وصیت نامه شهید احمد زارعی در سالروز شهادت:

شهیدی که قول شفاعت همسرش را داد

اي همسر، تو بهترين شريك زندگي من بوده ايد و تو را بالاتر از آن مي دانم كه نام و شخصيت همسري مانند تو را روي كاغذ بياورم، اي همسر عزيزم خداحافظ تا روز قيامت. تا روزي كه تو را در آن دنيا ملاقات كنم و تو را شفاعت كنم.

کد خبر: ۴۲۳۹۹۳

سه‌شنبه - ۲۲ اسفند ۱۳۹۶ / 1396 22 December

نوید شاهد کرمان، شهید احمد زارعی/ یکم آبان 1335در روستای جلال آباد از توابع شهرستان زرند به دنیا آمد. تا دوم متوسطه  درس خواند و در سال 1358 ازدواج کرد و صاحب یک دختر شد. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت، بیست ودوم اسفند 1362در جزیره مجنون بر اثر اصابت ترکش خمپاره به شهادت رسید و پیکر وی مدت ها در منطقه بر جا ماند وپس از تفحص سال 1375رد امامزاده بها ءالدین یزدان اباد زرند به خاک سپرده شد.

مروری بر وصیت نامه شهید احمد زارعی:

بسمه تعالي

(دفاع) بر همه واجب هست و همه افراد موظفند بعنوان پاسخ به حضرت سيدالشهداء از اسلام و قرآن دفاع كنند. خودم مي دانم كه آخرين روزهاي زندگي را مي گذرانم و واجب دانستم اين چند كلمه را بعنوان يادگار يا به عنوان راه رسم زندگي به تنها فرزندم الهام مي نويسم. گرچه فرزند تو را در پشت سر خود در بدر و بي خانمان مي بينم ولي فرزندم، رنجهاي دنيا را كه اجرت كمتر از شهيد نيست. اي فرزند بي پدر خدا اين چنين تقديرت كرده است و تو هم مثل ديگر يتيمان.

و اي همسر! اي همسر چندين ساله نميدانم برايت چه چيز بنويسم كه تو بهترين شريك زندگي من بوده ايد و تو را بالاتر از آن مي دانم كه نام و شخصيت همسري مانند تو را روي كاغذ بياورم، ولي در اينجا ناچار بايد اين چنين جمله اي برايت بنويسم. اي همسر عزيزم خداحافظ تا روز قيامت. تا روزي كه تو را در آن دنيا ملاقات كنم و تو را شفاعت كنم. خداحافظ اي مهربان مادر تنها فرزندم خداحافظ خداحافظ.

و اي پدر گرامي از شما آنقدر تقدير و تشكر مي كنم كه مرا بزرگ كرده ايد و مرا در راه خدا هديه داده ايد. تنها يادگار مرا زير دست خودتان پرورش بدهيد و در مرگ من زياد گريه نكني چون مرگ من يك مرگ طبيعي نبوده است . يك مرگ خدايي كه به امام حسين داد. شما را به او كه خالق روي زمين است مي سپارم خداحافظ.

اي خواهر عزيزم به تو هم توصيه مي كنم كه زينب وار باشيد. چون زينب در زمان خود يكي بود ولي در اين زمان زينب ها داريم و توأم يكتا خواهرم تو را به دست خدا مي سپارم. خداحافظ خداحافظ.

و اي برادرانم بعد از من كه چه احتمال كمر شكسته مي باشد ولي صبر و استقامت را پيشه كنيد و راه امام را ادامه دهيد. انشاءالله با آن روح سرگردانم شماها را در كربلا زيارت كنم به اميد فتح و پيروزي لشكريان اسلام.

و اي قومان و خويشان از كليه شما مي خاهم مرا ببخشيد. هر چه بوده ام بالاخره بچه و نادان بوده ام. اميدوار هستم شبهاي جمعه مرا ياد كنيد. خداحافظ خداحافظ.