گذری بر زندگی نامه شهید تاروردی شمسی مجد

شهید تاروردی شمسی مجد در سال 1312 در یکی از روستاهای شهرستان میاندوآب پا به عرصه وجود نهاد و در یک خانواده مذهبی و پر تلاش و زحمتکش پرورش یافت.شهید شمسی پس از سالها رنج و زحمت و فعالیتهای گوناگون در سنگر تولید و اقتصاد مشغول انجام وظیفه بود که ناگهان هواپیمای بعثی صهیونیستی به پالایشگاه تبریز هجوم آوردند. با بمب مرکز تولید برق را مورد حمله قرار دادند. در این هنگام در آن محل شهید مشغول کار بود که ترکش به سرش اصابت کرده و جان به جان آفرین تسلیم و شربت گوارای شهادت را که مصادف با ایام سوگواری امام حسین (ع) و یارانش بود می نوشد.

کد خبر: ۴۲۲۹۲۰

چهارشنبه - ۰۹ اسفند ۱۳۹۶ / 1396 09 December

شهید تاروردی شمسی مجد در سال 1312 در یکی از روستاهای شهرستان میاندوآب پا به عرصه وجود نهاد و در یک خانواده مذهبی و پر تلاش و زحمتکش پرورش یافت. وی از کودکی با تنگدستی و مشکلات مادری روبرو بود و بدین جهت از همان کودکی برای تأمین معاش زندگی و خدمت به خانواده شروع به کار کرد و با این سختیها بود که شخصیت وجودی او شکل گرفت. بعد از گذراندن خدمت سربازی و ازدواج به تبریز عزیمت نمود. با شروع انقلاب اسلامی او نیز همچون سایر فرزندان اسلام به پیروزی از فرامین حضرت امام (ره) در کلیه راهپیماییها و تظاهرات شرکت می کرد. بعد از پیروزی انقلاب در پالایشگاه تبریز شروع به خدمت نمود. وی دارای اخلاق حسنه و انسان متقی و مومن و پدری فداکار و مهربان برای فرزندان بود و از هر گونه فداکاری دریغ نمی ورزید. یک کارگر مومن و دردآشنا برای جامعه و مردی خود ساخته و زحمتکش بود. خدمات معنوی و مادی همراه با مهر و محبت او نسبت به خانواده قابل ستایش است و همواره فرزندان و اطرافیان را توصیه می کرد که در صحنه های انقلابی حضوری فعال داشته باشند و نیز اهتمام خاصی به فعالیت در مساجد و شرکت در مراسم عبادی- سیاسی و در برنامه های پایگاه و مسجد محله علی الخصوص شرکت در جبهه های حق علیه باطل داشت. وی شخصی بسیار فعال بود و همواره می کوشید تا آنجا که توان داشت برای اسلام و حفاظت از دستاوردهای انقلاب کار کند. شهید شمسی پس از سالها رنج و زحمت و فعالیتهای گوناگون در سنگر تولید و اقتصاد مشغول انجام وظیفه بود که ناگهان هواپیمای بعثی صهیونیستی به پالایشگاه تبریز هجوم آوردند. با بمب مرکز تولید برق را مورد حمله قرار دادند. در این هنگام در آن محل شهید مشغول کار بود که ترکش به سرش اصابت کرده و جان به جان آفرین تسلیم و شربت گوارای شهادت را که مصادف با ایام سوگواری امام حسین (ع) و یارانش بود می نوشد.

روحش شاد و یادش گرامی و راهش پر رهرو باد