شهيدان مطهر شهداى گلگون كفن انقلاب اسلامى
با درود و سلام بر روان پاك و مطهر شهداى كربلا مخصوصا حسين (ع) و با درود و سلام بر منجى عالم‌ بشريت مهدى موعود امام زمان(عج) و نايب بر حقش خمينى روح خدا و با درود و سلام بر رهبر انقلاب‌ اسلامى حضرت ايت ا... خامنه‌اى و با آروزى  پيروزى حق بر كفار باطل و شفاى عاجل معلولين و مجروحين جنگ تحميلى و با درود به خانواده هاى شهداى انقلاب اسلامى .
إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذينَ يُقاتِلونَ في سَبيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنيانٌ مَرصوصٌ
... و از برادران عزيز و همه و همه آرزوى اين  را دارم كه اسلحه مرا به زمين نگذارند و تا آخرين نفس راه مرا ادامه دهند.
از همسرم ميخواهم كه فرزندم را كه خداوند به من امانت داده با تربيت كامل تحويل جامعه دهد و آن را بزرگ كند و به جبهه بفرستد تا دشمنان اسلام بفهمند كه ما كودكانمان از بچگى با ايمان و با شجاعت‌ هرچه تمام خون خود را در راه رضاى خدا ميدهند.
ما وظيفه خود ميدانيم كه در راه رضاى خدا براى‌اسلام كشته شويم .
انسان روزى به دنيا مى‌آيد و روزى هم بايد از دنيا برود چه بهتر كه انسان با ايمان بميرد و زير سايه  قرآن‌ بميرد.
مگر خون من و بقيه  برادران از خون حسين شهيد و ديگران رنگين تر است.
سخن از افتخار پر غرور قهرمانان اساطير تاريخ و ديوارهاى بلند خشم نيست سخن از شبنم صبحگان و لطافت گلبرگهاى بهارى نيست . سخن از واژه‌هاى آتشين است كه تاريخ را ميسازد و انسان را به اعلا هدايت ميكند.و همچون مشعلى فروزان در دلها ميسوزد. سخن از عشق است. عشق تك چراغى بيدار در شبى تاريك است . نگذاريد خصم و ظلم و تيرگى بر شما پيروز شود.
هرچه شما در توان داريد بكوشيد كه از جايى كه تاريكى و ظلم است رها و بر جاى روشن و نورانى برويدتا ميتوانيد در راه خدا و براى رضاى خدا گام هاى مصمم خود را برداريد اگر توان داريد به جبهه بيائيد واگر نداريد در پشت جبهه كمك كنيد. اگر مسلمانيد بخاطر خدا بجنگ بيائيد و اگر هم نيستيد بخاطر ناموس و عزت و شرف خود با دشمنان جنگ كنيد.

چو بايد سرانجام بر خاك رفت
خوشا آنكه پاك آمد پاك رفت

در ضمن شهادت و مرگ  من گريه نكنيد. زيرا گريه شما مايه خشنودى دشمن و ناراحتى من و خنده شما مايه خوشبختى و ايثار من و مرگ دشمن
والسلام
غلامرضا حمزه‌لوئى

منبع: اداره اسناد هنری انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی