وصیت نامه

وصیت نامه شهید محمدرضا صمدزاده

شهید محمدرضا صمد زاده در سال 1341 در شهرستان زاهدان به دنیا آمد. پدرش جواد فروشنده بود و مادرش طاهره نام داشت تا پایان دوره متوسط درس خواند و دیپلم گرفت.

کد خبر: ۴۲۱۱۴۶

سه‌شنبه - ۱۷ بهمن ۱۳۹۶ / 1396 17 November

بهگزارش نوید شاهد زاهدان، شهید محمدرضا صمد زاده در سال 1341 در شهرستان زاهدان به دنیا آمد. پدرش جواد فروشنده بود و مادرش طاهره نام داشت تا پایان دوره متوسط درس خواند و دیپلم گرفت.به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت . بیست و دوم آبان ماه 1361 در سومار توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت ترکش خمپاره به سینه شهید شد . مزار او در بهشت مصطفی زاهدان می باشد .

بسم الله الرحمن الرحیم

پدر و مادر عزیزم و اقوام و آشنایان محترم：

با سلام به تمام کسانی که در راه خدا پیکار نموده و به شهادت رسیده اند و با درود به رهبر کبیر انقلاب اسلامی ایران امام خمینی و مردم شهیدپرور حزب الله, نامه ام را شروع می کنم：

"کسانی که در راه خدا کشته می شوند مرده مپندارید که آنها زنده اند و نزد خدایشان روزی می خورند."

شهید کسی است که با اراده خود و آگاهی کامل در راه هدفش(الله) قدم بردارد و در آن راه کشته شود.

از هنگامی که جنگ میان حق و باطل یعنی مردم مسلمان ایران با صدامیان مزدور و کافر شروع گشت, من در پی آن بودم که خود را به جبهه ها رسانده و در راه آزاد ساختن میهن اسلامی و برقراری قوانین خدا با کافران و ضد انسان ها به ستیز و جنگ بپردازم و امروز در جبهه جنگ از روی میل و اراده خود حاضر و خوشحالم که جان ناقابل خود را در راه خدای یکتا از دست داده ام و به خون تمام شهیدان اسلام پاسخ لبیک داده ام, از خدای بزرگ خواستارم که تمام شهیدان این جنگ و انقلاب را با تمام شهیدان صدر اسلام و کربلا محشور گرداند و از مردم خواستار آن هستم که خون شهیدان را زیر پا نگذاشته و هر چه راسخ تر و ثابت قدم تر تا به ثمر رسانیدن اهداف این انقلاب الهی که هدف تمام شهیدان است ایستاده و هیچ گونه ذلتی را قبول نکند و از ایزد متعال خواستارم که انقلاب ما را از هر گونه لغزشی و از گزند تمام دشمنان حفظ کند.

از خانواده ام (پدر و مادرم) تشکر میکنم که مرا چنان بار آورده و تربیت کرده بودند که در تمام اوقات خون مسلمان بودن در رگ هایم می جوشد و جز به خدا به چیز دیگری نمی اندیشم.

مرا اگر امکانات مساعد می باشد, در زاهدان دفن کنید و برایم هیچگونه شیون و گریه ای نباشد و از گرفتن مجلس عزاداری خودداری کنید.

منبع：وصیت نامه کامل شهدای استان سیستان و بلوچستان - جلد دوم