کرامات شهیدان؛(65) توسل به حضرت رضا(ع)

روحاني شهيد عبدالله ميثمي در سال 1334 هجري شمسي در شب تولد حضرت علي (ع) در خانواده اي در اصفهان متولد شد. پدرش براي نامگذاري فرزندش به قرآن تفال زد و بر مبناي آية 23 سورة مريم نام او را عبدالله گذاشت.

کد خبر: ۴۲۳۳۱۸

جمعه - ۱۷ فروردين ۱۳۹۷ / 1397 17 January

نوید شاهد، روحاني شهيد عبدالله ميثمي در سال 1334 هجري شمسي در شب تولد حضرت علي (ع) در خانواده اي در اصفهان متولد شد. پدرش براي نامگذاري فرزندش به قرآن تفال زد و بر مبناي آية 23 سورة مريم نام او را عبدالله گذاشت.
او در دوران تحصيل همزمان در کنار پدرش کار می کرد و با علاقه اي که به دروس حوزوي داشت قدم به عرصه طلبگي نهاد و در همين راستا در سال 1353 به همراه برادر شهيدش رحمت الله به قم مهاجرت نمود.  وي به دليل آن که در کنار درس به امر مبارزه مشغول بود به همراه چند طلبه ديگر در همين سال دستگير شد و به زندان افتاد و شکنجه هاي فراواني را تحمل کرد و پس از گذشت سي ماه در سال 1357 به دنبال مبارزات ملت قهرمان ايران از زندان آزاد شد.
يک روز روحاني شهيد شيخ عبدالله ميثمي 1تعريف م يکرد وقتي به فکر ازدواج افتادم چاره کار را در توسل به ساحت مقدس حضرت امام رضا (ع) ديدم لذا به مشهد رفتم و به زيارت علي بن موسي الرضا (ع) شتافتم و به ايشان متوسل شدم تا خانواده صالح و متديني را به من بنماياند تا از آن همسري اختيار کنم. در ايامي که در مشهد مشرف بودم حضرت رضا (ع) را در خواب ديدم که نام فردي را بر زبان آورد و به فرمود برو با فلان خانواده وصلت کن. به اصفهان مراجعت کردم و خانواده ام را براي خواستگاري به منزلشان فرستادم و اين وصلت با راهنمايي حضرت رضا (ع) صورت گرفت.

_______________________________________

شهيد ميثمي پس از پيروزي انقلاب براي ادامه تحصيل به قم بازگشت و سپس به همراه شهيد مصطفي رواني پور براي ياري مردم كردستان به آنجا و سپس به ياسوج رفت و در اين مدت در استان کهگيلويه و بويراحمد خدمات زيادي به مستمندان و خانواده هاي شهدا ارائه نمود و پس از سي ماه خدمت از سوي نماينده امام در سپاه به عنوان مسؤول دفتر امام در سپاه منطقه 9 (فارس، بوشهر و کهگيلويه و بويراحمد) معرفي گرديد و با آغاز جنگ به جبهه ها شتافت و شاهد شهادت برادر خويش در غرب کشور بود.  مدتي بعد از سوي شهيد محلاتي نماينده امام در سپاه مسؤوليت نمايندگي امام در قرارگاه خاتم الانبياء را عهده دار شد و الهام بخش محافل رزمندگان بسيجي، ارتشي و سپاهي بود. يک سال قبل از شهادت به او پيشنهاد سفر حج شد که به دليل اهميت حضور خود در جبهه ها آن را نپذيرفت و سرانجام در مورخ 9/ 11 / 65 در منطقه عملياتي کربلاي 5 مجروح و سه روز بعد در 12 بهمن که مصادف با شهادت حضرت زهرا بود به ملکوت اعلي پرکشيد و در تکيه شهداي اصفهان به خاک سپرده شد.

راوی: غلامعلي رجايي، صنوبرهاي سرخ ؛ نشر شاهد، ص 99
منبع: لحظه های آسمانی کرامات شهیدان(جلد دوم)، غلامعلی رجائی 1389
نشر: شاهد