وصیت نامه شهید محمدعلی ظاهری

کلید آزادی خودم را پیدا کردم

محمدعلی ظاهری، چهارم اردیبهشت ۱۳۴۱، در روستای کش‌آباد از توابع شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش الیاس، کارگر کارخانه بود و مادرش نجیمه‌خاتون نام داشت. تا سوم متوسطه درس خواند. به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت. شانزدهم بهمن ۱۳۵۹، در میمک توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت گلوله به قلب، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای شهر قزوین واقع است.

کد خبر: ۴۲۰۹۱۳

يکشنبه - ۱۵ بهمن ۱۳۹۶ / 1396 15 November

نوید شاهد قزوین:

وصیت نامه شهید محمدعلی ظاهری

کلید آزادی خودم را پیدا کردم

این دنیا را مانند یک قفس احساس کردم و تصمیم گرفتم -در ماه مبارک رمضان- خودم را از این قفس نجات دهم و آزاد گردانم و به هر سو که می خواهم همانند یک کبوتر به پرواز درآیم؛
اما دیدم برای نگاه داشتنم در این قفس، دامها و توطئه ها ریخته اند که یک سری از آنها، وابستگی های انسان به این دنیا است که نامش را دام گذاشتم.
وقتی به امام نگاه کردم و دیدم چگونه دل از این قفس بُریده و می گوید: من خدمتگزار شما هستم، با کمی اندیشه قیدِ همه ی وابستگی ها را زدم و به تاریخ و به رهبرانم نگاه کردم؛ به علی(ع) و به حسین(ع)...
دیدم که چگونه و از چه راهی از این قفس گریختند؛ لذا به تکاپو و جنب و جوش درآمدم.
دنیا که همان قفس باشد؛ اما قرآن و نهج البلاغه را یافتم که به من گفتند: اگر می خواهی از قفسِ دنیا بگریزی و به پرواز درآیی، باید راه حسین(ع) و علی(ع) را -که همانا مرگ سرخ است- بپذیری!
پذیرفتم و قبول کردم و کلید آزادی خودم را -که همانا شهادت باشد- پیدا کردم که با شهادتم چنان این قفس و قفس نشینانش را به لرزه در خواهم آورد که به خود آیند و قید وابستگی های دنیا و این قفس را بزنند و این قفس را -که همانا دنیا باشد- با مرگ سُرخم همانند موم نرم می کنم و آن گاه به آرزویم می رسم و به پرواز در خواهم آمد.
به دشمنم (ابرقدرت ها) بگو که «ظاهری» از قول رهبرش حسین(ع) می گوید: گلوله های ما شما را به جهنم و گلوله های شما ما را به بهشت می رساند.
به سفیر گلوله های دشمن بگو: بیا منم که سینه ی خودم را سپر کردم تا راه حسین بن علی(ع) و امام خودم خمینی را ادامه دَهَم.
پدر و مادرم! موقعی که خبر مرگ مرا برایتان آوردند، از شما راضی نیستم برایم گریه کنید؛ بلکه دوست دارم بگویید: «انا لله و انا الیه راجعون».
ما همه مانند گناهکاران، در درگاهِ خدا مجرم و مسؤولیم.
امید آن دارم که خدا گناهان همه ی ما را ببخشد و همان طوری که امام فرزندش را از دست داد و نگریست، شما هم نگریید و خودسلاح به دست گیرید و از اسلام و مکتب خود دفاع کنید و ثابت کنید مسلمان و پیرو حسین(ع) هستید.
آن قدر بجنگید تا -به قول قرآن- مستضعفان زمین را وارثان زمین کنید و در پیشگاه خدا و ائمه روسفید گردید.
همیشه کلمه ی «لا» را در مقابل ظلم به کار گیرید. محمدعلی ظاهری

منبع: بنیاد شهید و امور ایثارگران استان قزوین.