شهادت دو برادر در بمباران هوايي در قروه

در کمال تعجب دید همه جا تغییر کرده است و از خانه ایی که فرزندانش در آن پناه گرفته بودند جز تلّی از خاک باقی نمانده است بهزاد ونبی مظلومانه شهید شده اند و بقیه ی اهل خانه در خون خود دست و پا می زدند...

کد خبر: ۴۲۱۵۸۲

چهارشنبه - ۲۵ بهمن ۱۳۹۶ / 1396 25 November

نويد شاهد كردستان:

شهیدان نبی وبهزاد فعلـه گری

شش سال از دفاع همه جانبه مردم انقلابی ایران اسلامی می گذشت رزمندگان سپاه اسلام در مرزهای میهن اسلامی رژیم متجاوز عراق را زمین گیر کرده بودند دشمن زبون و خون آشام توان رزم در جبهه های جنگ را از دست داده بود و دیوانه وار به شهرها و مناطق مسکونی حمله می کرد و مردم بی دفاع را به خاک و خون می کشید. یازدهم بهمن ماه سال 1365شهر قروه کردستان مورد حمله وحشیانه هواپیماهای رژیم بعث عراق قرار گرفت.

نبی دانش آموز پایه اول راهنمایی بود او در دهم آذر ماه سال 1351در روستای میهم سفلی به دنیا آمد و امروز نوجوان چهارده ساله بود و برادرش بهزاد هنوز به مدرسه نرفته بود و تنها پنج سال داشت و حدود شش ماه بعد از آغاز جنگ تحمیلی در هیجده هم اسفند ماه سال 1359 در همان روستای میهم سفلی متولد شد و بعد از ولادت به همراه خانواده به شهر قروه آمدند.

پدرشان هاشم و مادرشان نجیبه نام داشت ؛ پدر خانواده کارگر ساده بود و سخت کار می کرد تا زندگی فرزندانش را برای آینده ی بهتر اداره نماید.

روز حادثه خارج از منزل بود هواپیماههای دشمن سکوت شهر را در هم شکستند او از دور شاهد دود سیاهی بود که از محله ای که او وخانواده اش در آنجا سکونت داشتند به آسمان بلند می شد با دلواپسی و اضطرابی که همه ي وجودش را در برگرفته بود خود را به آنجا رسانید و در کمال تعجب دید همه جا تغییر کرده است و از خانه ایی که فرزندانش در آن پناه گرفته بودند جز تلّی از خاک باقی نمانده است بهزاد ونبی مظلومانه شهید شده اند و بقیه ی اهل خانه در خون خود دست و پا می زدند.

افسانه چشمانش را از دست داده بود و زهرا بر اثر اصابت ترکش از پای در آمده بود و مادر و بقیه هم حال و وضع خوبی نداشتند پدر کمرش خم شده بود و با همه ی بزرگی مصیبت به رضای خدا راضی بود او با خدای خویش معامله کرده بود و به همین دلیل صبر و شکیبایی را پیشه ی خود ساخت و مردم شهید پرور شهرستان قروه آمدند و عزیزانش را در گلزار شهدای شهر به خاک سپردند و با او همدردی نمودند چون شهیدان او را از آن خود می دانستند.