وصيتنامه شهید عمران درويشى

خدا را شكر مى كنم كه اين جانم را فداى اسلام و مسلمين كردم

خدايا بارالها ياريم كن تا آنچه مى نويسم فقط براى رضاى تو باشد و ياريم كن تا بتوانم آنچه را در ذهن و قلبم دارم بر روى كاغذ بياورم ، خداوندا مرا از اين همه لطف و عنايت دور مگردان و شهادت در راه خودت را نصيبم كن. خدا را شكر مى كنم كه اين جانم را فداى اسلام و مسلمين كردم تا مسلمانان در آزادى زندگى كنند و بدانم كه راه حسين را رفتم و شهادت را در آغوش گرفتم.

کد خبر: ۴۲۱۴۱۱

جمعه - ۲۰ بهمن ۱۳۹۶ / 1396 20 November

بسم الله الرحمن الرحيم

دنيا زندان مومن است و از چه زندانى خير و خوشى آيد. امام صادق (ع)

اى دوستان اگر ان شاء الله كه قدس را آزاد كرديد بجاى من در آنجا زيارت كنيد و در كربلاى حسين قبر شش گوشه امام حسين مرا ياد كنيد .

خداوندا من خيلى ضعيف هستم شهادت براى من واقعا از عسل شيرين تر است و من به عنوان يك بسيجى و سرباز امام شكر مى كنم و افتخار مى كنم كه در راه خدا يك بسيجى شهيد شوم.

اى جوانان نكند در رختخواب بميريد اى مادران مبادا از رفتن فرزندانتان به جبهه جلوگيرى كنيد كه فردا در محضر خدا نمى توانيد جواب زينب را بدهيد كه تحمل 72 شهيد را نمود و همه مثل خاندان وهب جوانانتان را به جبهه هاى نبرد بفرستيد و حتى جسد او را هم تحويل نگيريد زيرا مادر وهب فرمود سرى را كه در راه خدا داده ام پس نمى گيرم و شما اى خواهران، حجاب شما در پشت جبهه خروشان تر از خون من است .

مورخ 15 بهمن 66

------------------

شهید عمران درویشی یکم شهریور ماه سال 1349 در شهرستان کبودرآهنگ از توابع استان همدان چشم به جهان گشود. پدرش حمزه علي، نجاري مي کرد و از این طریق روزی حلال کسب می کرد تا مخارج زندگی را تامین کند.

سال 1356 وارد دبستان شد و تا سال سوم ابتدایي درس خواند اما به دلیل مشکلات موجود ترک تحصیل کرد. کارگر بود و از انجام هیچ کار و تلاشی فروگذار نبود.

با آغاز جنگ تحمیلی با وجود اینکه نوجوانی بیش نبود با عضویت در بسیج مستضعفین روانه جبهه های نبرد حق علیه باطل شد و در عملیات های مختلف شرکت کرد. سرانجام در بیستم بهمن ماه سال 1366 در شلمچه بر اثر اصابت ترکش به سر، شهید شد و به کاروان عظیم شهدا پیوست. مزار وي در گلزار شهداي زادگاهش واقع است.
یادش گرامی و راهش پر رهرو باد.