خواهر شهید «عبداللهی»:

برادرم برای من با همه‌ی آدم‌های دنیا متفاوت بود/ محمد مصداق خلق محمدی (ص) بود

خواهر شهید مدافع حرم گفت: ابتدای سن تکلیف محمد که با ولادت امام جواد (ع) مصادف بود، به مشهد رفتیم و گفتیم، از همین امروز با امام رضا (ع) عهد ببند. تشییع پیکر مطهر شهید که انتهای رشد و کمال بود نیز با شهادت امام رضا (ع) مصادف شد.

کد خبر: ۴۲۲۲۸۵

دوشنبه - ۳۰ بهمن ۱۳۹۶ / 1396 30 November

به گزارش نوید شاهد به نقل از خبرگزاری دفاع مقدس، خواهر شهید مدافع حرم «محمد عبداللهی» درخصوص وجود رابطه صمیمی با برادر خود اظهار داشت: محمد فردی صبور، شجاع، فعال و سرزنده بود و این خصوصیات اخلاقی باعث شده بود با همه‌ی آدم‌های دنیا برای من متفاوت باشد. روابط ما سال‌های آخر بسیار عاطفی‌تر از گذشته شده بود، به نحوی‌که همه می‌گفتند «ذکر لب مرضیه محمد محمد است».
خواهر شهید با بیان خاطره‌ای از برادر خود ادامه داد: محمد از کودکی بسیار با محبت بود. به خاطر دارم روزی با برادرم در منزل بودیم و من روزه بودم؛ درحالی‌که محمد پنج سال بیشتر نداشت، بدون آن‌که متوجه شوم، برای من سفره افطار پهن کرده و چایی ریخته بود.

خواهر شهید عبداللهی افزود: شیوه تربیتی ما بر مبنای تربیت دینی بود، که محبت به خدا و معصومین (ع)، رعایت ادب، احترام، خوش اخلاقی و شجاعت از مهم‌ترین اصول حاکم بر آن محسوب می‌شد و والدین ما با عمل کردن به این اصول، اولین الگوی ما در زندگی بودند.

وی با اشاره به خصوصیات اخلاقی شهید عنوان کرد: محمد مصداق خلق محمدی (ص) بود. احترام و توجه ویژه به والدین، خوش‌خلقی و خنده‌رویی برادرم زبان‌زد بود، به طوریکه همه او را دوست داشتند. محمد با اینکه خود صاحب زندگی بود؛ اما هرگز در ادای دین پدر و مادر کوتاهی نمی‌کرد. اخلاص و اخلاق خوب محمد باعث جذب تعداد زیادی از افراد حتی علی‌الظاهر غیرمذهبی شده بود.

مرضیه عبداللهی بیان کرد: محمد به گونه‌ای هر رفتار مثبت را برجسته می‌کرد که شیرینی آن برای همیشه در ذهن باقی می‌ماند. به یاد دارم لیوانی را که از آن خوشش آمده بود، به محمد هدیه دادم. با اینکه بسیار ناچیز بود، اما برادرم لیوان را به همه نشان می‌داد و می‌گفت: این را مرضیه به من هدیه داده است.

خواهر شهید عبداللهی در خصوص شجاعت برادر خود افزود: محمد هیچ‌گاه در دفاع از مظلوم سکوت نمی‌کرد و از این‌کار هیچ ابایی نداشت، حتی اگر خودش را به خطر می‌انداخت.

وی با اشاره به خوابی که یکی از آشنایان دیده بود، تصریح کرد: شبی با ناراحتی به محمد گفتم، حتما جایگاه شما خیلی خوب است که خواهر خود را فراموش کرده‌اید. سپس خوابیدم. صبح که بیدار شدم، پیام یکی از دوستانم را مشاهده کردم که دیشب خواب دیده است؛ به همراه یکی از دوستان به منزل ما آمده‌اند و مادرم که در حال پذیرایی بود، گفت، شهید وصیت کرده که هوای خواهرم را داشته باشید و از مهمان‌های وی پذیرایی کنید. بعد از مشاهده این پیام دگرگون شدم؛ چراکه فکر می‌کردم محمد، من را فراموش کرده‌ است. برادرم همواره هوای من را به بهترین شکل ممکن داشت و دارد.

خواهر شهید عبداللهی گفت: ابتدای سن تکلیف محمد که با ولادت امام جواد (ع) مصادف بود، به مشهد رفتیم و گفتیم، از همین امروز با امام رضا (ع) عهد ببند. تشییع پیکر مطهر شهید که انتهای رشد و کمال بود نیز با شهادت امام رضا (ع) مصادف شد.

وی به عنوان سخن پایانی گفت: برادرم درحالی از همسر خود دور شد که عاشقانه برای زندگی خود تلاش می‌کرد. دل کندن از این نعمت‌ها برای حفظ اصل اسلام، هنر می‌خواهد. اگر ادعا داریم که دغدغه‌مند هستیم، باید آگاه باشیم که اکنون نیاز اسلام و مملکت چیست؟ و سپس وظیفه خود را به بهترین شکل انجام دهیم. خدا کند که بتوانیم پاسخگوی خون شهدا باشیم و از اهداف آن‌ها حمایت کنیم.