چفيه ي يادگاري از دوران دفاع مقدس

دو سال خدمت سربازی را در جبهه هایی حق علیه باطل به پایان رسانید به هنگام سربازي در میادین جنگ بارها تا مرز شهادت پیش رفت...

کد خبر: ۴۲۱۴۹۱

شنبه - ۲۱ بهمن ۱۳۹۶ / 1396 21 November

نويد شاهد كردستان:

شهید مولود سعادتـی

دهم شهریور ماه سال 1340 در روستای سطر از توابع سنقرکلیائی پا به عرصه گیتی نهاد در همان کودکی به همراه خانواده به روستای شوراب حاجی از توابع شهر قروه کردستان نقل مکان کردند پدرش علی احمد و مادرش کوکب نام داشت اگرچه فقر و تنگدستی بر زندگی خانواده سایه افکنده بود اما با روحیه قناعت و کنار آمدن با همه کاستی ها در صفا و صمیمیت زندگی می کردند در چنین فضایی پرورش یافت و کم کم توان کار کردن را پیدا کرد، کودکی بیش نبود که در کنار سایر اعضای خانواده کار می کرد و سخت می کوشید تا گوشه ای از نیازهای زندگی را بر آورده نماید در جوانی و در دوران دفاع مقدس به حدمت نظام وظیفه فرا خوانده شد و دو سال خدمت سربازی را در جبهه هایی حق علیه باطل به پایان رسانید به هنگام سربازي در میادین جنگ بارها تا مرز شهادت پیش رفت ، یک سال بعد از اتمام خدمت سربازی ازدواج نمود و با خانم طلیعه فرهادی براساس سنت نبوی (ص) زندگی ساده ای را آغاز نمودند چند ماه بیشتر از این زندگی مشترک نمی گذشت که مظلومانه بر اثر بمباران هواپیماهای رژیم بعث عراق در روز جمعه بیست و دوم بهمن ماه سال 1365 شربت گوارای شهادت را نوشید و درجوار همرزمان شهیدش در گلزار شهدای شهر مأوا گرفت و تنها فرزندش فاطمه چهل روز بعد از شهادت در ششم فروردین ماه سال 1366 به دنیا آمد دختری که هیچگاه روی زیبای پدر را ند ید.

همسرش طلیعه فرهادی نقل می کرد: همسرش یک چفیه از دوران دفاع مقدس به یادگار داشت و آن چفیه را خیلی دوست می داشت و از من خواسته بود تا آن چفیه را در جای مناسب نگهداری کنم بعدازظهر همان روز شهادت از من خواست تا چفیه یادگاری جبهه را برای او بیاورم، وقتی چفیه را آوردم به روی دوش انداخت و از منزل خارج شد هنوز از درب حیاط بیرون نرفته بود با خنده برگشت و گفت اسم دخترمان را فاطمه یا زهرا بگذارید من هم خندیدم و چیزی نگفتم طولی نکشید که مظلومانه در حالی که آن چفیه یادگاری را به دور گردن داشت به شهادت رسید و ما بعد از شهادت بنا به وصیت شفاهی او فرزندش را فاطمه نام نهادیم.