خانم جان! اگر منطقه نباشم، مثل ماهى هستم كه در آب نيست

خاطره اى از دوران مجروحيت شهيد عليرضا نورى به نقل از طوبى عرب پوريان(همسر شهيد)

کد خبر: ۴۲۰۶۲۲

چهارشنبه - ۱۱ بهمن ۱۳۹۶ / 1396 11 November

نويد شاهد مازندران، خاطره اى از دوران مجروحيت شهيد عليرضا نورى به نقل از طوبى عرب پوريان(همسر شهيد)؛

عليرضا مجروح شده بود و توى بيمارستان نجميه ى تهران، او را بسترى كردند. هنوز چند روزى نگذشته بود كه به من تلفن كرد و گفت:
من توى منطقه هستم.

گفتم:

كاش استراحت مى كردى و سر حال مى شدى، بعد مى رفتى جبهه.

گفت:

خانم جان! من اگر توى منطقه نباشم، مثل ماهى اى هستم كه توى آب نيست. آن وقت، زمان مرگم مى رسد. نگران من نباش.

شهيد عليرضا نورى در مهر ماه سال 1331 در محله "سروار" در شهرستان سارى متولد شد. در سال 1350 موفق به اخذ ديپلم رياضى شد. با فرارسيدن دوران خدمت سربازى به مدت دو سال در ارتش خدمت كرد. در 9 بهمن 1365 بعد از عمليات كربلاى 5 به همراه راننده اش براى نجات يك مجروح وارد منطقه درگيرى مى شود. در حين رفتن به طرف مجروح راننده مجروح مى شود، راننده را به كنار مى كشد و خود به جاى راننده مى نشيند. اما در ادامه راه در اثر انفجار خمپاره و اصابت تركش به ماشين و سر و صورت و سينه به شهادت مى رسد.

در جريان عمليات كربلاى 5 عليرضا، قائم مقامى فرمانده لشكر 27 رسول اللَّه را برعهده داشت.

كتاب به مساحت آسمان/