شهيد علی جعفری

همواره براي برقراري اسلام و قرآن كوشش كنيد

هيچ موقع از وظيفه خود براي مال دنيا خارج نشويد و جاويدانه با خدا باشيد و خداوند جاويد انه هست و جاويدانه خواهند ماند

کد خبر: ۴۲۰۱۸۴

شنبه - ۰۷ بهمن ۱۳۹۶ / 1396 07 November

نویدشاهدگیلان: شهيد علی جعفری ملال در سال 1311 روز 14 ماه  مهر از يك خانواده فقير و در يكي از روستاهاي حوه خوشابر طوالش بنام دهستان ملال خوشابر متولد شد.

زندگي روزانه را با مشقت و سختي مي گذرانيدند و ايشان جز به احشام ناچيز ي بهره و در آمد ديگري نداشتند فقط با افزايش ميزان دام و توليد لبنيات آنها مخارج زندگي را تامين مي كردند وي هنوز كودكي خردسال بود و بودجه مالي آنها جوابگوي هزينه تحصيلي او نبود كه به مدرسه برود و در ضمن فاصله مدرسه تا محل سكونت راه خيلي بود كه در وقت مقرر توان انجام وظايف را نداشت ولي با اين همه در رفتن به مدرسه براي ايشان خيلي مهم بود كه محروم هر گونه تحصيلاتي باشد با اين حال زندگي را در پيش اولياءخود بصورت خيلي سطحي و ابتدائي اشتغال شد.

و از 14 سالگي شروع عبادت و اهداي قرضي و واجبات الهي شد كه از جمله نماز يوميه شبانه روزي را به جا آورد  و هر سال خمس و زكات خود را بنا به مقدور هزينه زندگي مي پرداخت تا سال 1346 يعني در 25 سالگي ازدواج كرد و بعد از دو سال زندگي بنا به مرگ الهي همسرش بدرود حيات گفت و همسرش يك فرزند به دنيا آورد و فوت كرد و دومين ازدواج وي در سال 1351 يعني 30 سالگي آغاز شد و از پدر و مادر كناره گيري كرد و براي خودش به زندگي ادامه داد تامين مخارج زندگي ايشان طوري بود كه روزانه براي مردم كار ميكرد و دستمزد ناچيزي بدست مي آورد در سال 1352يك فرزند و در سال 1354 دومين فرزند بدنيا آمد  و در سال 1356 با گروهكهاي انقلابي مشغول شد و هر روز مبارزه را بر عليه سرنگوني هواداران رژيم ديكتاتوري شاه  خائن آغاز كردن و هميشه در جلسه هاي محلي و خصوصي براي انقلاب اسلامي فعاليت مي نمود.

در سال 1357 كه مردم مسلمان و هميشه در صحنه نتوانستند ستم ها و ظلم ها و امور مادي شاه خائن را تحمل كنند قيام كردند و مزدوران آمريكايي را از خاك بيرون رانده و شخصي كه بعد از 15 سال تبعيد داراي صفات پيامبري بود انتخاب كرده و به مملكت ظلم و شكنجه شده ايران آوردند و او اين مملكت را فروزان كرد و از سال 1357 تا سال 1359  در اين سمت در انجام وظايف بود كه در سال 1360 همكاري سرسخت خود را با برادران سپاهي و بسيجي اعلام كرد و مشغول انجام وظيفه بود و با كمك برادران سپاهي بسياري از منافقين سرسخت را به هلاكت رساندند گويا منافقين در كمين او بودند و تا شب و روز هفتم بهمن 1361 در حدود ساعت يك و نيم نصفه شب ناجوانمردانه به خانه او حمله كردندو اورا از خانه بيرون آوردند و در پشت خانه اش با يك طناب نايلوني به قطر 8 ميل دستهاي او را بستند و يك تير در مغز سرش نشانه گرفتند و او را به شهادت رساندن و در روز 8 بهمن با حضور برادران سپاه در رضوانشهر تشييع جنازه شد هميشه شهيد وصيت و نصيحتي كه نسبت به فاميلان و فرزندان خويش داشت اين بود كه هرگز براي كار خدا انكار نكنيد و همواره براي برقراري اسلام و قرآن كوشش كنيد هيچ موقع از وظيفه خود براي مال دنيا خارج نشويد و جاويدانه با خدا باشيد و خداوند جاويد انه هست و جاويدانه خواهند ماند.