ملت ایران هرگز اجازه سلطه به متجاوزان را نمی‌دهد

شهید فرامرز عزیزی در وصیتنامه خود می‌گوید: ملت ايران هرگز اجازه نمى دهند كه كشورشان زير سلطه متجاوزان باشد.

کد خبر: ۴۲۳۵۵۰

چهارشنبه - ۱۶ اسفند ۱۳۹۶ / 1396 16 December

به گزارش نوید شاهد از زنجان، شهید فرامرز عزیزی در 21 شهریور ماه سال 1337 متولد شد و 12 اسفند ماه سال 1364 به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

وصیتنامه

بسم رب الشهدا و الصديقين ولا تحسبن الذين قتلوا فى سبيل الله امواتا بل احياء عند ربهم يرزقون

(قرآن كريم ) گمان مبريد آنانكه در راه خدا كشته شده اند مرده اند بلكه آنها زنده اند و نزد پروردگارشان روزى مى خورند.

با درود و سلام به امام زمان (عج) و نائب برحقش حضرت امام خمينى(ره) كه مردم ستمديده ايران را از زير ظلم و ستم حكومت پهلوى رهايى و بار ديگر عزت و آزادگى را به مردم آزاده ايران زمين بخشيد و با راهنمایی‌های پيامبر گونه آن بزرگوار و با نثار خونهاى پاك و مظهر شهيدان انقلاب درخت سبز حكومت اسلامى بارور گشت.

اما ستمكاران عالم، تاب و تحمل آنرا نداشتند كه حتى با انكار به خدا و بدون وابستگى به آنها در اين كشور وجود داشته باشد.

بنابراين هر روز با توطئه اى سعى در براندازى اين نظام الهى كردند كه به حول و قوه خداوند همه نقشه هاى آن ها خنثى شد و هم اكنون كه صدام متجاوز را تحريك كرده اند تا به ميهن اسلامى ما يورش برد و بتواند ظرف دو تا سه روز حكومت اسلامى را ساقط كند اما با يارى خدا و ايثار و از خودگذشتگى مردم دلاور و مسلمان تا به حال ضربات مهلكى نصيب او شده است و ملت ايران هرگز اجازه نمى دهند كه كشورشان زير سلطه متجاوزان باشد.

از اينرو اينجانب فرامرز عزيزى به فرموده حضرت امام برخود واجب مى دانم تا در اين مبارزه مقدس شركت كنم و لباس رزم پوشيدم تا دشمنان احساس نكنند كه ملت ايران دست از اسلام برداشته است و چنانچه در اين جنگ افتخار شهادت نصيبم گرديد از پدر و مادرم مى خواهم كه مرا حلال كنند و از خواهران مى خواهم كه با حجاب خود از خون من پاسدارى كنند.

از همسرم مى خواهم كه فرزندان عزيزم ليلا، مجيد، على و مرتضى را آنچنان تربيت كند كه هركدام از آنها باعث افتخار اين مملكت باشند. در انجام واجبات دين و از همه مهمتر نماز بايد سرآمد همه باشند. و از اقوام و خويشان و دوستان نيز مى خواهم كه مرا حلال كنند.

جنگ جنگ تا پيروزى خدايا خدايا تا انقلاب مهدى خمينى را نگهدار. فرامرز عزيزى 12/2/64

منبع: اسناد و مدارک بنیاد استان زنجان