شهدای بهمن

مختصری از وصیتنامه شهید اله‌داد محمدى

درحجله سنگر شهادت را به آغوش خواهم كشيد . همسرم نشان دلاوريم را بگو كه با داشتن آن شكفته هاى غنچه ام (بچه‌هايم) را دردل تكرار كنى.

کد خبر: ۴۲۱۱۷۷

سه‌شنبه - ۱۷ بهمن ۱۳۹۶ / 1396 17 November

نام شهید : اله‌داد

نام پدر : على‌باز

تاریخ تولد : 1320

محل تولد : فهلیان

تاریخ شهادت : 64/11/22

محل شهادت : خوزستان

وصيت‌نامه

بسم  الله الرحمن  الرحيم

ولاتحسبن الذين قتلوا  فى سبيل الله امواتا بل احياء عند ربهم  يرزقون

باسلام به حضرت بقيه  الله العظم امام زمان (عج) و سلام  به ابراهيم زمان قلب تپنده امت  اسلام خورشيد تابناك جهانيان . فرماندهى كل قوا امام  عزيزمان و با سلام  به رزمندگان كفر ستيز خيبر شكنان  پيروزوزاهدان شب وشيران روزو  سلام فراوان  به ارواح پاك و طيبه شهداى اسلام از صدر اسلام تا كنون بويژه شهداى جنگ تحميلى كه ارزنده ترين هديه  خود(جانشان)  را در دوستى تقديم معبود كردند و  عاشقانه  بسوى وى شتافتند و  سلام بركليه معلولين  و مجروحين جنگ كه براستى  بايد شهداى زنده مان  و  با  سلام بر مربيان  عاشقان شهادت شيرزنان ايران كه در جامعه  مربى شهادت شده اند وپس از تربيت  آنان را راهى  جبهه ها  مى نمايند و  اما سخنى با تو  خانواده ام :

درحجله  سنگر شهادت را به آغوش خواهم كشيد . همسرم نشان دلاوريم را بگو كه با داشتن آن شكفته هاى غنچه ام (بچه‌هايم) را دردل تكرار كنى.  مادرم . براى توچيزى  ندارم بجز اينكه گرمى دستهاى مهربانت را به گونه (صورت) با خود  به  جبهه ميبرم براى  سرافرازى نامتان ،و جانم را بهمراه ميبرم تا نثارش كنم به راه وطن ايران. آرى من بسيجيم . آوازم بلند بر لب صداى عشق در دل و سرود خون بر سر و كلاه خاكسترى پيمان بسته ام با خون با  قطره قطره خون شهيدان و تا لحظه لحظه صبر و صبوران . آرى من بسيجيم تاآخرين نفس . تا آخرين فشنگ فرياد بر مى آورم زيرا كه سرسپرده بتيات هجرتم  . من رهرو  طريق راه شهادتم كه حجله ام سنگر  شليك واستقامت است ونوعروس خونين بخولت نشته ام. مى  شنوم زبوى تند آتش بارون وانفجار در خلوتى اينچنين تكرار مى كنم .  خونين ترين  حماسه  خويشتن  را  فرياد ميزنم . فرياد وطنم كه اى امت دين پيامبران خدامورد همجوم قرار گرفته از جاى برخيزيد. مادرم درسوگ من گريه مكن  . من فرياد خشك شده در گلو هستم  .من  چروك صورت مادر داغديده اى هستم.  من گرسنگى ، دربدرى را مى دانم . آهسته ترفرونشين اى برف برروى شهيدان . وقتى صورت كوچك و قشنگ توسرخ ميشود  نميدانم از شرم است يا فرياد  . چقدر زيبا ودل انيگيز مى بارد . ديگر سفيدى نيمی  بينمت ببار برنگ لاله . برنگ خون ببار و آن آهي پيام من است . همسرم  در تربيت فرزندانم كوشا باش و  آنان را چنان  تربيت بده كه هدفشان غير ازاسلام و  طريقشان جز الله و حزب الله نباشد . و دخترم : زينب وار پيام پدرت شهيد راه اسلام را به گوش امت حزب الله و امت مستضعف جهان برسان . پسرم از شهادتم مبادا غمگين شوى و  پيراهن پاره وصورت خراشيده كنى .همسرم براى  نشان دلاوريم پرچم  سبز بر  بام خانه مان بنشان  . اين امت همگى ياران شما هستند . فرزندانم من بشما  زياد علاقمند بودم اما علاقه به معبودم شما را از يادم ببرد .  و من  از خدا آرزو دارم در وقت ملاقات باشما در آخرت همگى شهيد شده باشيد آرى .  همه شما بايد پرچمدار امت اسلام را از كليه بليات مصون  ومحفوظ بدار و آخرين ندايى كه زمزمه ميكنم خدايا خدايا تا انقلاب مهدى حتى كنار مهدى خمينى را نگهدار از عمر من بكاه  و به عمر  رهبر افزاى .

منبع: بنیاد شهید وامور ایثارگران استان کهگیلویه وبویراحمد