وصیت نامه شهید محمد خدایاوران

تنها امام بود که به کالبد مرده ما، روح بخشید

خدایاوران، محمد: بیست و نهم آبان ۱۳۲۶، در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش غلامعلی و مادرش ربابه نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت. سوم فروردین ۱۳۶۱، در محور دزفول- شوش بر اثر اصابت ترکش به شکم، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

کد خبر: ۴۲۴۲۹۰

شنبه - ۲۶ اسفند ۱۳۹۶ / 1396 26 December

به گزارش نوید شاهد قزوین:

وصیت نامه شهید محمد خدایاوران

متن وصیتنامه خود را - بنده ‏اى که یک عمر، از مولایم نافرمانى کرده ‏ام- به قلم مى ‏آورم.
برادران و خواهران مسلمان، پیروان راه امام و خط سرخ آل محمد (ص) !
زندگى، زمانى براى انسان لذت‏بخش است که مطیع امام زمانش باشد و در آن صورت است که مى‏ تواند از زندگى لذت ببرد.
در حقیقت شهداى اسلام، چگونه زندگى کردن و از آن لذت بردن را از امامانشان آموختند.
آرى! آنها آموختند زمانى که اسلام توسط کفر جهانى -شیطان بزرگ- آمریکا، شوروى، اسراییل، انگلیس و منافقانى که در داخل کشور بسر مى‏ برند، در خطر باشد، مسلمانان باید حرکت کرده و دست شیاطین را از سر مظلومین و مستضعفین کوتاه کنند؛ تا مستضعفان -وارثان حقیقی زمین- به عدالت برسند.
...و اما سخنى چند با شما -برادران و خواهران مسلمان و پیرو خط سرخ امام- دارم؛ امیدوارم به آن عمل کنید: اطاعت کنید از رهبر انقلاب، امام خمینى؛ چرا؟
چون زمانى که فریادها در سینه ها خفه شده بود، تنها یک فریاد بود که در جهان از سینه و گلوى مردى -که فقط براى خدا حرکت و زندگى مى‏ کرد- بلند شد و تشنگان، محرومین، مستضعفین و همه و همه را به قیام در راه خدا دعوت کرد و آن امام خمینى بود، که فریاد برآورد: هان، اى انسانها! به سکوت و زبونى و زجر کشیدن خود پایان دهید و براى خدا و حفظ اسلام، قیام کنید.

منبع: بنیاد شهید و امور ایثارگران استان قزوین.