شهید محمدرضا پلنگی

وصیت نامه شهید محمدرضا پلنگی

واقعاً اگر عشق است درجبهه است. اگر ایمان است در جبهه است. اگر دعا ومعنویات است در جبهه است و اگر صفا و صمیمیت است در جبهه است.

کد خبر: ۴۲۳۵۹۴

جمعه - ۱۸ اسفند ۱۳۹۶ / 1396 18 December

يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلى‏ تِجارَةٍ تُنْجيكُمْ مِنْ عَذابٍ أَليم‏.تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تُجاهِدُونَ في‏ سَبيلِ اللَّهِ بِأَمْوالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُون‏.

« ای اهل ایمان آیا میخواهید شما را به تجارتی سودمند که شما را از عذاب دردناک آخرت نجات بخشد راهنمایتان کنم؟ آن تجارت این است که بخدا ورسول ایمان آورید و با مال وجان خود در راه خدا جهاد کنید. این تجارت اگر دانا باشید برای شما بهتر است» قرآن کریم آیه 10و11 سوره صف

سپاس بی حد خداوند را که نهایت لطف وکرمش را شامل حال این بنده حقیر نمود و افتخار نبرد در رکاب حضرت مهدی (عج) فرمانده حقیقی جبهه های حق علیه باطل را همراه با شهادت نصیبم فرمود طلب غفران از وی ودعای خیر ازامتمان و مؤمنین دارم وخدا را به شهادت می گیرم که آنچه را به عنوان پیام در این نوشتار عرضه می کنم، احساس فریضه وتکالیف است تا راه خویش وهدف خویش و همه رزمندگان و همسنگرانم را اعلام کنم که .... مکتب امام حسین (ع) است و راه ما، راه نائب بر حق امام زمان (عج) امام امت، حسین زمان ماست. اطاعت ازاوامرش را فریضه می دانیم و جانمان را در راه هدفش نثار می کنیم. چرا که اطاعت از امر امام سعادت ابدی است و تعلل درآن ضعف ایمان است وسرپیچی ازآن خذلان وخسران است. (و بر) برادران دانش آموز بالاخص برادران انجمنهای اسلامی که با الهام از امام امت که نیاز جامعه را به متخصصین مؤمن را گوشزد نموده اند، در مرحله اول درس را به عنوان یک تکلیف بخوانند و بدانند که راه استقلال فرهنگی که به فرموده امام شرط اول استقلال است بسته به جدیت در جهت الهی نمودن مراکز آموزشی بخصوص دانشگا هها تحقق پذیر است واین با ادامه تحصیل شما برادران انجام شدنی است. البته درس نباید مانع انجام تبلیغات اسلامی و حضور در جبهه های حق وعدالت علیه ظلم وفساد گردد.

واز شما امت حزب الله می خواهم که کمی هم به یاد آخرت باشید وافتخار کنید که مغفرت خدا مشمول شما شد. رخت سفر بربندید که ندای کوچیدن در میان شما داده شده دل خویش را اسیر دنیا نکنید وعمر خود را ناپایدار تصور نکنید وسعی کنید با توشه ای اطاعت و بندگی به سوی خدا مراجعت کنید، توشه ای که دراین روزگار درتوان می باشد زیرا جلو رویمان گردنه ناهموار و منزل های ترس آور وهولناک است. راهی که ناگزیریم از آن گذر نمائیم و دخمه ای که مجبور هستیم درآن مدتی بمانیم. مرگ چنان دیده به شما دوخته است که گوئی... آن درشماست واسیر زنجیر های اسارتش می باشید، لیکن پرداختن به کارها وگرفتاریهای سخت دنیا او را از جلوی چشم شما پنهان نگاه داشته پس شما دل از اسارت دنیا بردارید و با دارایی ایمان و پرهیزکاری خود را قادر وتوانا سازید.

ای مردم حقیقت جزاین نیست که جهان سرائی است گذرنده وآخرت خانه ای است پاینده. پس از گذرگاهاتان......توشه برگیرید و مواظب اعمال خود باشید. بخصوص مواظب زبان خود باشید که اکثر گناهان از زبان است. از دروغ گفتن وتهمت زدن بپرهیزید و تقوا را پیشه خود سازید شاید که لطف خداوند شامل حالمان بشود.

واما پدر ومادرم چیزی ندارم که بجای زحمات ومشقات عمر گرانبها یتان که صرفم نموده اید به پایتان بریزم جز عرض سلامی و اما به سؤالم پاسخ دهید که چگونه فرزندی از خدا میخواستید؟ آیا این که امانت خدا را به او بازگردانده اید وهدیه ناچیزی را به انقلاب اسلامی تقدیم نموده اید خوشحال نیستید؟ پس شکر گذارباشید خداوند را بخاطر قبولی هدیه تان و صابر باشید که خداوند صابران را دوست می دارد.

اما ای همسرم از شما معذرت می خواهم که دراین مدت که با هم بودیم شوهر خوبی برایت نبودم و همیشه شما را تنها می گذاشتم وبه جبهه می رفتم و شما به تنهایی بسر می بردید. من چاره ای نداشتم چونکه نمی توانستم دوری دوستان خدا را تحمل بکنم و نمی توانستم این را بخود تحمیل کنم که من در خانه ام باشم و یک عده از آن افراد پاک ومخلص در سنگرها، زیرآتش توپ وخمپاره های دشمن باشند. واین لطف خدا بوده که نصیب این بنده حقیر شده بود که واقعاً اگر عشق است درجبهه است. اگر ایمان است در جبهه است. اگر دعا ومعنویات است در جبهه است و اگر صفا و صمیمیت است در جبهه است.

ای مردم از شما می خواهم بروید واز نزدیک با چشم های خود این الطاف وامدادهای غیبی و نعمت های الهی را ببینید ودرک کنید. آن موقع است که نمی توانید در شهر طا قت بیاورید من هرموقع مرخصی می آمدم انگار که به زندان می روم واز زندان هم بدتر بود برایم. حاضر بودم در جبهه در مشکل ترین شرایط باشم اما به شهر نیایم .

واما پدر ومادرم و همسر وبرادر وخواهرانم وتمامی قومان ودوستانم، از گریه کردن منعتان نمی کنم اما زهرا وار گریه کنید. اما بر شهیدان اسلام و بر سالار شهیدان امام حسین(ع)، که چنین گریه ای نزد خداوند متعال عبادت است و از همه شما میخواهم مرا حلال کنید و از من راضی باشید. درپایان برای سلامتی وطول عمر امام امت دعا کنید و برای پیروزی رزمندگان اسلام و برای این بنده حقیرهم دعا کنید تا خدا گناهانم را بیامرزد .خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار. والسلام علیکم ورحمه الله و برکاته. 16/11/64 محمدرضا پلنگی

منبع : اداره اسناد و انتشارات اداره کل بنیاد شهید و امور ایثارگران خراسان جنوبی